അതിനുള്ളിലൂടെ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മുലകളും വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകളും വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ അവൾ മറ്റൊന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല. “അമ്മേ… അച്ഛൻ വിളിക്കുമ്പോൾ അമ്മ വളരെ സ്വാഭാവികമായി സംസാരിക്കണം,” അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. “അമ്മയുടെ ഉടൽ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്ന ആ സുഖം മുഖത്ത് വരാതെ നോക്കണം.
മനസ്സിലായോ?” സന്ധ്യ വിറച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി. അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ടേബിളിന് താഴെ അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് നൂഴ്ന്നിറങ്ങി. അവൻ സന്ധ്യയുടെ നൈറ്റി പതുക്കെ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. അവളുടെ നനഞ്ഞ പൂറിലെ ആ ടാറ്റൂ അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തലോടി. “അച്ഛൻ വെറും ഒരു ഫോൺ കോൾ മാത്രമാണ്. ഞാൻ ഇവിടെ അമ്മയുടെ ഉള്ളിലാണ്.”
പെട്ടെന്ന് ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. ബാലചന്ദ്രനാണ്. സന്ധ്യ ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് ടേബിളിലെ ഒരു സ്റ്റാൻഡിൽ ചാരി വെച്ചു. സ്ക്രീനിൽ ബാലചന്ദ്രന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. “സന്ധ്യേ… സുഖമാണോ? നിന്നെ കണ്ടിട്ട് വല്ലാതെ വിയർത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ?” അയാൾ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു. സന്ധ്യ ഒരു യാന്ത്രികമായ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു,
“സുഖമാണ് ഏട്ടാ… ഇവിടെ എയർകണ്ടീഷൻ അല്പം കുറവാണ്, അതാവാം.” സന്ധ്യ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ, ടേബിളിന് താഴെ അർജുൻ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ തുടകൾക്കിടയിൽ മുഖം അമർത്തി. അവൻ അവളുടെ ആ നനഞ്ഞ ഭാഗത്ത് തന്റെ നാവുകൊണ്ട് മെല്ലെ തലോടാൻ തുടങ്ങി.
സന്ധ്യയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. “ഏട്ടാ… അർജുൻ… അവൻ എന്നെ നന്നായി നോക്കുന്നുണ്ട്…” സന്ധ്യ പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോഴേക്കും അർജുൻ തന്റെ രണ്ട് വിരലുകൾ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ആഴ്ത്തി. സന്ധ്യയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ ടേബിളിന് താഴെ തന്റെ കാലുകൾ അർജുന്റെ തോളിൽ മുറുക്കി. ബാലചന്ദ്രൻ സ്ക്രീനിൽ സന്ധ്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “സന്ധ്യേ…
നിന്റെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടല്ലോ? മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?” സന്ധ്യ തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ നനച്ചു. “ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ… ഇവിടെ വല്ലാത്തൊരു ചൂട്… അതുകൊണ്ട് ശ്വാസം കിട്ടാൻ അല്പം പ്രയാസമുണ്ട്,” അവൾ തന്റെ കിതപ്പ് മറച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് അർജുൻ വിരലുകൾ പുറത്തെടുത്ത് തന്റെ നാവുകൊണ്ട് അവളുടെ ക്ലിറ്റോറിസിൽ നക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. സന്ധ്യയുടെ അടിവയറ്റിൽ വലിയൊരു വിറയൽ ഉണ്ടായി. “ആഹ്…” സന്ധ്യയുടെ വായിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ തേങ്ങൽ പുറത്തുവന്നു. അവൾ ഉടനെ അത് ഒരു ചുമയാക്കി മാറ്റി.
ബാലചന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു, “എന്താ സന്ധ്യേ? നിനക്ക് സുഖമില്ലേ? ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറുന്നുണ്ടല്ലോ?” സന്ധ്യ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു പറഞ്ഞു, “ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ… ഇപ്പോൾ… ഇപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ പോലെ… പക്ഷേ സാരമില്ല.” അർജുൻ ഇപ്പോൾ തന്റെ മൂന്ന് വിരലുകൾ അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ കയറ്റി ഇറക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണയും വിരലുകൾ ആഴത്തിൽ തറയ്ക്കുമ്പോൾ സന്ധ്യ കസേരയിൽ ഇരുന്നു തുള്ളി. “ഏട്ടാ… നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്… എനിക്ക്…
എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു മാറ്റം തോന്നുന്നുണ്ട്..” സന്ധ്യ തന്റെ സ്വരത്തിലെ വിറയൽ വല്ലാത്തൊരു ആത്മവിശ്വാസം കൊണ്ട് മറച്ചുപിടിച്ചു. അർജുൻ വേഗത വർദ്ധിപ്പിച്ചു. സന്ധ്യയുടെ പൂറിൽ നിന്ന് മദനജലം ടേബിളിന് താഴെ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകൾ പകുതിയോളം അടഞ്ഞുപോയി.
അവൾ ഒരു തേങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു, “ഏട്ടാ… ഞാൻ… ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം… കുറച്ച് ജോലി ബാക്കിയുണ്ട്.” ബാലചന്ദ്രൻ സ്ക്രീനിലൂടെ ആകുലതയോടെ എന്തൊക്കെയോ ചോദിച്ചെങ്കിലും സന്ധ്യ പെട്ടെന്ന് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
ഫോൺ ഓഫായ നിമിഷം സന്ധ്യയുടെ നിയന്ത്രണങ്ങളെല്ലാം അണപൊട്ടി ഒഴുകി. അവൾ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അർജുൻ ടേബിളിന് താഴെ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന് അവളെ തടഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വാക്കുപോലും ഉരിയാടാതെ അവൻ സന്ധ്യയെ എടുത്ത് ആ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് മുകളിലേക്ക് കിടത്തി.