നീന ഒരേ സമയം ശീലക്കാര ശബ്ദം ഉണ്ടാകുകയും വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു അലാറുകയും ചെയ്തു.
അത് വരെ നീനയോടു ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ദേഷ്യവും അവൾ അവന്റെ പൂവിൽ തീർത്തു….
പഞ്ചായത്ത് പൈപ്പ് ലൈൻ പൊട്ടിയ പോലെ നീനയിൽ നിന്നും അവളുടെ കാമ തേൻ പൊട്ടിയൊലിച്ചു…
തൊട്ടു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന നാൻസി യുടെ മുഖത്തേക്ക് വരെ നീനയുടെ ചെറുതേൻ തുള്ളികൾ തെറിച്ചു വീണു…
പ്രിൻസിന്റെ മുട്ടുക്കൈ വരെ അവളുടെ മദനജലം ഒഴുകി വീണു….
നീനയുടെ പൂവിന്റെ അടിയിൽ വച്ചിരുന്ന പ്രതിമ പുഴയിൽ മുക്കി എടുത്ത പോലെ നനഞു കുതിർന്നു…
ഒരു വല്ലാത്ത തളർച്ചയോടെ നീന അനിയന്റെ മുന്നിൽ മുട്ട് മടക്കി നിലത്തേക്ക് വീണു…
ഒന്ന് വെടി പൊട്ടിയപ്പോളാണ് നീനയ്ക്ക് സ്ഥല കാല ബോധം തിരിച്ചു വന്നത്… സ്വന്തം അച്ഛനും അമ്മയും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോളാണ് അനിയന്റെ കൈ കൊണ്ട് താൻ ഇത്രയും പൂറ് ചുരത്തിയത് എന്ന കാര്യം അവളെ നല്ല പോലെ ലജ്ജിപ്പിച്ചു…
അവൾ ദൂരെ മാറി കിടന്ന അവളുടെ ഉടുതുണി എടുത്ത് അവളുടെ നഗ്നത മറച്ചു..
അപ്പോളേക്കും നാൻസിയും ഡേവിടും കൂടെ വന്നു നീനയെ പൊക്കി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നിർത്തി മുണ്ട് ഉടുപ്പിച്ചു കൊടുത്തു…
തന്റെ മകളെ ഇങ്ങനെ അപമാനിച്ച ദേഷ്യത്തിൽ നാൻസി പ്രിൻസിനെ നോക്കി..ഒപ്പം ഡേവിടും
ഒരു കൂസലും ഇല്ലാതെ നീനയുടെ തേൻ ഊർന്നിറങ്ങിയ അവന്റെ കൈ മുണ്ടിൽ തുടച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു……
കൊള്ളാം മിടുക്കൻ…ചെകുത്താൻ പ്രീതി നിങ്ങൾ നല്ല പോലെ നേടിയെടുത്തിരിക്കുന്നു….ഇത് പോലെ കാര്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയാൽ തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം നിങ്ങളിൽ കൃപ ചൊരിയും…
അല്പം മാറി കസേരയിൽ ഇരുന്ന ഗുരുജി പ്രിൻസിനെ കൈ കൊട്ടി അഭിനന്ദിച്ചു….
ഇനി ദേഹ ശുദ്ധി വരുത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്… രാഘവാ ആ കുടം എടുത്തു കുടുംബത്തിലെ മുതിർന്ന സ്ത്രീക്ക് കൊടുക്കുക… അവൾ വേണം നമ്മുടെ പുണ്ണ്യ കിണറിൽ നിന്നും ദേഹ ശുദ്ധി വരുത്താനുള്ള വെള്ളം കൊണ്ട് വരാൻ..
ഗുരുജിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ആ റൂമിൽ ഒരു മൂലയിൽ ഇരുന്ന കുടം എടുത്തു കൊണ്ട് രാഘവൻ വന്നു…
കുടുംബത്തിലെ മൂത്ത സ്ത്രീ താൻ ആയത് കൊണ്ട് നറുക്ക് തനിക്കാണെന്ന് മനസിലാക്കിയ നാൻസി സ്വയം മുന്നോട്ട് വന്നു കുടം വാങ്ങാനായി കൈ നീട്ടി….
രാഘവൻ കയ്യിലിരുന്ന ആ വലിയ വെള്ളി കുടം എടുത്തു നാൻസിക്ക് കൊടുത്തു..
ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിക്കുകയായി… ആദ്യം ആ കുടം എടുത്തു തലയിൽ വച്ചോളുക… കുടം തലയിൽ വച്ചാൽ വെള്ളം നിറച്ചു കൊണ്ട് വരുന്ന വരെ കുടം തലയിൽ തന്നെ വെക്കണം.. എടുത്തു മാറ്റാനോ കുടം മറ്റുള്ളവർക്ക് കൈ മാറാനോ പാടില്ല…. മനസ്സിലായില്ലേ… ഗുരുജി നാൻസിയോടായി ചോദിച്ചു….
നാൻസി നോക്കുമ്പോൾ വെള്ളമെടുക്കേണ്ട കിണർ ആ റൂമിനു പുറത്തു ഏകദേശം ഒരു 400 മീറ്റർ അകലെയാണ്..മറ്റുള്ള ചടങ്ങുകൾക്ക് വന്ന കുറെ ആളുകൾ അവിടെ പലയിടത്തുമായി നിൽക്കുന്നുണ്ട്.. അവരുടെ ഇടയിൽ കൂടെ ഈ കോലത്തിൽ എങ്ങനെ ഈ കോലത്തിൽ പോകും എന്ന ചിന്ത നാൻസിയെ ധർമ സങ്കടത്തിലാക്കി..
ഗുരുജി കുടം തലയിൽ വച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇറക്കാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ കിണറ്റിൽ നിന്നും വെള്ളം കോരി കുടത്തിലേക്ക് പകർത്തും…..
ഹ ഹ.. അതോർത്തു നാൻസി പേടിക്കണ്ട… രാഘവൻ നിങ്ങളുടെ കൂടെ വരും.. അവിടെ എത്തുമ്പോൾ നിങ്ങൾ നിലത്തൊന്നു കുനിഞ്ഞു ഇരുന്നാൽ അയ്യാൾ വെള്ളം കോരി കുടത്തിലേക്ക് നിറഞ്ഞോളും…..
ഗുരുജി നാൻസിക്ക് മറുപടി നൽകി…
എന്നാലും ഗുരുജി വെള്ളമെടുക്കാൻ പോകുമ്പോൾ ഈ ഡ്രെസ്സിൽ പോകണോ….. നാൻസി നല്ലൊരു മറുപടി പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടാണ് ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്….
ഒരിക്കലും പാടില്ല…
ആ ഉത്തരം കേട്ട് നാൻസിക്ക് ആശ്വാസ മായി.. അവളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു… പക്ഷെ അതിനു അധിക നേരത്തെ ആയുസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.