ഞാൻ : ഓ .. ഇപ്പോൾ പെട്ടന്ന് പറ്റില്ല മോളേ…. ഞാൻ അല്പം തിരക്കിലാണ്…
മണിക്കുട്ടി : അയ്യോ പോകുന്നത് ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ ആണ്… ഇപ്പോഴേ പ്ലാൻ ചെയ്താലേ ശരിയാകൂ…
ഞാൻ : ഞാൻ വരണോ മണിക്കുട്ടി… നിന്റെ ടീച്ചർമാരും കൂട്ടുകാരികളും എന്നെ ബാക്കി വയ്ക്കുമോ…?
മണിക്കുട്ടി : അയ്യേ ഇവിടുത്തെ കാളക്കൂറ്റന് പേടിയോ.. ഞങ്ങൾ കുറച്ചു പെണ്ണുങ്ങളെ നാണക്കേട്…
ഞാൻ : പേടി ഒന്നുമില്ല മണിക്കുട്ടി… നീ അന്ന് ട്ടൂർ കഴിഞ്ഞു വന്നത് എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട് . സാർമാരും ഫ്രണ്ട്സും നാല് ദിവസം കേറി ഇറങ്ങി നീര് വച്ചു വീർത്തു വന്നത്..
മണിക്കുട്ടി : അങ്ങനെ ഒരു പേടി ഉണ്ടെങ്കിൽ മോൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് സാധനത്തിൽ ഇരുമ്പ് ഉറ ഉണ്ടാക്കി ഇട്ട് പോരേ ട്ടൂറിന്…
ഞാൻ : പോടീ അവിടുന്ന്… നീ പ്ലാൻ ചെയ്യ് നമുക്ക് നോക്കാം…
വൈകുന്നേരമായി.. ശ്രീയും മായമ്മയും എത്തി അവരോടും സംസാരിച്ചു സമയം നീങ്ങി… രാത്രി ഊണ് കഴിച്ച് ഞാൻ റൂമിൽ കിടന്നു…കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു എടത്തി വന്നു വിളിച്ചു.. വരുന്നില്ലേ… ഞാൻ എടത്തിയോടൊപ്പം അവരുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി… മധുവേട്ടന്റെ ഭാര്യയായ സൂപ്പർ ചരക്കായ ഏടത്തിയെ തുണി ഇല്ലാതെ കിടത്തി. പാതിരാത്രിവരെ അടിച്ചു പൊളിച്ചു.. അവരുടെ നഗ്നതയിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു അവിടെ തന്നെ കിടന്നു ഞാൻ ഉറങ്ങി…
രാവിലെ ഫൈനാൻസിലേക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ബിൻസിയുടെ കോൾ വന്നത്…
ബിൻസി : കണ്ണാ… എന്ന ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത്…
ഞാൻ : അടുത്ത ദിവസം വരാം ബിൻസീ… കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഭംഗിയായി നടക്കുന്നില്ലേ…
ബിൻസി : അതിനൊന്നും ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ല… നിന്നെ കിട്ടാൻ വേണ്ടി എന്റെ കൂട്ടുകാരികൾ എന്നോട് വഴക്കുണ്ടാക്കുകയാണ് അതിന് നീ ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കണം..കൂടാതെ എന്റെ സുന്ദരി പെണ്ണിനും നിന്റെ കോല് കിട്ടാത്തതിന്റെ വിമ്മിഷ്ടം കൂടുതലായി തുടങ്ങി..
ഞാൻ : അത് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ ബിൻസീ അവരോട് നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ദിവസം പറഞ്ഞോ…. നിന്റെ കടി അതിനിടക്ക് ഞാൻ തീർത്തു തരാം പോരേ…
ബിൻസി : ഓക്കേടാ… ഉമ്മ വേഗം വരണേ….
അവൾ ഫോൺ വച്ചു….ഞാൻ ഫൈനാൻസിൽ എത്തി.. സമയം നീങ്ങി.. ഉച്ചയോടെ തിരക്കുകൾ കുറഞ്ഞു… ഒന്ന് റിലേക്സ് ചെയ്തു കസേരയിൽ ചാരി കിടന്നപ്പോഴാണ് ഗ്ലാസ് ഡോറിൽ മുട്ട് കേട്ടത്.. കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ.. മുന്നിൽ സന്ധ്യ നിൽക്കുന്നു..
ആ സന്ധ്യേ കേറി വാ… അവളെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ ഞാൻ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു…മുഖം കറുപ്പിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അകത്തു കേറി എന്റെ അടുത്ത് വന്നു നിന്നു …
ഞാൻ : എന്തു പറ്റി സന്ധ്യേ ഇവിടെ ഇരിക്ക്…
സന്ധ്യ : നന്നായി പേര് ഓർമ്മ ഉണ്ടല്ലോ അല്ലേ..?
ഞാൻ : എന്തേ ഇങ്ങനെ പറയുന്നേ… നീ ഇരിക്ക് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം…
അവൾ അടുത്ത് കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
ഞാൻ : പറ എന്താ വിശേഷം ഇവിടെ എന്ത് ആവിശ്യത്തിന് വന്നതാ…സന്ധ്യ : എനിക്ക് സങ്കടം ആയിട്ടാ കണ്ണാ.. അങ്ങോട്ട് ഒന്ന് വന്നിട്ട് എത്ര നാളായി..ബാബുവേട്ടന് ജോലി ശരിയാക്കാൻ മണിയേട്ടന്റെ അടുത്ത് പറഞ്ഞയച്ചിട്ട് പോയതല്ലേ .. ജോലി കിട്ടിയോ എന്ന് അറിയാൻ പോലും ഒന്ന് വന്നില്ലല്ലോ..
ഞാൻ : സോറി സന്ധ്യേ അല്പം തിരക്കായിപ്പോയി അത് കൊണ്ട.. പിന്നെ ബാബുവിന് ജോലി കൊടുത്തത് ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു.. ഞാൻ അല്ലേ അവനെ പറഞ്ഞയച്ചത് മണിയേട്ടൻ ജോലി കൊടുക്കാതിരിക്കുമോ.. അല്ല നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും എന്നെ ഒന്ന് വിളിച്ചു കൂടായിരുന്നോ..
സന്ധ്യ : എനിക്ക് ഫോൺ ഇല്ല .. അത് കേടായി..
ഞാൻ : ഓ സാരമില്ല നമുക്ക് വേറെ വാങ്ങാം.. ബാബുവിന് ജോലി ഏങ്ങനെ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞോ…
സന്ധ്യ : ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.. ആള് വലിയ സന്തോഷത്തിലാ…
ഞാൻ : കുഞ്ഞിന് ഏങ്ങനെ ഉണ്ട്..
സന്ധ്യ : ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല..
ഞാൻ : നമുക്ക് അവനെ ഡോക്ടറെ കാണിക്കാം കെട്ടോ…റ്റെസ്റ്റിന്റെ റിസൾട്ട് ഒന്ന് വന്നോട്ടെ… ഇനി എന്താ പരിപാടി..