ഗോകുൽ വസ്ത്രം ധരിച്ചു. ശരണ്യ നഗ്നമായി തന്നെ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് അവനെ നോക്കി. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ രാത്രിയുടെയും പകലിന്റെയും അടയാളങ്ങൾ ഇപ്പോഴും തെളിഞ്ഞു കിടന്നു—കഴുത്തിലെ കടിവടയാളങ്ങൾ, മുലകളിലെ ചുവപ്പ്, തുടകളിലെ വിരലടയാളങ്ങൾ.
അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചാരി. ഒരു അവസാന ചുംബനം. ആഴത്തിൽ. നാവുകൾ കൂടി. ശരണ്യ അവന്റെ കുണ്ണ പാന്റിന് മുകളിലൂടെ ഒരിക്കൽ കൂടി പിടിച്ചു. “ഇത് ഓർത്ത് പോയി…”
ഗോകുൽ അവളുടെ മുലയിൽ മുഖം വെച്ച് ഒരിക്കൽ കൂടി നക്കി. “നിന്റെ ഈ മുലകളുടെ
മധുരം… ഈ കുണ്ടിയുടെ ചൂട്… ഈ പൂറിന്റെ നനവ്… എല്ലാം എന്റെ ശരീരത്തിൽ കത്തി നിൽക്കും.”
ശരണ്യ അവന്റെ കഴുത്തിൽ തല വെച്ചു. “പോയി… സുരക്ഷിതമായി എത്തിക്കോ. അടുത്ത പ്രാവശ്യം വരുമ്പോൾ… ഞാൻ നിന്നെ ഒഴിഞ്ഞിടില്ല.”
ഗോകുൽ എഴുന്നേറ്റു. വാതിൽ തുറന്നു. ഒരു അവസാന നോട്ടം—ശരണ്യ കിടക്കയിൽ, നഗ്നയായി, കാലുകൾ അൽപ്പം അകറ്റി, അവന്റെ വീര്യം ഇപ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പതിയെ ഒഴുകുന്നുണ്ടാകാം.
അവൾ ചിരിച്ചു. ഒരു കൈകൊണ്ട് അവളുടെ പൂറ് മൂടി, മറ്റേ കൈകൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു.
വാതിൽ അടഞ്ഞു.
ശരണ്യ കിടക്കയിൽ തനിച്ചായി. മുംബൈയുടെ ശബ്ദങ്ങൾ പുറത്ത് നിന്നു. അവൾ കട്ടിലിന്റെ അടുത്തുള്ള അലമാര തുറന്ന്, പില്സ് കഴിച്ചു. അവൾ ഗോകുലിന്റെ മാറ്റി വെച്ച ഷർട്ട് എടുത്ത് മുഖത്ത് വെച്ചു.
അവന്റെ മണം. അവൾ കണ്ണ് അടച്ചു. രാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളികൾ, ഷവറിലെ ഇടികൾ, ജനൽക്കൽ നിന്നുള്ള കാട്ടു സംഭോഗം, രാവിലത്തെ മൃദുവായ ഇടതള്ളലുകൾ, ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പുള്ള അവസാന വേഗത… എല്ലാം ഒരുമിച്ച് മനസ്സിൽ കറങ്ങി.
അവൾ പതിയെ ഒരു വിരൽ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് തള്ളി. ഇപ്പോഴും നനഞ്ഞിരുന്നു. ഗോകുലിന്റെ വീര്യം ഇപ്പോഴും ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഞരങ്ങി—ഇത്തവണ തനിച്ച്.
“വേഗം വാ… ഗോകുൽ…” എന്ന് അവൾ മന്ത്രിച്ചു.