ഞാന് – ധൈര്യമായി പറഞ്ഞോളൂ…എന്താണെങ്കിലും..
ലേബി – ഡോക്ടര്,രണ്ട് ദിവസമായി എനിക്ക് ടൊയ്ലറ്റില് പോകുമ്പോള് എനിക്ക് ചെറിയ
പെയ്ന് തോന്നുന്നു.മോഷന് വളരെ
കട്ടിയായിട്ടാണ് പോകുന്നത്.ഹോളിന് ചുറ്റും ചെറിയ തടിപ്പും ഉണ്ട്…എന്താണ് ഡോക്ടര്
ഇങ്ങനെ ? എനിക്ക് ഇപ്പോള് ടൊയ്ലറ്റില് പോകാന് പേടിയാണ്…
ഞാന് – പേടിക്കെണ്ട ചേച്ചീ,അത് ചിലപ്പോള് പൈല്സിന്റെ ആരംഭം ആകും.ഏതായാലും നാളെ
ക്ലിനിക്കിലേക്ക് വരൂ…നമുക്ക് നോക്കാം…
ലേബി – ഇന്ന് തന്നെ വരാം ഡോക്ടര്…നാളെത്തേക്ക് വയ്ക്കണ്ട.
ഞാന് – ഞാനിപ്പോള് ടൗണിലെ ക്ലിനിക്കിലാണ്.ഉച്ചയ്ക്ക് നമ്മുടെ കവലയിലെ
ക്ലിനിക്കിലെത്തും.ചേച്ചി ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ…ഒരു രണ്ട് മണിയാകുമ്പോഴേക്കും
ക്ലിനിക്കിലേക്ക് വരൂ…
ലേബി – ഒ.കെ. താങ്ക്സ് ഡോക്ടര്.ഞാന് വരാം…താങ്ക്യൂ…
ഇതും പറഞ്ഞ് ലേബി ഫോണ് വച്ചു.എന്റെ മനസ്സപ്പോള് ആനന്ദക്കടലില്
ആറാടുകയായിരുന്നു.ലേബി വരുമ്പോള് അവരെ തിരിച്ചുനിര്ത്തി തുണിപൊക്കി ഒരു വിശദമായ
പരിശോധന തന്നെ നടത്തണം എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചിരുന്ന ഞാന് പെട്ടെന്നു പക്ഷെ
ആശങ്കപ്പെട്ടു.ലേബി ഭര്ത്താവായ ഫെര്ണാണ്ടസിനൊപ്പമാകുമോ വരുന്നത് ? ഇനി
ഒറ്റയ്ക്കാണെങ്കില് തന്നെ ആ സമയത്ത് എന്റെ കൈവിറയ്ക്കുമോ ? ഇങ്ങനൊക്കെ ആലോചിച്ച്
ഞാന് വിയര്ത്തു.കാരണം ആദ്യമായിട്ടാണ് ഒരു സ്ത്രീ എന്റെ മുന്പില് ഗുഹ്യരോഗവുമായി
വരുന്നത്.മുന്പ് പലതവണ പലരും മുഖത്ത് കുരുവും,കാലില് ചൊറിയുമായൊക്കെ
വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നഗ്നത കാണാന് പറ്റുന്ന തരത്തിലുള്ള രോഗവുമായി ആരും ഇതുവരെ
വന്നിട്ടില്ലാരുന്നു.അതിനാണ് ഇന്ന് മാറ്റം സംഭവിക്കാന് പോകുന്നത്…
ആഹ്ലാദത്തോടൊപ്പം ആശങ്കയും നെഞ്ചിടിപ്പും വര്ദ്ധിച്ചു.എങ്കിലും
പന്ത്രണ്ടരയായപ്പോള് തന്നെ ടൗണിലെ ക്ലിനിക്കില് നിന്ന് ഞാന് ഇറങ്ങി.കൃത്യം
ഒരുമണിക്കുതന്നെ നാട്ടിന്പുറത്തെ എന്റെ ക്ലിനിക്കിലേക്ക് ഞാനെത്തി.മുറിയിലൊക്കെ
നല്ല റൂംഫ്രഷ്നര് അടിച്ചു.കിടത്തി പരിശോധിക്കുന്ന കട്ടിലിലെ ഷീറ്റ്
കുടഞ്ഞുവിരിച്ചു.സമയംം ഒന്നേമുക്കാല് കഴിഞ്ഞു.ഞാന് ആത്മവിശ്വാസം ഒരുവിധത്തില്
വരുത്തി എന്റെ കസേരയില് ഇരുന്നു.സമയം രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞു.ഞാന് ലേബിക്കായി
കാത്തിരുന്നു.ഫോണെടുത്ത് വിളിക്കാന് തോന്നിയെങ്കിലും വിളിച്ചില്ല.
സമയം ഏകദേശം രണ്ട് പത്ത് ആയി.ഞാന് റോഡിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.അപ്പോള് അതാ വരുന്നു
ഒരു വെള്ള ഹോണ്ട സിറ്റി കാര്.അത് റോഡില് നിന്നും എന്റെ ക്ലിനിക്കിന്റെ
മുറ്റത്തേക്ക് ഓടിച്ചുകയറ്റി.ഡോര് മെല്ലെ തുറന്ന് ലേബി ഫെര്ണാണ്ടസ്
പുറത്തേക്കിറങ്ങി.വണ്ടി ലോക്ക് ചെയ്ത് മനോഹരമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവര്
ക്ലിനിക്കിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.വെള്ള ചുരിദാറും ലെഗ്ഗിന്സും ധരിച്ച് തടിച്ചുകൊഴുത്ത
ആ മാദകത്തിടമ്പിനെ കണ്ടപ്പോള് വീണ്ടും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി.ലേബി
ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു.അവര് മെല്ലെ എന്റെ മുന്പിലെ സ്റ്റൂളിലേക്കിരുന്നു.അവരുടെ നല്ല
വിലകൂടിയ പെര്ഫ്യൂമിന്റെ മണം മുറിയിലാകെ പരന്നു.എന്റെ നെഞ്ച് പടപടാ
ഇടിച്ചുതുടങ്ങി.ഞാന് ഒരല്പ്പം വെള്ളം എടുത്ത് കുടിച്ചിട്ട് ഗൗരവത്തില്
ഇരുന്നു.എന്റെ മുന്പില് സിനിമാനടി ബീന ആന്റണിതന്നെയാണോ ഇരിക്കുന്നതെന്ന്
തോന്നിപ്പോയി…
ഞാന് – പറയൂ ചേച്ചി എന്താണ് പ്രോബ്ലം ?
ലേബി – ഡോക്ടര് രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസമായി, കക്കൂസില് പോകുമ്പോള് ഒരു വല്ലാത്ത
പെയ്ന്.മോഷന് നല്ല കട്ടിയും.അത് കാരണം ശെരിക്കൊന്ന് കക്കൂസില് പോകാന്
കഴിയുന്നില്ല.
ഞാന് – ഒ.കെ.ഇന്നും കട്ടിയായിട്ടാണോ മോഷന് പോയത് ?
ലേബി – വേദനിക്കും എന്ന പേടികാരണം ഞാനിന്ന് കക്കൂസില് പോയില്ല ഡോക്ടര്.
ഞാന് – ഉം.ശരി. ഗ്യാസ്ട്രബിള് പ്രോബ്ലം ഉണ്ടോ ?
ലേബി – അങ്ങനെ ഉണ്ടാകാറില്ല.പക്ഷെ ഗ്യാസ് റിലീസ് നല്ലവണ്ണം ഉണ്ട്.