മേഡം പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിയില്ല, പകരം ആവേശഭരിതനായി. “ശരി മേഡം, ഞാൻ എന്റെ വായ കൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാം വൃത്തിയാക്കിക്കോളാം.”
മേഡം പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ആ വലിയ വീട് വൃത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. തറ തുടയ്ക്കുന്ന തുണി വായ കൊണ്ട് കടിച്ചുപിടിച്ച് മുട്ടുകുത്തി ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി ഞാൻ ഓരോ മുറിയും വൃത്തിയാക്കി. താടിയും മുഖവും തറയിൽ ഉരസി വേദനിച്ചെങ്കിലും മായ മേഡത്തിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ആ വേദനയൊന്നും അനുഭവപ്പെട്ടില്ല.
വൈകുന്നേരം മേഡം മടങ്ങിയെത്തി. വീടിന്റെ വൃത്തി കണ്ട് മേഡം അത്ഭുതപ്പെട്ടു. “കൊള്ളാം ഡോഗീ, നീ വിചാരിച്ചതിലും വേഗത്തിൽ പഠിക്കുന്നുണ്ട്. വാ, ഇന്ന് നിനക്ക് ഒരു പുതിയ ട്രെയിനിംഗ് നൽകാം.”
മേഡം എന്നെ പുറത്തെ പുൽത്തകിടിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ഒരു മരത്തിൽ എന്റെ ചങ്ങല ബന്ധിപ്പിച്ചു. “ഇന്ന് രാത്രി നീ ഇവിടെയാണ് കഴിയേണ്ടത്. ഒരു പട്ടിക്ക് വീടിനുള്ളിൽ എപ്പോഴും സുഖമായി കഴിയാൻ പറ്റില്ല. മഴ പെയ്താലും തണുത്താലും നീ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാകണം. നിന്റെ യജമാനത്തിയോടുള്ള വിശ്വസ്തത എനിക്ക് അറിയണം.”
ആ രാത്രി ആകാശത്ത് കറുത്ത മേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തണുത്ത കാറ്റും വീശിത്തുടങ്ങി. പക്ഷേ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മേഡത്തിന്റെ കാൽക്കീഴിലെ ആ ചങ്ങലയുടെ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു യഥാർത്ഥ അടിമയ്ക്ക് തന്റെ യജമാനത്തിയുടെ കൽപ്പനയേക്കാൾ വലുതായി ഒന്നുമിവാട്ടർമാർക്ക് ചെയ്ത ചിത്രം watermarked_img_8152316074051119812.png-ൽ കാണുന്നത് പോലെ, മായ മേഡം കയ്യിൽ താക്കോൽക്കൂട്ടവുമായി അധികാരത്തോടെ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ അവരുടെ കാൽക്കീഴിൽ തറ തുടയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ ഓരോ തരി മണ്ണും നീക്കം ചെയ്യുക എന്നത് എന്റെ കടമയായി ഞാൻ ഏറ്റെടുത്തു.
”നന്നായിട്ടുണ്ട് ഡോഗീ,” മേഡം എന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. “ഇത്രയും വൃത്തിയുള്ള തറയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ പാദങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സുഖം തോന്നുന്നുണ്ട്. നീ ശരിക്കും ഒരു നല്ല പട്ടിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു.”
അന്ന് രാത്രി പുറത്തെ തണുപ്പിൽ ചങ്ങലയ്ക്കപ്പെട്ടു കിടക്കുമ്പോൾ, മേഡം ജനൽ തുറന്ന് എന്നെ നോക്കി. “ഡോഗീ, തണുക്കുന്നുണ്ടോടാ?”
”ഇല്ല മേഡം, നിങ്ങളുടെ തണലിൽ എനിക്ക് തണുപ്പില്ല,” ഞാൻ വിറച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേഡം എന്നെ ചങ്ങലയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു. “ഇന്ന് ഞായറാഴ്ചയാണ്. എനിക്ക് ഇന്ന് ഒരുപാട് പേഴ്സണൽ വർക്കുകൾ ഉണ്ട്. നീ ഇന്ന് എന്റെ ‘ഫൂട്ട് റെസ്റ്റ്’ (Footrest) ആയിരിക്കണം. ഞാൻ പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോഴും ടിവി കാണുമ്പോഴും എന്റെ കാലുകൾ നിന്റെ പുറത്തായിരിക്കും. നീ അനങ്ങാതെ കിടക്കണം.”
ലിവിംഗ് റൂമിലെ വലിയ കസേരയിൽ മേഡം ഇരുന്നു. ഞാൻ മേഡത്തിന്റെ കാലുകൾക്ക് താഴെ ഒരു ഇരിപ്പിടം പോലെ കുനിഞ്ഞു കിടന്നു. മേഡത്തിന്റെ കാലുകളുടെ ഭാരം എന്റെ പുറത്ത് അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. മണിക്കൂറുകളോളം ഞാൻ ആ നിൽപ്പ് തുടർന്നു.
ഉച്ചയായപ്പോൾ മേഡം പറഞ്ഞു, “ഡോഗീ, എനിക്ക് കുളിക്കണം. ബാത്ത്റൂമിൽ എനിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള വെള്ളം നീ തയ്യാറാക്കണം. സോപ്പും ടവ്വലുമെല്ലാം നീ നിന്റെ വായ കൊണ്ട് വേണം എനിക്ക് എത്തിച്ചു തരാൻ. കൈകൾ ഉപയോഗിക്കരുത്, മറക്കണ്ട.”
ബാത്ത്റൂമിലെ ഓരോ കാര്യവും ഞാൻ മേഡത്തിന് വേണ്ടി ചെയ്തു കൊടുത്തു. മേഡം കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരുടെ നനഞ്ഞ പാദങ്ങൾ എന്റെ ഷർട്ട് കൊണ്ട് ഞാൻ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി.
”ഡോഗീ, നിന്റെ ഈ അർപ്പണബോധം എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് പുറത്ത് ഒരു വാക്കിംഗിന് പോകാം. പക്ഷേ നീ മനുഷ്യനെപ്പോലെയല്ല നടക്കേണ്ടത്. നാലുകാലിൽ എന്റെ കൂടെ വരണം. നിന്റെ കഴുത്തിലെ ചങ്ങല എന്റെ കയ്യിലുണ്ടാകും. അയൽക്കാർ കണ്ടാലും എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല.”
മേഡത്തിന്റെ ആ പുതിയ പരീക്ഷണം നേരിടാൻ ഞാൻ തയ്യാറെടുത്തു. എന്റെ യജമാനത്തിയുടെ സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടി ഏതറ്റം വരെ പോകാനും ഞാൻ ഒരുക്കമായിരുന്നു.