കമം പ്രകൃതി തന്ന വരദാനം

Kamam Prakruthi Thanna Varadanam | Author : Michele

1.പുതിയൊരു പാതയിൽ

കൊച്ചിയുടെ തിരക്കുള്ള പ്രഭാതം. ആറുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളൂ. എങ്കിലും ഇൻഫോപാർക്കിന്റെ റോഡുകളിൽ കാറുകളും ബൈക്കുകളും നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. അഖിൽ കുളിച്ച്, ഇസ്തിരിയിട്ട ഷർട്ടും പാന്റും അണിഞ്ഞ്, ബാഗും തൂക്കി ഇറങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ ത്രില്ലുണ്ടായിരുന്നു. പുതിയ ജോലി. പുതിയ ഓഫീസ്. പുതിയ മനുഷ്യർ.

ടെക്‌നോപാർക്കിന്റെ പത്താം നിലയിൽ “ക്രിപ്റ്റോവേൾ” എന്ന കമ്പനി. ഗ്ലാസ് ഡോറുകൾ തുറന്ന് അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ തണുത്ത എസി കാറ്റും കാപ്പിച്ചെടിയുടെ മണവും ഒന്നിച്ചടിച്ചു. റിസപ്ഷനിൽ ഇരുന്ന പെൺകുട്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് “ഗുഡ് മോണിംഗ് സാർ” എന്ന് പറഞ്ഞു. അഖിൽ തിരിച്ചും ചിരിച്ചു. പിന്നെ എച്ച്.ആർ. മുറിയിലേക്ക്.

അവിടെ, ഒരു കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത് ആയിഷയെയാണ്.

ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ അവന്റെ ഹൃദയം ഒന്നമർന്നു. കറുത്ത ഹിജാബിനുള്ളിൽ നിന്നും തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മുഖം. വെളുത്തു തുടുത്ത കവിളുകൾ. ചുണ്ടിൽ നേർത്ത ചിരി. ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ അവൾ ഒതുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നത് കഴുത്തിൽ നിന്ന് ചെറുതായി താഴേക്ക് വീണിരുന്നു. മാറിടത്തിന്റെ വക്രത നേർത്ത തുണിയിലൂടെ അനായാസം തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. അഖിൽ കണ്ണുകളഴിച്ചു നോക്കി. അവൾ തിരിച്ചും നോക്കി. ഒരു നിമിഷത്തെങ്കിലും അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു.

“ഹലോ… നീ ആയിഷയാണോ?” എച്ച്.ആർ. മാനേജർ ചോദിച്ചു.
“അതെ മാഡം.” അവളുടെ ശബ്ദം മൃദുവായിരുന്നു. മലയാളത്തിന്റെ കൊച്ചി ലഹരി ചാലിച്ച്.

അഖിലിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. “ഹായ്… നീയും ജോയിൻ ചെയ്യുന്നതാണോ?”
“അതെ… അഖിൽ.” അവൻ കൈ നീട്ടി. അവളുടെ വിരലുകൾ തണുത്തതും മൃദുവുമായിരുന്നു.

അന്ന് മുതൽ അവർ ഒരേ ടീമിലായി. ആയിഷ സീനിയർ ഡെവലപ്പർ. അഖിൽ ഫ്രഷർ. പക്ഷേ അവൾ അവനെ സഹായിക്കാൻ എപ്പോഴും മുന്നിൽ നിന്നു. ലഞ്ച് ടൈമിൽ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ചിരിച്ചു. ചായ കുടിച്ചു. വൈകുന്നേരം ഒരുമിച്ച് ബസ്സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ ചിരി കേൾക്കാൻ മാത്രയിൽ അഖിലിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഉരുകുന്ന പോലെ തോന്നി.

ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അഖിൽ പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരിടവും കിട്ടുന്നില്ല. പഴയ റൂം വാടക കൂടി. ഉടനെ ഒഴിഞ്ഞു പോകണം.”

ആയിഷ ചിരിച്ചു. “എന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ ഒരു റൂം ഒഴിവുണ്ട്. പക്ഷേ ഞാൻ സിംഗിൾ റൂമിലാണ്. ബാത്റൂം ഷെയർ ചെയ്യേണ്ടി വരും.”

അഖിലിന്റെ ഹൃദയം പടക്കം പൊട്ടി. “ശരി… ഞാൻ നോക്കാം.” അവൻ നാട്യം നടിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് അവൻ വീണ്ടും നിരാശയോടെ ഇരുന്നു. ആയിഷ ചോദിച്ചു, “എന്തായി റൂം?”
“ഒന്നും കിട്ടുന്നില്ല ചേച്ചി…”
“പിന്നെ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് താമസിക്കാം. ഞാൻ ശരിക്കും ഒറ്റയ്ക്കാണ്. രണ്ടു ബെഡ്റൂം ഫ്ലാറ്റ് എടുത്താൽ നല്ലതല്ലേ?”

അങ്ങനെ ഒരു ശനിയാഴ്ച അവർ കൊല്ലിക്കടവിനടുത്ത് ഒരു പുതിയ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് മാറി. രണ്ടു ബെഡ്റൂമുകൾ ഹാളിനു നേരെ എതിർവശങ്ങളിൽ. നടുവിൽ വിശാലമായ ഹാൾ. ഒരു ചെറിയ ബാൽക്കണി. ഒരു ബാത്റൂം മാത്രം. കിച്ചൻ കോർണർ.

ആദ്യ രാത്രി. ആയിഷ പാകം ചെയ്ത ചickenപൊരിച്ചതും ചോറും. ഇരുന്ന് കഴിച്ചു. അവൾ ഹിജാബ് അഴിച്ചു വച്ചിരുന്നു. നീണ്ട കറുത്ത മുടി പുറത്തേക്ക് വീണു. അഖിലിന് അവളെ നോക്കി ഇരിക്കാൻ വയ്യായിരുന്നു. മുഖം ചുവന്നു.

“നിനക്ക് ഉറങ്ങാൻ വൈകിയോ?” അവൾ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല… പുതിയ ഇടം…”
“ഞാനും.” അവൾ ചിരിച്ചു. പല്ലുകൾ തിളങ്ങി.

രാത്രി പത്തുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആയിഷ കുളിക്കാൻ കയറി. അഖിൽ ഹാളിൽ ഇരുന്ന് ഫോൺ നോക്കുന്ന പോലെ നടിച്ചു. ബാത്റൂം ഡോർ അടഞ്ഞ ശബ്ദം. വെള്ളം വീഴുന്ന താളം. അവന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ അനങ്ങി. അവൻ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് ആയിഷയുടെ റൂമിലേക്ക് കയറി.

വാതിൽ ചെറുതായി തുറന്നിരുന്നു. അകത്ത് അവളുടെ ബാഗ്. ഒരു കസേരയിൽ കിടന്നിരുന്നത് കറുത്ത ലേസ് ബ്രായും ചുവന്ന റോസാപ്പൂവ് പതിപ്പിച്ച പാന്റിയും. അഖിൽ വിരൽ കൊണ്ട് തൊട്ടു നോക്കി. ഇപ്പോഴും അവൾ ഉടുത്തിരുന്നതാണോ? ഹൃദയം മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ അത് മെല്ലെ മണപ്പിച്ചു. അറേബ്യൻ ഉദും മണം. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഊഷ്മാവ്. അവൻ കണ്ണടച്ച് ആ മണം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു. താഴെ ഒരു ഡ്രോയറിൽ പഴയ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ. ഒരു കറുത്ത ബ്രാ അതിൽ ചെറുതായി വിയർപ്പിന്റെ മണം. അവൻ അത് മുഖത്തേക്ക് അമർത്തി. ഒരു നിമിഷം നിന്നു. ശരീരം വിറച്ചു.