കളി അറിയാത്ത പയ്യനും കഴപ്പ് മാറാത്ത അങ്കിളും 37അടിപൊളി 

 

“നീയെങ്ങനെ എപ്പോഴും ഓടിവരുന്നും വേണ്ട. ഇപ്പോൾ ഏതായാലും നിനക്ക് ഒരു മാസം കഷ്ടിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ ക്ലാസ്സ് ഒക്കെ തുടങ്ങില്ലേ. എന്നിട്ട് പിന്നെ സമാധാനം പോലെ മീറ്റ് ചെയ്യാം”

ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞ് പുള്ളിക്കാരൻ ഫോൺ വെച്ചു. ഞാൻ പക്ഷേ ഈ കഥ ആരോടും പറഞ്ഞില്ല. അങ്കിളിനോടും പറഞ്ഞില്ല, ടീച്ചറോടും പറഞ്ഞില്ല

 

അങ്ങനെ പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു. എന്റെ എൻട്രൻസ് റിസൾട്ട് വന്നു .

കുഴപ്പമില്ലാത്ത മാര്‍ക്ക് ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും പല സ്ഥലത്തും മാനേജ്മെന്റ് സീറ്റ് വേണ്ടിവരും എന്ന അവസ്ഥ ആയിരുന്നു.

വാഗമണ്ണിൽ ഒരു ഗംഭീര കോളേജ് ഉള്ളടത്ത് അഡ്മിഷൻ കിട്ടും. പക്ഷേ മാനേജ്മെന്റ് രണ്ടോമൂന്നോ ലക്ഷം പോരാതെ വരും.

അത് വീട്ടിൽ നിന്ന് എന്തായാലും സമ്മതിക്കത്തില്ല. എനിക്ക് ഇഷ്ടം അതായിരുന്നു ഇഷ്ടം.

ക്യാമ്പസും നല്ലത് മൊത്തത്തിൽ നല്ല അന്തരീക്ഷവും.

വീട്ടിൽനിന്ന് ഡാഡിയുടെയും മമ്മിയുടെയും കുറ്റപ്പെടുത്തലും കുറെ കേട്ടു എന്നല്ലാതെ അഡ്മിഷന് പ്രത്യേകിച്ച് വേറെ രണ്ടാമത്തെയോ മൂന്നാമത്തെയോ അലോട്ട്മെന്റ് നോക്കേണ്ട അവസ്ഥ ആയി.

അതെല്ലാം ആലോചിച്ചു ഇരിക്കലെ ഒരു ദിവസം ഈ ബാലചന്ദ്രൻ അങ്കിളിന്റെ ഒരു വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജ് ഫോട്ടോ വന്നു.

ഞാനാണെങ്കിൽ ഇങ്ങേരുടെ കാര്യം മറന്ന് ഇരിക്കുവായിരുന്നു.

ഞാനത് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഈ വാഗമണ്ണിൽ ഉള്ള കോളേജിന്റെ അഡ്മിഷൻ അപ്ലിക്കേഷൻ നമ്പർ വെച്ചിട്ട് സീറ്റ് കൺഫർമേഷൻ മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു അത്.

എനിക്ക് സംഭവം എന്താണെന്ന് മുഴുവനും മനസ്സിലായില്ല അപ്പോഴേക്കും അങ്ങേരുടെ ഫോൺ കോൾ വന്നു.

ഞാൻ എടുത്തു. അപ്പോൾ പുള്ളിക്കാരൻ പറഞ്ഞു “നീ അന്വേഷിച്ച് നടന്ന സീറ്റ് റെഡി. ഇതിന് പക്ഷേ പകരം നീ അവിടെ എനിക്ക് വീടുണ്ട് എന്റെ കൂടെ നിൽക്കണം.”

വീട്ടുകാരുടെ കുറ്റപ്പെടുത്തലും ചീത്തപറയലും കേൾക്കാതെ അവിടെ സീറ്റ് കിട്ടിയപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് വളരെ വളരെ സന്തോഷവും സമാധാനവും ആയി. അതിനെ ഞാൻ എന്ത് തേങ്ങാക്കൊല വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാൻ റെഡി ആയിരുന്നു.

ഇതിന് മുൻപ് വലിയ സ്നേഹ വർത്തമാനങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞ ട്യൂഷൻ ടീച്ചറും അവരുടെ കെട്ടിയവനും ഒരു സ്ഥലത്തും പറഞ്ഞതല്ലാതെ സീറ്റിന് വേണ്ടി ഒന്നു ട്രൈ ചെയ്തതും ഇല്ല. അപ്പോൾ എനിക്ക് വാശി അല്പം കൂടി.

പിന്നെ എന്റെ ഡാഡിയോടും മമ്മിയോടും ഉള്ള ഒരു അനാവശ്യമായതോ ആവശ്യമുള്ളതോ ആയ വാശിയും വീറും വേറെയും.

ഞാൻ ” നിൽക്കാൻ ഒക്കെ ആണ് പക്ഷേ ഞാൻ എന്തുവാ ഡാഡിയോടും മമ്മിയോടും പറയുക അങ്ങനെ ഹോസ്റ്റലിൽ ഒന്നും നിൽക്കാതെ വേറെ വീട് എന്ന് പറയാൻ പറ്റത്തില്ലല്ലോ.”

പുള്ളി ” എന്റെ വീടിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ വേറെ ഒരു ചെറിയ വീടുണ്ട്. അവിടെ പേയിങ്ങ് ഗസ്റ്റ് ആണെന്ന് നീ പറഞ്ഞാൽ മതി. ”

ഞാൻ കരുതി – അത് കുഴപ്പമില്ല.

അങ്ങനെ ഞാൻ അവിടെ അഡ്മിഷൻ എടുത്തു. വീട്ടിൽ ഡാഡിയും മമ്മിയും ആദ്യം ചീത്ത പറഞ്ഞ ആൾക്കാർ തന്നെ അവിടെ അഡ്മിഷൻ കിട്ടിയപ്പോൾ “ഞങ്ങളുടെ മോനെ വാഗമൺ കോളേജിൽ മെറിറ്റിൽ കിട്ടി” എന്നെല്ലാം പറഞ്ഞ് എല്ലാവരുടെയും അടുത്ത് തള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു .

ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങി ആദ്യ ദിവസം പോയപ്പോൾ ഈ ബാലചന്ദ്രൻ അങ്കിൾ ലൊക്കേഷൻ അയച്ചു തന്നിരുന്നു.

ക്ലാസ്സ് തീർന്നിട്ട് ഞാൻ ഈ ലൊക്കേഷൻ തപ്പി പോയി. ഓട്ടോയ്ക്ക് കോളേജിൽനിന്ന് 80 രൂപയുടെ വഴിയെ ഉള്ളൂ. പക്ഷേ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.കാരണം സിനിമയിൽ അല്ലെങ്കിൽ സീരിയലിൽ ഒക്കെ കാണുന്ന പോലെ ബംഗ്ലാവ് പോലത്തെ വീട്.

അവിടെ എത്തി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ബാലചന്ദ്രൻ അങ്കിളിനെ ഫോൺ വിളിച്ചു. പുള്ളി ” ആ നീ ഇവിടെ എത്തി അല്ലേ.. എന്നാൽ വായോ” എന്ന് പറഞ്ഞു റിമോട്ട് വഴി ഗേറ്റ് തുറന്ന് തന്നു .

ഞാൻ അത്യാവശ്യം വണ്ടർ അടിച്ചു എങ്കിലും ഒരു വിധം സംയമനം വീണ്ടെടുത്തിട്ട് കയറി ചെന്നു.

പുള്ളിക്കാരൻ ഒരു കൈയിലുമുണ്ട് ഉടുത്തിട്ട് ഒരു കയ്യില്ലാത്ത ബനിയനും ഇട്ട് അവിടെ വരാന്തയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. മൊത്തത്തിൽ ഞാൻ അന്ന് കണ്ടപ്പോൾ നല്ല കറുത്തിട്ട് ആണ് തോന്നിയത് എങ്കിലും നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ ശരിക്കും കരി വീട്ടിപോലുള്ള കറുപ്പ് ആണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *