രാവിലെ എന്തോ മുക്കലും മൂളലും കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണു തുറന്നത്.നെഞ്ചിൽ അമ്മക്കും ഏട്ടത്തിക്കും പകരം റോഷുവാണ് അവളിപ്പോളും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്.പിന്നെ എവിടെ നിന്നാണ് ശബ്ദം എന്ന്
നോക്കിയതും കണ്ടു റൂമിലെ ദിവാൻകോട്ടിൽ കിടന്നു കവ പിളർത്തി കാലുകൾ മേലേക്ക് പൊക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മയെ കൊണ്ട്
കൂതി നക്കിക്കുന്ന ഏട്ടത്തിയെ.ചുണ്ടും കടിച്ചു പിടിച്ചു സുഖിച്ചു കിടക്കാണ് ഏട്ടത്തി,ഇത്രോം കാലം ഇതൊക്കെ മോശമാണെന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് നടന്ന ആളാ…അതത്ര പിടിക്കാതെ ഞാൻ ഒന്നു ചുമച്ചതും രണ്ടും ഞെട്ടി കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി.അമ്മ ഒരു ചിരി തന്നു കൊണ്ട് വീണ്ടും പണി തുടർന്നു,ഞാൻ ഏട്ടത്തിയെ ഒന്നു കൂർപ്പിച്ചു നോക്കിയതും
“അത് പിന്നേ…രാവിലെ….എണീറ്റപ്പോ…നടക്കാൻ പറ്റണില്ല…അപ്പോ…അമ്മയാ പറഞ്ഞേ…ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ റെഡിയാകുമെന്ന്…”ഏട്ടത്തി തപ്പി തടഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചതും ഞാൻ ഒരു ആക്കിയ ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.റോഷു എണീറ്റതും അവൾ അമ്മയുടെ പ്രവർത്തി ഏറ്റെടുത്തു.അങ്ങനെ ഞാനും റോഷുവും 2 ദിവസത്തേക്ക് കോളേജിലേക്കില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.പിന്നെ ആഘോഷങ്ങൾ ഒരുമിച്ചും ഒറ്റക്കുമെല്ലാമായി,വീട്ടിൽ പതിയെ എല്ലാവരുടെയും തുണിയുടെ അളവ്
കുറഞ്ഞു വന്നു പിന്നീട് അത് തീരെയില്ലെന്ന മട്ടിൽ വരെയെത്തി.ആർക്കും ഒഴിഞ്ഞു നിൽക്കേണ്ട അവസ്ഥ വന്നില്ല ആരേലുമായി ഓരോ കവക്കിടയിലും കാണും.അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ നീങ്ങി ഞങ്ങളുടെ കഠിന പരിശ്രമത്തിന്റെയും വിയർപ്പിന്റെയും ഫലമായി ഏട്ടത്തിയുടെ വയറു വീർത്തു,ഇപ്പൊ 9 മാസമായി.എല്ലാരോടും കുഞ്ഞു ഏട്ടന്റെ ആണെന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.അതിൽ ആർക്കും വല്ല്യ
താല്പര്യമുണ്ടായില്ല,പക്ഷെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞല്ലേ പറ്റു.അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ആ വാർത്ത വരുന്നത്.ആനന്ദ് വിദേശത്തു വെച്ച് ഒരു അപകടത്തിൽ മരിച്ചു.എത്രയൊക്കെ വെറുപ്പുണ്ടായാലും ഞങ്ങളെ അത് വല്ലാതെ ഞെട്ടിച്ചു,ഒരാളെയൊഴിച്ച്.നാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് വരാൻ മാത്രം ഒന്നും കിട്ടിയില്ലെന്നാണ് അറിഞ്ഞത് അത് കൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ അടക്കി.അങ്ങനെ വീട്ടിൽ ആളായി
ബഹളമായി.ആർക്കും പ്രേത്യേകിച്ചു വിഷമം ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും എല്ലാവരെയും കാണിക്കാൻ ഞങ്ങൾ അത് അഭിനയിച്ചു.അങ്ങനെ ആളും ബഹളവുമൊഴിഞ്ഞതും വീണ്ടും ഞങ്ങൾ മാത്രമായി.അങ്ങനെയിരിക്കെ എല്ലാവരും കൂടിയിരുന്നു സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഏട്ടന്റെ ടോപ്പിക്ക് ചർച്ചയായി.
“എന്തായാലും അങ്ങോർ പോയത് നന്നായി എന്തൊക്കെ ഞാൻ അനുഭവിച്ചു…”ഏട്ടത്തി ഒരു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അതിനവൻ പോയതല്ലല്ലോ…പറഞ്ഞയച്ചതല്ലേ…!” അമ്മ ഉറച്ച ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു.അത് കേട്ടതും ഞങ്ങൾ
മൂന്നും ഞെട്ടി കൊണ്ട് അമ്മയെ നോക്കി.
“അവനു നമ്മളെ നശിപ്പിക്കണം എന്നായിരുന്നു…എത്രയൊക്കെ ക്ഷമിച്ചു വിട്ടിട്ടും പിന്നേം വന്നാൽ എന്താ ചെയ്യാ…ഞാൻ പെറ്റ ജീവനായി പോയില്ലേ…അപ്പൊ ഞാൻ തന്നെ അതങ്ങ് എടുപ്പിച്ചു” അമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ഞങ്ങൾ അമ്മയെ നോക്കി അന്തം വിട്ടു നിന്നു.
“എങ്ങനെ…?”യെന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചതും
“കൂടുതൽ ചോദ്യമൊന്നും വേണ്ട…അറിയണ്ടത് നിങ്ങൾ അറിയും…”എന്നും പറഞ്ഞമ്മ എണീറ്റു.ഞങ്ങൾ പിന്നെ അതികം ഒന്നും ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല ചോദിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല അത്രേന്നെ…
അങ്ങനെ കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞതും ഏട്ടത്തി ഒരു കുഞ്ഞു സുന്ദരി കോതക്ക് ജന്മം നൽകി.ഞങ്ങൾ അവളെ അദീന എന്ന് പേര് വിളിച്ചു,സംരക്ഷണത്തിന്റെയും ആശ്വാസത്തിന്റെയും ദേവത ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം തുമ്പി.അങ്ങനെ ഞാനും അമ്മയും ഏട്ടത്തിയും റോഷുവും തുമ്പിയും സന്തുഷ്ടരായി ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും ജീവിച്ചു പോന്നു.
അങ്ങനെ സത്യത്തിൽ എന്റെ മനസുലച്ച അവസാനത്തെ രണ്ടു വാക്കുകൾ
𝐓𝐇𝐄 𝐄𝐍𝐃
അവസാനിച്ചൂന്ന്…
അപ്പൊ ഇനി ഒരു തിരിച്ചു വരവ് ഇല്ല ശശ്യേ…
ഇതുവരെ കഥ വായിച്ചവർക്കും അഭിപ്രായം പറഞ്ഞവർക്കും നന്ദി.
ഇനി എപ്പോളേലും ഇത് ഇനിയും എഴുതണമെന്നു തോന്നിയാൽ ഒരു സീസൺ 2വുമായി വരാം.