അനസിന്റെ മൊബൈൽ ബെല്ലടിച്ചത് കേട്ട് കണ്ണൻ എടുത്ത് നോക്കി..
“” ഇന്നാടാ… ഉമ്മച്ചിയാ…””..
അനസ് ഫോൺ വാങ്ങി ചെവിയിൽ വെച്ചു..
“” എന്തേ ഉമ്മച്ചീ…?”..
“” നീ തിരക്കിലാണോടാ…?”..
ഉമ്മാന്റെ ശബ്ദത്തിന് അൽപം കടുപ്പമുള്ളത് പോലെ അനസിന് തോന്നി..
“” ഒരു എഡിറ്റിംഗിലാ ഉമ്മാ… എന്തേ..?”..
“” കണ്ണനുണ്ടോ അവിടെ… ?”…
“” ഉണ്ട്… എന്റടുത്തുണ്ട്…””..
“” എന്നാ രണ്ടാളും വേഗം വീട്ടിലേക്ക് വാ…””..
“”അതെങ്ങിനെയാ ഉമ്മച്ചീ… ?..
ഞങ്ങളിവിടെ നല്ല തിരക്കിലാ…””..
“”ഞാൻ പറയുന്നതങ്ങ് കേട്ടാ മതി രണ്ടാളും… കടയടച്ച് പെട്ടെന്നിങ്ങ് വാ…””..
സൽമ പറയുന്നത് കണ്ണനും കേൾക്കുന്നുണ്ട്..അവൻ അനസിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ വാങ്ങി..
“” ഹലോ ഉമ്മച്ചീ… ഞങ്ങളൊരു അർജന്റ് എഡിറ്റിംഗിലാ… വൈകിട്ട് വന്നാ പോരേ…?”..
“” പറയുന്നത് കേൾക്ക് കണ്ണാ… ഇപ്പത്തന്നെ കടയടച്ച് രണ്ടും വന്നോ… ഇവിടെ കുറച്ച് എഡിറ്റിംഗുണ്ട്…””..
അതും പറഞ്ഞ് സൽമ ഫോൺ വെച്ചു.. രണ്ടാളും അമ്പരന്നു..ഇതൊരു പുതുമയാണ്.. ഒരിക്കലും വീട്ടീന്ന് വിളിച്ച് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല..കടയടച്ച് ചെല്ലാൻ തീരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല… കാര്യം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഉമ്മച്ചീടെ ശബ്ദത്തിൽ എന്തോ ഒരു പന്തികേടുണ്ട്..
“ എന്താടാ അനസൂ പ്രശ്നം… ?..
ഉമ്മച്ചി നല്ല ചൂടിലാണല്ലോ…?”..
കണ്ണൻ ചോദിച്ചു..
അനസും അതാണാലോചിച്ചത്.. ഇപ്പത്തന്നെ കടയടച്ച് ചെല്ലണമെന്ന്… അതും രണ്ടാളോടും… എന്തോ കാര്യമായ പ്രശ്നമുണ്ടല്ലോ..
പെട്ടെന്നവന് കാര്യം മനസിലായി.. അവൻ നന്നായി പേടിക്കുകയും ചെയ്തു..
“” എടാ മൈരേ… പെട്ടെടാ…
മിനിഞ്ഞാന്ന് ഞാനെടുത്ത് തന്ന ഉമ്മച്ചീടെ പാന്റി നീ തിരിച്ച് തന്നില്ലേടാ പന്നീ… ?..
പടച്ചോനേ, ഇനി എങ്ങിനെ ഉമ്മച്ചീടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കും… ?..
എല്ലാം നീ നശിപ്പിച്ചല്ലോടാ കാലമാടാ…”..
കണ്ണനും അപകടം മണത്തു..
“”അത് ഞാൻ തിരിച്ച് തരാൻ മറന്നെടാ അനസൂ… അതൊന്നുമായിരിക്കില്ലെന്നേ… പാന്റി കട്ടെടുക്കൽ നമ്മളിന്നും ഇന്നലെയും തുടങ്ങിയതല്ലല്ലോ… അവരിത് വരെ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ… ഇത് വേറെ എന്തേലും കാര്യമാവും… ഉമ്മച്ചിയെന്താ എഡിറ്റിംഗുണ്ടെന്നൊക്കെ
പറഞ്ഞത്..?”..
“” ആ… എനിക്കറിയില്ല… നീയേതായാലും എല്ലാം വാരിക്കെട്ട്… പോയി നോക്കാം…””..
രണ്ടാളും ലാപ് ടോപ്പും ക്യാമറയുമെല്ലാം ബാഗിലാക്കി പുറത്തിറങ്ങി.. കടയുടെ ഷട്ടറിട്ട് ബൈക്കുമെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഗേറ്റ് കടന്നതും കണ്ണന്റെ വീടിന്റെ സിറ്റൗട്ടിൽ രണ്ട് അമ്മമാരും ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അനസ് ബൈക്ക് കണ്ണന്റെ വീടിന്റെ പോർച്ചിൽ കൊണ്ട് ചെന്ന് നിർത്തി..
“”നിനക്ക് ഹെൽമെറ്റില്ലേ കണ്ണാ… ?.
എത്ര പറഞ്ഞാലും ചെക്കൻ കേൾക്കില്ല…
നിനെക്കെന്താ കണ്ണാ ആ ഹെൽമെറ്റൊന്ന് വെച്ചാ…?”..
ബൈക്കിൽ നിന്നിറങ്ങിയ കണ്ണനോട് സീമ ദേഷ്യപ്പെട്ടു…
“” എന്റമ്മേ… എത്ര രൂപ കൊടുത്താ അവൻ തലമുടി ഈ കോലത്തിലാക്കിയതെന്ന് അമ്മക്കറിയോ… ?..
ഹെൽമെറ്റ് വെച്ചാ അതാര് കാണാനാ അമ്മേ…?”…
അനസ് അവന്റെ ഹെൽമെറ്റൂരി വണ്ടിയിൽ തൂക്കിയിട്ടു..
“” ഉം… അവസാനം മുടിയും കാണില്ല, തലയും കാണില്ല…””..
രണ്ടാളെയും അടിമുടി ഉഴിഞ്ഞ് നോക്കി സൽമ പറഞ്ഞു…
“എന്റുമ്മച്ചീ… എന്തിനാ ഈ തിരക്കുളള നേരത്ത് കടയടച്ച് വരാൻ പറഞ്ഞത്..?.
നാളെ കൊടുക്കാനുള്ളത് പാതി പോലും എഡിറ്റ് ചെയ്തിട്ടില്ല…””..
രണ്ടാളും സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി..
“” ഇവിടെയും കുറച്ച് എഡിറ്റ് ചെയ്യാനുണ്ട്… രണ്ടാളും അകത്തേക്ക് വാ… “..
സൽമയും, സീമയും എണീറ്റ് വിരിഞ്ഞ ചന്തികൾ മക്കൾക്ക് കാണാൻ വേണ്ടി തുളുമ്പിച്ച് അകത്തേക്ക് നടന്നു… ഒന്നുമൊന്നും മനസിലാവാതെ പിന്നാലെ അനസും, കണ്ണനും അകത്തേക്ക് കയറി..തങ്ങൾക്ക് വരാൻ പോവുന്നത് മഹാ സൗഭാഗ്യമാണെന്നറിയാതെ…