ട്രെയിൻ എത്തുന്ന announcement വന്നപ്പോ എന്തോ ഒരു വിഷമം തോന്നി. പരിചയപ്പെട്ടിട്ട് അര മണിക്കൂർ ആകുന്നതെ ഉള്ളൂ എങ്കിലും എനിക്ക് അവളെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടായി…
ഇനി എന്നെങ്കിലും ഇവിടെ എങ്കിലും വച്ച് കാണാം എന്ന പതിവ് ഡയലോഗ് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഇനി അവളെ ജീവിതത്തിൽ കാണാൻ പറ്റില്ല എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ ഒരു shake hand കൊടുത്ത് ഞങ്ങൽ പിരിഞ്ഞു, തൊട്ടടുത്ത ബോഗിയിൽ ആണ് അവളുടെ സീറ്റ്…. ഹാ….. നമുക്ക് അല്ലേലും ഇതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല… ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം വിട്ട് ഞൻ ട്രെയിൻ കയറി….
ഭഗവാനെ… എൻ്റെ സീറ്റിനടുത് ഒരു മുട്ടൻ ചരക്ക് ഉണ്ടവാണെ എന്ന പ്രാർഥനയോടെ ഞാൻ എൻ്റെ സീറ്റ് നോക്കി നടന്നു….
സീറ്റ് നമ്പർ കണ്ടെത്തി ഇരുന്നിട്ട് ചുറ്റും നോക്കി ആഹാ എല്ലാ തവണെയും പോലെ തന്നെ കുറെ തൈ കിളവികൾ…. മരുന്നിന് പോലും ഒര് പെൺകുട്ടി ഇല്ല….
ഒരു ഊമ്പിയ ജീവിതം തന്നെ എൻ്റെ……
പക്ഷേ ആ തൈ കിളവികൾ എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ മാലാഖമാർ ആകുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തില് പോലും കരുതിയില്ല….