🏓കായംകുളം കിംഗ് 🏓- 6 15

“എന്താ പിങ്കി, ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലായിരുന്നോ?” ദീപ്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
പിങ്കി നാണത്തോടെ ദീപ്തിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

തിരികെ ഇറങ്ങാൻ നേരം പിങ്കി അവളുടെ ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു കവർ എൻ്റെ നേരെ നീട്ടി. അതിൽ അയ്യായിരം രൂപയായിരുന്നു. വലിയ വി.ഐ.പികളിൽ നിന്ന് ലക്ഷങ്ങൾ വാങ്ങുന്ന എനിക്ക് ആ അയ്യായിരം രൂപ വളരെ ചെറിയൊരു തുകയായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ അവൾ മാസങ്ങളോളം സ്വരുക്കൂട്ടിവെച്ച അവളുടെ ചെറിയ സമ്പാദ്യമായിരിക്കാം അത്. എനിക്ക് അത് വാങ്ങാൻ വല്ലാത്തൊരു മടിയുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ ദീപ്തി എൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു. ആ പണം വാങ്ങാതിരിക്കുന്നത് അവളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ വീണ്ടും മുറിവേൽപ്പിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഞാൻ ആ കവർ സന്തോഷത്തോടെ വാങ്ങി പോക്കറ്റിലിട്ടു.

ദീപ്തിയുടെ വീടിൻ്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ കായംകുളത്ത് നല്ല വെയിൽ താഴ്ന്നിരുന്നു. തെരുവുകളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു സംതൃപ്തിയായിരുന്നു. പണവും പ്രതാപവുമുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ മനോഹരമാണ്, അപകർഷതാബോധത്താൽ നീറുന്ന ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിക്ക് ആത്മവിശ്വാസം തിരികെ നൽകുന്നത്!

അഞ്ചടിക്കൊച്ചായ പിങ്കി ടീച്ചർ എൻ്റെ ഡയറിയിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ, എന്നാൽ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു അധ്യായമായി മാറി. എൻ്റെ ഈ ജിഗോള ജീവിതം വെറുമൊരു കച്ചവടം മാത്രമല്ല, പലരുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഇരുട്ടകറ്റുന്ന ഒരു വെളിച്ചം കൂടിയാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.
ഇനി ഈ യാത്ര എങ്ങോട്ടാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിലെ പുതിയ മെസ്സേജുകൾക്കായി എൻ്റെ ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ കിടന്ന് തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

(തുടരും)