ചിറ്റയുടെ നൈറ്റിയിൽ വീണ ബീജം ഒരു പക്ഷേ അവർ കണ്ടു കാണും.
പിറ്റേ ദിവസവും ഞാൻ പുസ്തകങ്ങളെല്ലാം മടക്കി ചിറ്റയോട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ വീട്ടിലേക്ക് പോരുന്നു.
ഞാൻ പോരുന്നത് ചിറ്റ പിന്നിൽ നിന്നും നോക്കിയോ എന്നെനിക്കൊരു സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു. നോക്കിയെങ്കിൽ എന്താണ് അവർ ഒന്നും പറയാതിരുന്നത്. ഒരുപക്ഷേ അവർ ഞാൻ പോരുന്നത് കണ്ടു കാണില്ലായിരിക്കും.
എന്തായാലും എന്റെ ടെൻഷൻ ഇരട്ടിച്ചു.
അടുത്തദിവസം ഞാൻ ചിറ്റയുടെ അടുത്ത് പോയില്ല.
പക്ഷേ രാത്രിയായപ്പോൾ ചിറ്റ വീട്ടിൽ വന്നു.
: നീ എന്താ അച്ചൂ വീട്ടിൽ വരാഞ്ഞത്?
തീരെ പ്രതീക്ഷയാണ് ചിറ്റ വീട്ടിലേക്ക് വന്നത്. അവർ എന്നെ തിരക്കി വരില്ലെന്നായിരുന്നു ഞാൻ അതുവരെ കരുതിവച്ചിരുന്നത്.
: വാ വേഗം റെഡിയാക്ക് ബുക്ക്സ് എടുത്ത് എന്റെ കൂടെ വാ.
എന്റെ ടെൻഷൻ അപ്പോഴേക്കും അല്പം കുറഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ ബുക്സുമെടുത്ത് നേരെ ചിറ്റയോടൊപ്പം പോയി.
എങ്കിലും ചിറ്റയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ അപ്പോഴും എന്റെ മടി മാറിയിരുന്നില്ല.
രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ചിറ്റ എനിക്ക് നിലത്ത് ബെഡ്ഷീറ്റ് വിരിച്ച് തന്നു .
പക്ഷേ അത് എനിക്ക് വളരെ രോഷവും വിഷമവും ഉണ്ടാക്കി.
: ഞാൻ വീട്ടിൽ പോവാണ് എനിക്ക് നിലത്ത് കിടക്കാൻ വയ്യ.
ഞാൻ നിലത്തു കിടക്കില്ലെന്ന് ചിറ്റയോട് തീർത്തു പറഞ്ഞു.
: വേണ്ട നീ പ്രായപൂർത്തിയായവനാ എന്റെ കൂടെ കിടക്കുന്നതു ശരിയല്ല.
: അതെന്താ രണ്ടു ദിവസത്തിന് മുമ്പ് വരെ ഞാൻ ചിറ്റയുടെ കൂടെ ആണല്ലോ കിടന്നത് ഈ രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് ഞാൻ അങ്ങ് പ്രായപൂർത്തിയായോ.
: അതല്ല മോനെ.
: പിന്നെന്താ ചിറ്റയ്ക്കെന്നോട് വെറുപ്പ്?
: എനിക്ക് നിന്നോട് യാതൊരു വെറുപ്പുമില്ല മോനെ. നീ അടിവസ്ത്രം ഇല്ലാതെ നിന്റെ അവയവം കാണിച്ച് കിടന്നപ്പോൾ….. അതൊട്ടും ശരിയായില്ല.
എന്റെ നെഞ്ച് ഒന്ന് പിടച്ചു.
അപ്പോൾ ചിറ്റയുടെ വായിൽ നിന്ന് തന്നെ അത് കേൾക്കണമായിരുന്നു.
: സോറി ചിറ്റ ഇനി ഞാനൊരിക്കലും അത് ആവർത്തിക്കില്ല അന്നെനിക്ക് അങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയി.
ഞാനെങ്ങനെയെങ്കിലും അതിൽനിന്ന് തടിതപ്പാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
: അതല്ല മോനെ കാരണം. നിനക്കെന്തെങ്കിലും തോന്നുന്നതല്ല കാരണം. അന്ന് രാത്രി നീ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ എനിക്ക്….
: എന്തുപറ്റി ചിറ്റമ്മ….
: എനിക്കെന്ന് രാത്രി വല്ലാണ്ടൊക്കെ തോന്നി.
: എന്നുവച്ചാൽ.
: നീ ചെയ്തപോലൊക്കെ എനിക്കും ചെയ്യണം എന്ന് തോന്നി.
അതുകേട്ട് ഞാൻ വല്ലാതങ്ങ് ഞെട്ടിപ്പോയി.
: എന്റെ ചിറ്റേ, ചിറ്റ തന്നെയാണോ ഈ പറയുന്നത്.
ചിറ്റ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.
അവർ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.
അപ്പോൾ കുഞ്ഞു കരയാൻ തുടങ്ങി. അവർ എണീറ്റ് പോയി കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു.
ഞാൻ കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു.
കുഞ്ഞിന് പാലു കൊടുത്തിട്ട് ചിറ്റ എന്നോടൊപ്പം വന്നു കിടന്നു.
: എന്നോട് പിണങ്ങരുത് എനിക്ക് ചിറ്റയെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. ഇനി ചിറ്റ എന്നോട് പിണങ്ങിയാൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും ഇവിടെ വരില്ല.
: ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും എന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു പോവുകയാണ് മോനെ.
: ചിറ്റ ഒന്നും കൊണ്ട് വിഷമിക്കേണ്ട ആദ്യം ചിറ്റയുടെ ഈ ഭയം മാറ്റി നിർത്തണം. ഈ അടുത്തകാലത്തായി ഇതൊക്കെ മിക്കവാറും എല്ലാ വീടുകളിലും സംഭവിക്കുന്നതാണ്. എത്ര കാലം നമുക്കൊക്കെ ഇത് നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ പറ്റും.
ചിറ്റ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.
: പക്ഷേ നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം നീ ഓർക്കണം. ഒരിക്കൽ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തു പോയാൽ പിന്നെ അത് തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും. എനിക്ക് നിനക്കോ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല.
: അങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്ത എന്തെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ അതിനല്ലേ കൂടുതൽ സുഖം കിട്ടുന്നത് ചിറ്റേ?
: വേണ്ട മോനെ അത്തരം സുഖങ്ങളൊക്കെ പിന്നീട് ദോഷം ചെയ്യും.
: നമ്മൾ തമ്മിൽ യാതൊരു രക്തബന്ധവും ഇല്ലല്ലോ ചിറ്റമ്മേ. അപ്പോൾ പിന്നെ അതൊരു തടസ്സവുമല്ലല്ലോ.
ഒരുപക്ഷേ ഈ സുഖം ചിറ്റപ്പനിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും കിട്ടുകയില്ല.