“എവിടെയാ ജോയിൻ ചെയ്യേണ്ടത്?” ഞാൻ ഉടനെ ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ നമ്പർ അയക്കാം. നാളെ പോയി കണ്ടാൽ മതി. നിനക്ക് ബൈക്ക് ഉണ്ടല്ലോ… പെട്ടെന്ന് കിട്ടും.”
അവൻ നമ്പർ അയച്ചതും ഞാൻ അധികം ആലോചിച്ചില്ല. വീട്ടിൽ കുത്തിയിരുന്നു പ്രാന്താകുന്നതിലും നല്ലത് ഇതാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ ഞാൻ കാർത്തി തന്ന അഡ്രസിലേക്ക് പോയി. ചെറിയൊരു ഓഫീസായിരുന്നു. അവിടെ കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു, ലൈസൻസും ബൈക്കിന്റെ പേപ്പറും ഒക്കെ നോക്കി. പിന്നെ ഒരു ബാഗും ഐഡി കാർഡും തന്നു. അങ്ങനെ ഞാൻ ഫുഡ് ഡെലിവറി ജോലിയിൽ ജോയിൻ ചെയ്തു.
ആ ജോലി തുടങ്ങിയതോടെ ജീവിതത്തിന് ഒരു ചെറിയ മാറ്റം വന്ന പോലെ തോന്നി. ഇത്രയും ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി ആളുകളെ കാണാനും റോഡിലൂടെ കറങ്ങാനും പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പോലീസിനെ പേടിക്കാതെ സ്വതന്ത്രമായി പുറത്തു നടക്കാൻ പറ്റുന്നത് തന്നെ വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു.
പക്ഷേ ജോലി തുടങ്ങിയ ശേഷം അതിന്റെ മറ്റൊരു വലിയ ഗുണം എനിക്ക് മനസ്സിലായി — മിക്ക കസ്റ്റമേഴ്സും പെൺകുട്ടികളായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് കൊറോണ സമയത്ത് എല്ലാവരും വീട്ടിലായതുകൊണ്ട്, പല പെൺകുട്ടികളും വളരെ കാഷ്വൽ ഡ്രസിലായിരിക്കും വാതിൽ തുറക്കുക. ചിലർ ഓവർസൈസ് ടി-ഷർട്ടിലും, ചിലർ ചെറിയ ഷോർട്സിലും, ചിലർ വീട്ടിലെ കംഫർട്ടിൽ ആയതുകൊണ്ട് ഒട്ടും മേക്കപ്പോ ഒന്നുമില്ലാതെ.
ചില പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടാൽ തന്നെ വീണ്ടും ആ ഏരിയയിൽ ഓർഡർ വന്നാൽ കൊള്ളാമായിരുന്നു എന്ന് വരെ തോന്നും. അത്രേയ്കും ഭംഗി ഉണ്ടാകും.
വീട്ടിൽ കുത്തിയിരുന്നു മടുത്ത എനിക്ക് ആ ജോലി പതുക്കെ ഒരു എക്സൈറ്റ്മെന്റായി മാറാൻ തുടങ്ങി.
ഞാനും കാർത്തിയും ഡെലിവറിക്കിടെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന പല ആളുകളെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പെൺകുട്ടികളെക്കുറിച്ച്. ആരുടെ റൂട്ടിലാണ് കൂടുതൽ “കിടിലൻ” കസ്റ്റമേഴ്സ് ഉള്ളത് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കളിയാക്കും.
ഒരു ദിവസം രാത്രി ഡെലിവറി കഴിഞ്ഞ് ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് കാർത്തി ഒരു പെൺകുട്ടിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത്.
“ഡാ… എന്റെ ഏരിയയിൽ ഒരു ഐറ്റം ഉണ്ട്. കണ്ടാൽ നീ ഞെട്ടും,” അവൻ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“അത്രക്കും സീൻ ആണോ?” ഞാൻ ചിരിച്ചു.
“സീൻ അല്ല മച്ചാനെ… സംഭവം വേറെ ലെവൽ ആണ്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. എപ്പോഴും ടൈറ്റ് നൈറ്റിയിലായിരിക്കും വരുന്നത്. നല്ല ഒത്ത ശരീരമാണ്… നൈറ്റി ഇട്ടാലും എല്ലാം എടുത്തു കാണും.”
അവൻ പറഞ്ഞ രീതിയേ കണ്ടാൽ തന്നെ ആ പെണ്ണിനെക്കുറിച്ച് അവൻ എത്ര ആവേശത്തിലാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
“നിനക്ക് ഒരിക്കൽ ആ സൈഡിൽ ഓർഡർ കിട്ടിയാൽ മനസ്സിലാകും…” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
അവൻ അത്ര പറഞ്ഞതോടെ തന്നെ എന്റെ മനസ്സിലും ഒരു കൗതുകം കയറി തുടങ്ങി.
ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു,
“അളിയാ… എങ്ങനെയാ? വളയുമോ?”
അവൻ ചുണ്ടുകടിച്ച് ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“അറിയില്ലെടാ… എന്നെ അത്ര വലിയ മൈൻഡ് ആക്കിയില്ല. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് വളയുന്ന ടൈപ്പ് അല്ലെന്നാ. പക്ഷേ കണ്ടാൽ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കാൻ തോന്നും.”
അന്ന് മുതൽ ഞാൻ എപ്പോഴാകും ആ ചാൻസ് കിട്ടുക എന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ ആ ഏരിയയിൽ ഓർഡർ വന്നോ എന്ന് വരെ നോക്കും. പക്ഷേ ഒന്നും നടന്നില്ല.
അങ്ങനെ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴാണ് കാർത്തിയുടെ കോൾ വന്നത്.
“ഡാ… നിന്റെ ഭാഗ്യം തെളിഞ്ഞു.”
“എന്താടാ?” ഞാൻ ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു.
അവൻ ചിരിച്ചു.
“ആ ഐറ്റത്തിന്റെ ഓർഡർ ഇപ്പോ വന്നിരുന്നു.”
അത് കേട്ടതും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു എക്സൈറ്റ്മെന്റ് കയറി.
“എന്നിട്ട്?”
“ഞാൻ ഓഫീസിൽ പറഞ്ഞ് ആ ഓർഡർ നിന്റെ പേരിലേക് മാറ്റിച്ചു.”
അവൻ അത് പറഞ്ഞതും എനിക്ക് ശരിക്കും സന്തോഷമായി.
“അളിയാ… നീ പൊളിയാണെ!”
“ഹാ ഹാ… പോയി കണ്ടിട്ട് വന്ന് പറയ്.”
ഞാൻ അവനോട് നന്ദി പറഞ്ഞ് ഫോൺ വെച്ചു. സത്യത്തിൽ ആ ഓർഡർ എടുക്കാൻ പോകുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വേറൊരു ഫീലായിരുന്നു. ഇത്രയും ദിവസം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ആ പെണ്ണിനെ ഇനി നേരിൽ കാണാനിരിക്കുകയാണ്.