അങ്ങിനെ സങ്കർഷങ്ങളുടെ നിമിഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അകത്ത് കിതപ്പൊതുങ്ങുന്നു. ചലനങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നു. കിതപ്പുകൾ വേഗത്തിലാവുന്നു.
അവൾ തുളയിലൂടെ നോക്കി. അൽതാഫ് സുശീലാമ്മയെ കെട്ടി പിടിച്ച് കിടക്കുന്നു. അവന്റെ ഇരട്ടി പ്രായമുള്ള സ്ത്രീ. തന്റെ ഉമ്മയെക്കാൾ പ്രായമുള്ള സ്ത്രീ,
‘പക്ഷെ…’, അവൾ കിതച്ചു.. ‘പക്ഷെ കഴപ്പാണ്. അരക്കെട്ട് നിറയെ കഴപ്പാണ്..’ തന്നെപോലെ.
തന്നേക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞവനെകൊണ്ട് ആ കഴപ്പിനെ ഒതുക്കുന്നു. രതിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ ചെന്ന് പുതിയ പഴങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്നു.. തനിക്ക് പറ്റാതെ പോയത് ആ അമ്പതുകാരി സാധിക്കുന്നു, ഈ പ്രായത്തിൽ ഈ സൗന്ദര്യത്തിൽ തനിക്ക് എന്തൊക്കെ സാധിക്കും. ഒരു വലിയ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ചിറകടികൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങി.
അവൾ ഒരുതവണകൂടെ തുളയിലൂടെ നോക്കി. ആ സമയം അവൻ തന്നെകണ്ടു. അതോ കണ്ടില്ലേ? സന്ദേഹം തീർക്കാൻ ഒരു തവണകൂടി നോക്കി. അവൻ തുളയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഞെട്ടി നിൽക്കുന്നു. പിന്നീട് അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ആ ഉമ്മറത്ത് നിന്നും അവൾ ഇറങ്ങിയോടി.
“എന്തിനാടി നീ ഓടുന്നെ..” അവളെ
കണ്ട ഉമ്മ റംല ചോദിച്ചു. അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. തന്റെ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ച്, കിതച്ചു. ശ്വാസം കിട്ടാത്തവിധം തളർന്നുപോയി. അവൾ ബെഡിലേക്ക് വീണു.
പിന്നെയും എത്രയോ സമയം കഴിഞ്ഞാണ് അൽതാഫ് വീട്ടിലെത്തിയത്. നുസൈബയ്ക്ക് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ തന്നെ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അൽതാഫാണെങ്കിൽ ആരായിരിക്കും തങ്ങളെ കണ്ടത് എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു. ഒരു പാമ്പിനെക്കണക്കെ ഭയം അവന്റെ മനസ്സിൽ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു. എന്നാലും അവൻ കണ്ട ഒരു ജോഡി കണ്ണുകളെ പറ്റി സുശീലയോട് അവൻ പറഞ്ഞില്ല. അവരെ കൂടി എന്തിന് ഭയപെടുത്തണം.
പക്ഷെ, അവൻ എല്ലാം ഒരാളെ അറിയിച്ചു. സിന്ധുവിനെ!! സിന്ധു
പോകുന്നതിന് തലേ ദിവസം ഉള്ളിലെ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ അവളെ വിളിച്ച് പറയുകയായിരുന്നു. പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും അവനൊരു സമാധാനം തോന്നി. സുശീലയോട് ആ കാര്യം പറയണ്ടായെന്ന് സിന്ധുവും അവനെ ശട്ടം കെട്ടി.
സുശീലയുമായുള്ള ആ കളിയോട് കൂടി അൽത്താഫിന് ആ വീട്ടിൽ പൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചിരുന്നു.സുശീലാമ്മയോട് പറഞ്ഞ് പൊട്ടിയ ജനൽ പൊളി അവൻ തന്നെ മാറ്റി.
‘ ഞാൻ പൊട്ടിച്ച ജനൽപോളി ഞാൻ തന്നെ മാറ്റിയിട്ടുണ്ടെ..’
എന്നൊരു തമാശയും സുശീലാമ്മയോട് അവൻ പറഞ്ഞു. ഇനിയും ആ കണ്ണുകൾ താങ്കളെ തിരഞ്ഞു വരുമായിരിക്കും.
നുസൈബയുടെ അവസ്ഥ മറ്റൊന്നായിരുന്നു. അൽത്താഫിന് മുഖം കൊടുക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അടുത്ത മുറിയിലോ ഹാളിലോ അടുക്കളയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനടയിലോ അൽത്താഫിന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയുമ്പോഴൊക്കെയും അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആ രംഗങ്ങൾ കടന്നു വരും. അവന്റെ ചുവന്ന കുണ്ണ കുലച്ച് നിൽക്കുന്നത് കണ്ണിൽ തെളിയും.
അവൾ റൂമിൽ തന്നെ ചടഞ്ഞുകൂടി. പുറത്തിറങ്ങാൻ തോന്നിയില്ല.
‘അവനെ കാണേണ്ടിവന്നാലോ, എങ്ങിനെ ഞാൻ അവനെ നോക്കും.’
തന്റെ സഹോദരൻ എന്ന നിലയിൽ നിന്നും സുശീലാമ്മയെ കളിക്കുന്നവൻ എന്നതിലേക്ക് അൽത്താഫ് നുസൈബയുടെ ഉള്ളിൽ വളർന്നിരുന്നു. അതിലുപരി ഒരു തികഞ്ഞ പുരുഷൻ എന്ന പരിവേഷം അവന് അവളുടെ ഉള്ളാൾ നൽകി. പിന്നെ പിന്നെ ദിവസങ്ങൾ കഴിയുന്തോറും അതൊരു ആരാധനയായിമാറി.
ആദ്യം കാണുന്നത് ഒരു അസ്വസ്ഥതയായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ കാണാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പക്ഷെ അവൾ ഒരിക്കലും അവന്റെ മുന്നിൽ പോയി നിന്നിരുന്നുമില്ല. പകരം, അവൻ കാണാതെ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും അവനെ അവൾ കണ്ടു. അവൻ മുറ്റത്ത് ചെടികൾക്ക് വെള്ളം നനയ്ക്കുമ്പോൾ, മുകളിലെ മുറിയിലെ ജനലിലൂടെ അവനറിയാതെ അവനെ ആരാധിച്ചു. അവൻ അടുക്കളയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, ഹാളിലിരുന്ന് അവനറിയാതെ അവനെ വീക്ഷിച്ചു. അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ കൊതിയോടെ അവൾ അലക്കി. അവ സ്നേഹത്തോടെ ഇസ്തിരിയിട്ട് മടക്കിവെച്ചു. അവന് ഇഷ്ട്ടപെട്ട ഭക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിവെച്ചു. അവനറിയാതെ നുസൈബ അവനെ ധ്യാനിച്ചു. ഉള്ളാലെ മോഹിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു പ്രണയം അവൾക്ക് സ്വന്തം സഹോദരനോട് തോന്നി തുടങ്ങി.