വേണ്ട അമ്മെ ചേട്ടൻ കഴിച്ചിട്ട് ഞാൻ കഴിച്ചോളാം….
സമയം എത്രായി എന്നാണ് മോള് ഇരുന്ന് കഴിച്ചേ…
ഏയ് ഇവൾ ഇത്രയും നേരം ആയിട്ട് ഒന്നും കഴിച്ചില്ലേ… ഞാൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച് …
ഒടുവിൽ അമ്മയുടെ നിർബന്തപ്രകാരം അവൾ എന്റെ അടുത്ത ഇരുന്നു… അമ്മ അവൾക്കും വിളമ്പി കൊടുത്തു…
ടാ നിനക്ക് ഫോൺ വിളിച്ചാൽ നിന്നക്ക് ഒന്ന് എടുത്തുടേ …. എത്ര തവണ വിളിച്ച് …. അമ്മ അല്പം ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു…
അതിന് അമ്മ എന്നെ വിളിച്ചില്ലല്ലോ …
ഞാൻ വിളിച്ചില്ല… അത് ശരിയാണ് … പക്ഷെ നിന്റെ ഭാര്യ വിളിച്ചല്ലോ….
ഞാൻ അതിന് മറുപടി ഒന്നും നൽകിയില്ല …
ദേ ഇനി കുറച്ച് ഉത്തരവാദിത്തം ഒക്കെ വേണം നിനക്ക് … ഇനി നീ ഒറ്റക്ക് അല്ലേ നീ താലി കെട്ടിയ ഒരാള് ഇവിടെ ഉണ്ട് എന്ന് ഉള്ള വിചാരം ഒക്കെ വേണം …. കേട്ടല്ലോ…
ഇത് എല്ലാം കേട്ട് എനിക്ക് ആകെ ദേഷ്യം വന്ന്
ഒന്ന് നിർത്തുന്നുണ്ടോ …. എനിക്ക് കുറച്ച് സമാധാനം തരൂവോ… ഇതും പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ കഴിപ്പ് വീണ്ടും തുടർന്നു… കഴിക്കാതെ എഴുന്നേൽറ്റ് പോകണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാൽ വിശപ്പ് അതിന് സമ്മധിച്ചില്ല… കാരണം ഇന്നലെ ഉച്ചക്ക് എങ്ങാണ്ട് ആണ് അവസാനം ആയി ആഹാരം കഴിച്ചത്…
ഇല്ല ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല … ഞാൻ ഇവിടെ എന്തേലും പറഞ്ഞാൽ അത് ഇവിടെ വലിയ കുറ്റം ആണല്ലോ… ഇതും പറഞ്ഞ അമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി…
അല്ലേലും അമ്മമാരുടെ സ്തിരം ഉളള പരുപാടി ആണ് ഇത്.. എന്തേലും പറഞ്ഞ വരുമ്പോഴെക്കും സെന്റി അടിക്കും….. പിന്നെ നമ്മുക്ക് ഒന്നും പറയൻ തോനത്തതുമില്ല…
എന്റെ അടുത്ത തന്നെ ഇരുന്ന കഴിക്കുന്ന മാളുവിനേ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഞാൻ ആഹാരവും കഴിയച്ച കഴിഞ്ഞ കയ്യും കഴുകി നേരെ എന്റെ റൂമിലോട്ട് പോയി….
ഞാൻ റൂമിൽ ചെന്ന് കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു …. എന്തൊക്കയോ ആലോചിച്ച് അങ്ങനെ കിടന്ന് എപ്പഴോ ഒന്ന് മയങ്ങി
————————————————————-
മാളവിക ആരാണ് എന്ന ആദ്യം പറയാം എന്നാലെ കഥ മുൻമ്പോട്ട് പോകത്തോളം
മാളവിക ഞങ്ങളുടെ അയൽക്കാരായ സ്വപ്ന ആന്റിയുടെയും രതീഷ് അങ്കിളിന്റെയും ഏക സന്താനാമാണ്… രതീഷ് അങ്കിളും എന്റെ അച്ഛനും ചെറുപ്പം മുതലേ കൂട്ടുകാരായിരുന്നു… അവർ ഒന്നിച്ചാണ് ജോലിക്കും പോയിരുന്നതും… മാളവികയും എന്റെ അനിയത്തിയുo ഒരേ ക്ലാസ്സിൽ ആണ് പഠിച്ചിരുന്നത് …. 10ാം ക്ലാസ്സ് വരേ ഒന്നിച്ചാണ് സ്കൂളിൽ പോയിരുന്നതും …. മാളവികയെ എന്റെ വീട്ടിലേ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടo ആയിരുന്നു എനിക്ക് ഒഴികെ കാരണം അവൾ എന്നും എനിക്ക് ഒരു പാര ആയിരുന്നു…. അത് ഒക്കെ നമ്മുക്ക വഴിയെ പറയാം
നാളെ ആണ് മാളവികയുടെ കല്യാണം ശബരി എന്ന ചെറുപ്പകാരൻ ആയിട്ട് തീരുമാനിച്ചിരുന്നത്….. ശബരി ഒരു പൈലറ്റ് ആണ്… എന്നാൽ മാളു അല്പം സകടത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു… അവൾ അങ്ങനെ റിസ്പഷന് ഇരിക്കാൻ കാരണം വീട്ടുകാരെ പിരിയുന്നതാണ് എന്ന് എല്ലാവരും വിശ്വസിച്ചു…
നീ എന്താടി ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത്… മാളുവിന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരി അവളോട് ചോദിച്ചു…
ഏയ് ഒന്നുമില്ല… എന്ന് മാത്രം ആണ് മാളു തിരിച്ച് മറുപടി നൽകിയത് … എന്നാൽ മാളുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സമുദ്രം തിരയടിക്കുന്നതു പോലെ വിഷമങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു… അത് തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ വിട്ടുപിരിയുന്നത് അല്ലായിരുന്നു… താൻ സ്നേഹിച്ച താൻ ഇതുവരെ തുറന്നു പറയാത്ത തന്റെ പ്രണയം നഷടമാകും എന്നതായിരുന്നു …. ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ മാളുവിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ വന്ന് … അവൾ അത് ആരും കാണാതെ തുടക്കുകയും ചെയ്തു….
എന്നാൽ അത് അവളുടെ അച്ഛൻ രതീഷ് കണ്ടിരുന്നു …
മോളക്ക് എന്ത് പറ്റി മോളെ … ഒരു വിഷമം… രതീഷ് തന്റെ മകളേട് ചോദിച്ചു..
ഏയ് ഒന്നും ഇല്ല അച്ഛാ..
വെറുതെ കള്ളം പറയല്ലേ മോളെ… എനിക്ക് അറിയാം എന്തോ ഉണ്ട് എന്ന്… ദേ നോക്കിക്കേ ഞാൻ നിന്റെ അച്ഛൻ ആണ് എന്നോട് എന്ന് ഉണ്ടെങ്കിലും മോൾ അത് തുറന്ന് പറയ്…
രതീഷ് ഇത് പറഞ്ഞ തീരുമ്പോഴേക്കും ജോസഫ് അവിടേക്ക് വന്നു…
എന്താണ് അച്ഛനും മോളും കൂടി ഒരു സംസാരം…