ആരംഭം – 1 11

ഷൈല പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി ചിരട്ട ഉരക്കുന്ന പോലുള്ള കരകരപ്പുള്ള, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദം ഉയർന്നു:

ഷൈല: “എന്ത് സ്വപ്നം കണ്ടു നിൽക്കുവാ ഡാ കോപ്പേ! ലൈസൻസ് ഇല്ലാതെ നീ ആരെ ഉക്കാൻ പോക്കുവാ? എടാ പട്ടി… ഇങ്ങോട്ട് വാ!”

അവളുടെ ശബ്ദം അവരുടെ ശൂർപ്പണഖയുടെ കോലം പോലെ വൃത്തികെട്ടതും ക്രൂരവുമായിരുന്നു. കറുത്ത ചർമ്മം, വലിയ മുഖം, കനത്ത തോളുകൾ, യൂണിഫോമിനുള്ളിൽ നിന്ന് തുറന്നു കിടക്കുന്ന വലിയ മുലകളുടെ ക്ലീവേജ് — എല്ലാം കൂടി അനുരാഗിനെ ഭയപ്പെടുത്തി.

ഷൈല: (കൂടുതൽ ഉറക്കെ) “എടാ കോപ്പേ … ലൈസൻസില്ലാതെ ബൈക്ക് ഓടിക്കാൻ റോഡ് നിന്റെ തറവാട്ട് വക ആണോ? നിന്റെ നമ്പർ ഇങ്ങു താ മൈരേ നിന്റെ വീടിലേക്ക്‌ വിളിച്ചു ചോദിക്കട്ടെ

ഷൈല: (ഫോൺ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട്) “എടാ കോപ്പേ… ലൈസൻസില്ലാതെ ബൈക്ക് ഓടിക്കാൻ റോഡ് നിന്റെ തറവാട്ട് വക ആണോ? നിന്റെ നമ്പർ ഇങ്ങു താ മൈരേ… നിന്റെ വീടിലേക്ക് വിളിച്ചു ചോദിക്കട്ടെ…”

അനുരാഗ്: (പെട്ടെന്ന് ഭയന്ന് കൈകൂപ്പി) “അയ്യോ മാഡം… പ്ലീസ്! വീട്ടിലേക്ക് ഒന്നും വിളിക്കരുത് മാഡം… ഞാൻ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തു തരാം… പ്ലീസ് മാഡം…”

അവന്റെ കാട്ടിക്കൂട്ടലുകൾ കണ്ട് ഷൈലയ്ക്ക് ചിരി വന്നു. 2 കിലോ കഞ്ചാവ് പിടിച്ച പോലെ പയ്യൻ മോങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ കറുത്ത മുഖത്ത് ഒരു വൃത്തികെട്ട വിജയച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

ഷൈല: “നിനക്ക് എത്ര വയസ്സായി ഡാ?”

അനുരാഗ്: “19 മാഡം…”

ഷൈല അത് കേട്ട് അല്പം അത്ഭുതപ്പെട്ടു. കണ്ടാൽ 16-17 വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ഓമനത്തം. അവളുടെ വക്രബുദ്ധിയിൽ പെട്ടെന്ന് ചില ഫാന്റസികൾ വിരിഞ്ഞു.

‘അല്ലേലും പയ്യന്മാരെ കണ്ടാൽ തനിക്ക് ഉണ്ടാവുന്ന പതിവ് കഴപ്പ് തന്നെ… പക്ഷെ സാധാരണ ക്രിമിനലുകളെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് റിസ്ക് ആണ്. താൻ നാറും. പക്ഷേ ഇവനാണെങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ല… ഒന്ന് എറിഞ്ഞു നോക്കാം. കിട്ടിയാൽ കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നുന്ന പയ്യൻ തന്നെ.’

ഷൈല അവന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ വിശപ്പോടെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ വലിയ ചക്ക മുലകൾ യൂണിഫോമിനുള്ളിൽ ഒന്ന് ഉയർന്നു താഴ്ന്നു.

ഷൈല: (താഴ്ന്ന ഭീഷണമായ ശബ്ദത്തിൽ) “എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തു തരുമെന്നല്ലേ? നല്ലത്… പിന്നെ നീ എന്റെ കൈയിൽ ആണ് ഇനി.”

ഷൈല: (ചിരിയോടെ) “നീ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്യുമോ?”

അനുരാഗ്: (വിറച്ചുകൊണ്ട്) “ചെയ്യാം മാഡം…”

ഷൈല: “നല്ലത്. പക്ഷേ ഇവിടെ വച്ചല്ല. ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്…

നീ നാളെ സെമിത്തേരി റോഡിൽ ഉള്ള ഒരു റോസ് പെയിന്റ് അടിച്ച എന്റെ വാടക വീട്ടിലേക്ക് വാ. അവിടെ വച്ച് ഞാൻ പറയാം നീ എന്ത് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന്.”

അനുരാഗ്: (ഭയന്ന്) “അയ്യോ മാഡം… എനിക്ക് പകൽ കൂടി ആ വഴി പോവാൻ പേടിയാണ്…”

ഷൈല: (മുഖം ചുളിച്ച്) “അയ്യേ… ഇതെന്ത് പൂറൻ ആണ്… ഇവനെ കൊണ്ട് വല്ലതും നടക്കുമോ?”

ഷൈല ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതിരുന്നു. പിന്നെ ഭീഷണമായി പറഞ്ഞു:

ഷൈല: “എന്നാൽ ഞാൻ വീട്ടിലോട്ട് വിളിക്കാം…”

അനുരാഗ്: (പെട്ടെന്ന്) “മനസില്ല മനസോടെ വരാം മാഡം…”

ഷൈല: “അവധിയല്ലേ? ഒരു 9 മണിക്ക് വാ. എനിക്ക് നാളെ ലീവ് ആണ്. നിനക്കും അവധിയല്ലേ?”

അവൾ ജീപ്പിനു പുറത്ത് നിന്ന കോൺസ്റ്റബിളിനെ നോക്കി വിളിച്ചു.

ഷൈല: “എടോ തോമസ്… ഇവനെ വിട്ടേക്ക്. നമ്മുടെ പയ്യൻ ആണ്.”

ഷൈല അനുരാഗിനെ അവസാനമായി ഒന്ന് നോക്കി പറഞ്ഞു:

ഷൈല: “എടാ… വണ്ടിയും എടുത്ത് നേരെ കടയിൽ പോയി സാധനം വാങ്ങി വീട്ടിൽ പോകണം. കറങ്ങി നടക്കരുത്.”

ഒന്നും മിണ്ടാതെ ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് പിന്തിരിഞ്ഞു

ഒന്നും നടന്നില്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് അവനെ കൊണ്ട് പൂറും കന്തും തീറ്റിച്ച് ശമനം നേടാം. എത്ര നാൾ ആണെന്ന് വച്ചാണ് വിരലിട്ടു കടി തീർക്കുന്നത്… ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുനിച്ച് ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന അനുരാഗിന്റെ യുവ ശരീരത്തിലേക്ക് ഷൈല കണ്ണുകൾ പറയാതെ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ കറുത്ത മുഖത്ത് ഒരു വിഷാദച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *