🤹🏽‍♀️🤹🏽‍♀️മാതൃഗീതം – 2🤹🏽‍♀️🤹🏽‍♀️ 1അടിപൊളി  

“‘ പോകാനല്ലേ പറഞ്ഞെ… എനിക്ക് കാണണ്ട നിന്നെ…..”” പോകാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്ന എന്നോടുള്ള അനിയന്ത്രിതമായ ദേഷ്യം കാരണം ആ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അപ്പോൾ…..

ബെഡിൽ കരഞ്ഞു തളർന്നിരിക്കുന്ന അമ്മയെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും നേരിടാനുള്ള ധൈര്യമില്ലാതെ തല താഴ്ത്തി കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു….മുറിയിൽ എത്തിയപ്പാടെ ബെഡിലേക്ക് കമിഴ്ന്നു വീണു….തലയിണയിൽ മുഖമമർത്തി കിടന്നു….കാമം തലയ്ക്ക് പിടിച്ച് പുളഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന എനിക്ക് കിട്ടിയ അപ്രതീക്ഷിതമായ ഈ ആഘാതം എന്നെ ആകെ തളർത്തിയിരുന്നു…അമ്മയുമൊത്ത് ആഗ്രഹിച്ച പോലെയൊരു ജീവിതം സാധ്യമാകണമെങ്കിൽ ഇനി വരാൻ പോകുന്ന സംഭവബഹുലമായ നിമിഷങ്ങളെ നേരിടാൻ മനസ്സും കൊണ്ടും ശരീരം കൊണ്ടും തയ്യാറായിരിക്കണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി…..
അമ്മയുടെ കയ്യിലെ വളകൾ ദേഹത്തേൽപ്പിച്ച മുറിവുകളുടെ വേദന ഞാൻ മറന്നു….മനസ്സ് മുഴുവൻ അമ്മയുടെ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളാണ്….വെറുപ്പും ദേഷ്യവും സങ്കടവും കലർന്ന ആ നോട്ടമാണ്…… എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും അമ്മ എന്നിൽ നിന്ന് അകലാനോ അമ്മയെ നഷ്ട്ടപ്പെടുത്താനോ പാടില്ലെന്ന് തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കിടന്നു….ചിന്താഭാരം തൂങ്ങി കലുഷിതമായ തലച്ചോറിലെ നാഡീഞെരമ്പുകൾ എപ്പോഴോ ഉറക്കത്തിന്റെ സൂചന നൽകി….. നാളെ മുതൽ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന പ്രതിബന്ധങ്ങളെ തരണം ചെയ്യാനുറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു……

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പതിവിലും നേരം വൈകിയാണ് ഉണർന്നത്….പല്ല് തേപ്പും കുളിയുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് താഴേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അമ്മ ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു….മഞ്ഞയിൽ ചുവന്നപ്പൂക്കൾ ഡിസൈന്സുള്ള ചുരിദാർ ടോപ്പും കരിംപച്ച കളർ ലെഗ്ഗിൻസുമാണ് വേഷം…..ബാങ്കിലേക്ക് പോകാൻ റെഡി ആയി നിൽക്കുകയാണെന്ന് തോന്നുന്നു…..മുടി ചുമ്മാ പിറകിലേക്ക് പിന്നിയിട്ട് നെറ്റിയിൽ ചുവന്ന കുഞ്ഞു വട്ടപ്പൊട്ടിനു മുകളിലായി ചന്ദനക്കുറിയും പൂശിയിരിക്കുന്ന എന്റെ ഗീതുട്ടിയെ കണ്ടതും ഓടി ചെന്ന് വാരിപ്പുണരാനാണ് തോന്നിയത്….എന്നാൽ അതിന് കഴിയാത്തതിനാൽ ഉള്ളിലെ കൊതി പുറത്ത് കാണിക്കാതെ കപടഗൗരവത്തോടെ ഞാൻ നിന്നു….. എന്നെ കണ്ടതും ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കി കൊണ്ട് അമ്മ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു….. തലേന്ന് രാത്രിയിലുണ്ടായതെല്ലാം ഓർമ്മയില്ലാത്ത പോലെ ഒരു കൂസലുമില്ലാതെയുള്ള എന്റെ നിൽപ്പ് ഗീതുവിനെ ചൊടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അന്നേരത്തെ ആ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി…..

“”കഴിക്കാൻ എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്….”‘ ഡയനിംഗ് ടേബിളിലേക്ക് കണ്ണുകൾ നീട്ടി കൊണ്ട് ഘനഗാംഭീര്യത്തോടെയുള്ള അമ്മയുടെ ശബ്ദം….ശേഷം കൂടുതലൊന്നും പറയാതെ പുള്ളിക്കാരിത്തി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു….എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും കുറുക്കന്റെ കണ്ണുകൾ കോഴിക്കൂട്ടിൽ തന്നെയായിരുന്നു….എന്റെ സുന്ദരിക്കുട്ടി നടക്കുമ്പോൾ ചുരിദാർ ടോപ്പിന്റെ സൈഡ് ഓപ്പണിനുള്ളിലൂടെ കാണുന്ന കൊഴുത്ത വാഴപ്പിണ്ടിത്തുടകളുടെ ഇളക്കവും ടോപ്പിനുള്ളിലെ കുണ്ടിപ്പന്തുകളുടെ ഓളംവെട്ടലും എന്റെ വായിൽ വെള്ളം നിറയ്ക്കാതിരുന്നില്ല…..ഷാൾ ഇട്ടിരുന്നതിനാൽ മാറിലെ മധുരക്കനികളുടെ മുഴുപ്പ് മാത്രം എനിക്ക് അന്യമായി…..

“”എനിയ്ക്കൊന്നും വേണ്ടാ….ഞാനൊന്ന് പുറത്ത് പോവാ…”” നില തെറ്റിയ മനസ്സിനെ ഞൊടിയിടയിൽ തന്നെ വരുതിയിലാക്കി കൊണ്ട് ഞാൻ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു….അത്‌ കേട്ട് അടുക്കളവാതിലിൽ എത്തി തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് അപ്പോൾ സംശയം കലർന്ന അമ്പരപ്പ്……

“”എവിടെക്കാ പോകുന്നെ…..??”‘
“”ടൗണിലോട്ട്….””

“”എങ്ങോട്ടേക്കായാലും കഴിച്ചിട്ട് പോയാൽ പോരെ….””

“”വേണ്ടാ… ഞാൻ പോവാ……””

“”സഞ്ജു…..ഡാ അവിടെ നിൽക്ക്….അവിടെ നിൽക്കാനാ പറഞ്ഞേ…..”” പുറകെ വിളിച്ച് കൊണ്ട് വന്ന അമ്മയെ ഗൗനിക്കാതെ ഞാൻ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങി….പുറത്ത് കടന്ന് ഗേറ്റ് അടയ്ക്കാൻ നേരം തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് എന്നെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് നിന്നിരുന്ന അമ്മയുടെ മുഖം മൂകമായിരുന്നു…..അത്രയും നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന ദേഷ്യവും ഗൗരവവും എനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…. പകരം കണ്ടത് ഈറൻ നനവ് പടർന്ന മഷി എഴുതി കറുപ്പിക്കാത്ത മിഴിയിണകളായിരുന്നു…… ആ ഹൃദയം ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന പിടച്ചിലുകളായിരുന്നു……..