“ഒറ്റ ഒരുത്തനും നമ്മളെ വാച്ച് ചെയ്യില്ല…”
പക്ഷെ ക്രിസ്റ്റിയൊ സെലിനോ ഫിലിപ്പോ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല, അവിടെ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഓരോ ചെറുചലനത്തെയും സൂക്ഷ്മമായി വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഒരാള് അല്പം ദൂരെ പതുങ്ങി നിന്നിരുന്നത്.
അവര് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാതിരുന്ന ഒരാള്.
**************************
സെലിനും ഫിലിപ്പും പോയ ഉടനെ തന്നെ ഡാനി യൂബര് വിളിച്ചിരുന്നു. സെലിനും ഫിലിപ്പും പോയ വഴിയെ തന്നെ അവനും പോയി.
അല്പ്പം ഓടിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്, ടൌണിലെ ഏറ്റവും വൃത്തിഹീനമായ തെരുവില്, നിറം പോയ ചുവരുകളുള്ള ഒരു വീടിന്റെ വെളിയില്, പാതയരികത്ത് തങ്ങളുടെ കാര് പാര്ക്ക് ചെയ്ത് കിടക്കുന്നത് അവന് കണ്ടെത്തി.
ഇവിടെ എന്തിന് വന്നു പപ്പയും മമ്മിയും?
പാര്ട്ടിയുണ്ടെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്? ഇവിടെയാണോ അത്?
അവന് ചുളിഞ്ഞ നെറ്റിയോടെ ചുറ്റുപാടുകളിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു.
ഇനി ക്രിസ്റ്റിയെ കാണാന് എങ്ങാനും വന്നതാണോ?
യെസ്!
അതിനാണ് ചാന്സ്!
അവനുറപ്പിച്ചു.
അപ്പോള് ഈ കാണുന്നതായിരിക്കണം അവന്റെ വീട്. ഡാനി ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ഗേറ്റ് തുറന്ന് കോമ്പൌണ്ടിലേക്ക് കയറി. മുന്ഭാഗത്തെ വാതിലില് കാതുകള് അമര്ത്തി ശ്രദ്ധിച്ചു.
അകത്ത് നിന്നും ആരുടെയോ കൂര്ക്കം വലിയുടെ ശബ്ദം താളത്തില് കേള്ക്കുന്നുണ്ട്.
അപ്പോള് പപ്പയും മമ്മിയും ഇവിടെ ഇല്ല.
ഇനി ഇതല്ലായിരിക്കും ക്രിസ്റ്റിയുടെ വീട്.
വീട് ഇതല്ലെങ്കില് പിന്നെ കാര് ഇവിടെ പാര്ക്ക് ചെയ്തത് എന്തിനായിരിക്കണം?
അവനൊന്നും മനസ്സിലായിവീടിരുന്ന ല്ല.
അവന് തിരിച്ചിറങ്ങി.
പെട്ടെന്ന് വീടിരുന്നതിന്റെ പിമ്പിലെ കാടുപിടിച്ച ഭാഗത്ത് നിന്നും പൊട്ടിയടരുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഡാനി അങ്ങോട്ട് നോക്കി.
അവിടെ വലിയൊരു മരത്തിന് ചുവട്ടില് ആരെങ്കിലും നില്ക്കുന്നുണ്ടോ?
അവനങ്ങനെ തോന്നി.
പോയി നോക്കിയാലോ?
മൊത്തം ഇരുട്ടാണ്. ചിലയിടത്ത് നിലാവുണ്ട്.
എങ്കിലും തനിയെ അവിടെ!
എന്ത് ചെയ്യണം?
ഡാനി ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് ഒച്ച കേള്പ്പിക്കാതെ, ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് നടന്നു. അങ്ങോട്ട് പോകുന്നത് എന്തിനെന്ന് ഒരു വേള അവന് സംശയിച്ചു. പപ്പായും മമ്മിയും ഈ രാത്രി സമയത്ത് അവിടെ എങ്ങനെ കാണും? ഒന്നുകില് അവര് ഏതോ പാര്ട്ടിക്ക് പോയി. അല്ലെങ്കില് ക്രിസ്റ്റിയുടെ അടുത്ത് തനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കാന് വന്നു. അല്ലാതെ ഈ കാട് പിടിച്ചു കിടക്കുന്നിടത്ത് അവര് എന്തിന് വരണം?
എങ്കിലും ഏതോ ഒരു അന്തര് പ്രേരണയാല് അവന് മുമ്പോട്ട് തന്നെ നിശബ്ദം നടന്നു.
പെട്ടെന്ന് അവന് മുമ്പില് ഒരു ഷാര്പ്പ് സൌണ്ട് കേട്ടു. ഡാനി അപ്പോള് പെട്ടെന്ന് നിന്നു.
അവന് നിലത്തേക്ക് പതുങ്ങി.
ശബ്ദത്തിന്റെ ഉറവിടം താന് നില്ക്കുന്നിടത്തിന്റെ എതിര് ഭാഗത്താണെന്ന് അവനു മനസ്സിലായി. തൊട്ടടുത്ത് നിന്നാണ്. അവന് മുഖം അല്പ്പം കൂടി ചരിച്ചു.
ഒരു വലിയ, പടര്ന്നു പന്തലിച്ച ശാഖകളോട് കൂടിയ മരം . അതിന്റെ മുമ്പില് മൂന്ന് പേര്!
ശബ്ദമൊട്ടും കേള്പ്പിക്കാതെ, ശ്വാസം ശരിക്കും നിയന്ത്രിച്ച്, അവന് അല്പ്പം കൂടി അടുത്തു.
അടുത്തടുത്ത് നിന്നിരുന്ന രണ്ടുമൂന്ന് ചെറിയ മരങ്ങള്ക്ക് പിമ്പില് അവന് തന്റെ സ്ഥാനം സുരക്ഷിതമാക്കി.
ഇപ്പോള് പത്ത് മീറ്ററില് താഴെയാണ് ദൂര വ്യത്യാസം.
പിന്നെ അവന് മരച്ചുവട്ടില് നില്ക്കുന്നതരെന്നറിയാന് അങ്ങോട്ട് നോക്കി.
അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവനെ തരിപ്പണമാക്കി.
നിറ നിലാവില്, അവന് അവിടെ തന്റെ മമ്മിയെക്കണ്ടു. അല്പ്പം മാറി നില്ക്കുന്ന പപ്പയെ കണ്ടു. പിന്നെഅവനേയും.
ക്രിസ്റ്റിയെ!
താന് ജീവിതത്തില് ഏറ്റവും വെറുക്കുന്നവന്!
മമ്മി ക്രിസ്റ്റിയുടെ ദേഹത്തോട് ചേര്ന്ന്, അമര്ന്ന്, ഒട്ടി നില്ക്കുന്നു!
അവന്റെ വലിയ, കരുത്തുറ്റ കൈകള് രണ്ടും തന്റെ മമ്മിയുടെ മുഴുത്ത ചന്തികളെ ഞെരിച്ചുടക്കുന്നു! മമ്മിയുടെ പാവാട പൊക്കി വെച്ച് ചന്തികള് വെളിയില് കാണിച്ചാണ് പരിപാടി!