അവന് അവരെ നോക്കി.
“പറ്റില്ല ക്രിസ്റ്റി ….”
ദൈന്യതയോടെ പ്രതിഷേധിച്ച് അയാള് പറഞ്ഞു.
“അത് മാത്രം ഞങ്ങക്ക് പറ്റില്ല…കൈകൊണ്ട് പിടിക്കുന്ന പോലെ അല്ല ഇത്..അല്ലേല് വായില് എടുക്കുന്ന പോലെ അല്ല…”
“ക്രിസ്റ്റി ഒരു മിനിറ്റ്…”
സെലിന് പറഞ്ഞു. ഫിലിപ്പ് അവളെ നോക്കി. ക്രിസ്റ്റിയുടെ ആവശ്യം കേട്ട് അവളും അല്പ്പം സംഭ്രമിച്ചത് അയാള് കണ്ടു.
അത് സ്വാഭാവികവുമാണല്ലോ.
സെലിന് അയാളുടെ കൈ പിടിച്ച് വെളിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. വെളിയില് നിലാവുണ്ടായിരുന്നു. ഇളം കാറ്റും.
“ശ്യെ, ഇതിപ്പം….”
വെളിയിലെത്തി, മുറ്റത്തെ മാവിന് ചുവട്ടില് അവര് പരസ്പ്പരം അഭിമുഖമായി നില്ക്കവേ സെലിന് പറഞ്ഞു.
“എന്നാ അച്ചായാ ചെയ്യണ്ടേ?”
“എന്നതാ ചെയ്യണ്ടേ എന്ന് ചോദിച്ചാ?”
ഫിലിപ്പ് നെറ്റി ചുളിച്ച് അവളെ നോക്കി.
“നീയെന്നാ അവന് പറഞ്ഞത് അങ്ങനെയങ്ങ് സമ്മതിക്കാന് പോകുവാണോ സെലിനെ? അവന് എന്നതാ നിന്നോട് ചെയ്യാന് പറഞ്ഞത് എന്ന് നീ ശരിക്കും കേട്ടോ?”
“കേട്ടച്ചായാ…”
സെലിന് പറഞ്ഞു.
“ഒരു പെണ്ണും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് അല്ല അതൊന്നും. എനിക്കറിയാം. അവനത് പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാന് ഭയങ്കര ഹാപ്പിയായി നിക്കുവാന്നാണോ അച്ചായന് കരുതുന്നെ?”
“അതാ ഞാന് അവനോടു പറ്റത്തില്ലന്ന് പറഞ്ഞെ!”
സെലിന് അയാളെ നോക്കി.
അയാളും അല്പ്പ നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ നോക്കി.
“അപ്പ എന്നാ ചെയ്യണ്ടേ?”
അവള് ചോദിച്ചു.
“ശ്യെ, ഇതിപ്പം ഭയങ്കര കോടാലിയായല്ലോ!”
ഫിലിപ്പ് തല ചൊറിഞ്ഞു. അയാള്ക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
“സമ്മതിച്ചില്ലേ അവന് കൊച്ചിനെ കണ്ടമാനം ഉപദ്രവിക്കും…ചോദിച്ചത് കിട്ടാത്തതിന്റെ കലിപ്പില്…പക്ഷെ ഇതുപോലെ ഒരു പന്ന ആവശ്യം പറയുമ്പോ എങ്ങനെയാ യെസ് പറയുന്നേ? കയ്യി പിടിച്ചു കൊടുക്കുന്ന പോലെയാണോ ഇത്? അല്ലേല് വായില് എടുത്ത് കൊടുക്കുന്ന പോലെയാണോ? എന്നാ ചെയ്യും എന്റെ കര്ത്താവേ!”
“ടൈം ഒരുപാടായി കേട്ടോ…”
വാതില് തുറന്ന് ക്രിസ്റ്റി അവരോടു പറഞ്ഞു.
“ഒരു മിനിറ്റും കൂടെ!”
ഫിലിപ്പ് അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
“വേം വരാം. അധികം ടൈം എടുക്കില്ല!”
“അച്ചായാ…”
സെലിന് വിളിച്ചു.
അയാള് അവളെ നോക്കി.
“ഒരു ഡെഡ് ബോഡി പോലെ ചുമ്മാ കെടന്ന് കൊടുക്കാം…എന്റെ മൊലേലും കുണ്ടിക്കും ഒക്കെ പിടിച്ചപ്പം ഞാന് അങ്ങനെ നിന്നു കൊടുക്കുവല്ലാരുന്നോ? അത് പോലെ സഹിച്ചു നിന്നു കൊടുക്കാം…ഇന്നത്തെ രാത്രിയോടെ എല്ലാം തീരൂല്ലോ…പിന്നെ ആ കാര്യം രണ്ടാളും മറന്ന് കളഞ്ഞാപ്പോരെ?”
ഫിലിപ്പ് അവളെ അദ്ഭുത്തോടെ നോക്കി.
“നെനക്ക് അതിന് കഴിയുവോ സെലിനെ?”
അയാള് ദയനീയ സ്വരത്തില് അവളോട് ചോദിച്ചു.
“കഴിയുവായിട്ടാണോ അച്ചായാ?”
അവള് ചോദിച്ചു.
“അല്ലാതെ എന്നാ ഓപ്ഷന് നമ്മക്ക്? ഉണ്ടോ? ഇല്ലല്ലോ?”
ഫിലിപ്പ് തല താഴ്ത്തി. ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദയനീയ അവസ്ഥയിലൂടെയാണ് താന് കടന്നു പോകുന്നത് എന്ന് അയാളുടെ മുഖഭാവം പറഞ്ഞു.
“ഞാനവന് സാധനം പിടിച്ചു കൊടുത്ത് ചെയ്തില്ലേ?”
അവള് അയാളോട് ചോദിച്ചു.
“പിന്നെ അവന്റെ സാധനം വായില് വെച്ച് ചെയ്ത് കൊടുത്തില്ലേ? അവനെന്റെ മൊലേം ചന്തീം ഒക്കെ ഞെക്കി നാശമാക്കിയില്ലേ? ഇതൊക്കെ സംഭവിച്ച സ്ഥിതിക്ക് ഇതുകൂടെ അങ്ങ് സംഭവിക്കട്ടെ…അച്ചായന് വെഷമിക്കാതെ…”
അവള് അയാളുടെ തോളില് പിടിച്ചു.
“എന്നാലും എന്റെ സെലിനെ…”
അയാള് ദീര്ഘനിശ്വാസം ചെയ്തു.
“വിട്ടുകള അച്ചായാ…”
അയാളുടെ തോളിലെ അവളുടെ പിടി മുറുകി.
“എന്റെ പേടി അതല്ല…”
അവള് ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“പത്തല് പോലത്തെ അവന്റെ സാധനം എനിക്ക് ഉള്ളില് കേറ്റാന് പറ്റുവോ എന്നാ! പറ്റിയാ എന്തേലും കൊഴപ്പം ആകുവോ എന്നാ! ഏതായാലും ഹോസ്പ്പിറ്റലിലും കൂടെ പോകാന് ഒരുങ്ങിയിരിക്കേണ്ടി വരും…”