🏓കായംകുളം കിംഗ് 🏓- 4 7

അപ്പോഴേക്കും നന്ദിത പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് പ്രൊഡക്ഷനിലെ ഒരു പയ്യൻ എന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ വന്നിരുന്നു.

“മാനേജർ ചേട്ടനല്ലേ? നന്ദിത ചേച്ചി ഷോട്ടിലാണ്. ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ കാരവാൻ കാണിച്ച് തരാം,” അവൻ പറഞ്ഞു.

ലൊക്കേഷൻ്റെ ഒരു വശത്തായി വലിയ മൂന്ന് എയർകണ്ടീഷൻഡ് കാരവാനുകൾ നിർത്തിയിട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ ഏറ്റവും വലിയ, ആഡംബര പൂർണ്ണമായ കാരവാൻ നന്ദിതയുടേതായിരുന്നു. അതിനുള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.

അതൊരു ചെറിയ ഫൈവ് സ്റ്റാർ റൂം പോലെയായിരുന്നു. വലിയൊരു സോഫ, മേക്കപ്പ് ചെയ്യാനുള്ള വലിയ കണ്ണാടിയോട് കൂടിയ ഡ്രസ്സിംഗ് ടേബിൾ, ചെറിയൊരു ഫ്രിഡ്ജ്, ഒരറ്റത്തായി വിശ്രമിക്കാനുള്ള വിശാലമായ ഒരു കട്ടിൽ, അറ്റാച്ച്ഡ് ബാത്ത്റൂം. എ.സിയുടെ തണുപ്പും വിലകൂടിയ ഒരു റൂം ഫ്രഷ്നറിൻ്റെ സുഗന്ധവും അവിടെ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.
ഞാൻ സോഫയിലിരുന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

ഷൂട്ടിംഗ് നടക്കുകയാണ്. തറവാടിൻ്റെ പൂമുഖത്ത് സാരിയുടുത്ത്, നിറുകയിൽ സിന്ദൂരം തൊട്ട്, ഒരു വലിയ വിളക്കും പിടിച്ച് കണ്ണീരോടെ നിൽക്കുന്ന നന്ദിതയെ എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. സംവിധായകൻ ‘ആക്ഷൻ’ പറഞ്ഞതും അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് യാതൊരു ഗ്ലിസറിൻ്റെയും സഹായമില്ലാതെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.

അമ്മായിയമ്മയുടെ ക്രൂരതകൾ സഹിക്കുന്ന ആ പാവം മരുമകളെ കണ്ട് ചുറ്റും നിൽക്കുന്ന ലൈറ്റ് ബോയ്സ് പോലും സഹതാപത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

‘കട്ട്!’ സംവിധായകൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. “പെർഫെക്ട് ഷോട്ട് നന്ദിതാ!”

ഷോട്ട് കഴിഞ്ഞയുടനെ ആ മുഖത്തെ സങ്കടമെല്ലാം മാഞ്ഞു. മുഖം തുടച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു സഹായി കൊടുത്ത കുടയുടെ തണലിൽ അവർ നേരെ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. കാരവാൻ്റെ വാതിൽ തുറന്ന് നന്ദിത അകത്തേക്ക് കയറി. പുറകിൽ വന്ന സഹായിയോട് “എനിക്ക് അര മണിക്കൂർ വിശ്രമിക്കണം, ആരെയും കടത്തിവിടരുത്” എന്ന് കർശനമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവർ വാതിലടച്ച് ലോക്ക് ചെയ്തു.

വാതിലടഞ്ഞതും നന്ദിത വലിയൊരു നെടുവീർപ്പോടെ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ആ ഭാരമേറിയ കാഞ്ചീപുരം സാരിയും വലിയ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളും അവരെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഈ വേഷം കെട്ടി ഞാൻ ശരിക്കും മടുത്തു കിംഗ്…” അവർ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. “രാവിലെ ഏഴുമണി മുതൽ ഈ ലൈറ്റിൻ്റെ ചൂടത്ത് നിന്ന് വിയർക്കുകയാണ്. പുറത്ത് കാണുന്നവർക്ക് ഞങ്ങൾ വലിയ സ്റ്റാർസ് ആണ്. പക്ഷേ ഈ സ്ക്രീനിലെ കണ്ണീരും പുഞ്ചിരിയുമെല്ലാം വെറും പൊള്ളയാണ്.

ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളുടേതായ ഒരു ജീവിതമില്ല.”
അവർ എൻ്റെ ചുണ്ടുകളിൽ വളരെ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു. ആ മേക്കപ്പിൻ്റെ നേരിയ ഗന്ധം എൻ്റെ ഉള്ളിലെ വന്യതയെ ഉണർത്തി.
“നീ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ചിലപ്പോൾ ഭ്രാന്തുപിടിച്ച് ഈ ലൊക്കേഷനിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയേനെ. എനിക്ക് നിന്നെ വേണം കിംഗ്… ഈ നിമിഷം തന്നെ,” അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ദാഹമുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ അവരുടെ ആ വലിയ കാഞ്ചീപുരം സാരിയുടെ പ്ലീറ്റുകൾ അഴിച്ചുമാറ്റി. വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ അവർ അണിഞ്ഞിരുന്ന ആ കനത്ത ആഭരണങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഞാൻ ഊരി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. പകലുകളിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് മലയാളി സ്ത്രീകൾ തങ്ങളുടെ റോൾ മോഡലായി കാണുന്ന ആ കുലവധു, എൻ്റെ വിരൽത്തുമ്പുകളുടെ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു സാധാരണ പെണ്ണായി, കാമത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണായി മാറുന്നത് ഞാൻ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.

അവർ പൂർണ്ണമായും നഗ്നയായപ്പോൾ, ആ കാരവാനിലെ എ.സിയുടെ തണുപ്പിലും അവരുടെ ശരീരം ചുട്ടുപൊള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ എൻ്റെ ഷർട്ടും പാന്റ്സും അഴിച്ചുമാറ്റി. എൻ്റെ കരുത്തുറ്റ, 9 ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള ലിംഗം കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. മുൻപ് കൊച്ചിയിലെ ഫ്ലാറ്റിൽ വെച്ച് കണ്ടിട്ടുള്ളതാണെങ്കിലും, ഈ ലൊക്കേഷൻ്റെ ടെൻഷനുകൾക്കിടയിൽ ആ കാഴ്ച അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസവും ആവേശവും നൽകി.
“ഓഹ്… ഇത് കാണുമ്പോൾ എൻ്റെ സകല ക്ഷീണവും മാറുകയാണ്,” അവർ എൻ്റെ ശരീരത്തോട് ഇഴുകിച്ചേർന്നു കൊണ്ടു മന്ത്രിച്ചു.
കാരവാൻ്റെ ജനലുകൾക്കുള്ളിലൂടെ പുറത്തെ ബഹളങ്ങൾ വളരെ നേരിയ ശബ്ദമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.