സൺഷേഡിലിരുന്ന് വീടിന്റെ പുറം ചുമർ ഒരുഭാഗത്ത് നിന്ന് ബാലു പെയ്ന്റിക്കാൻ തുടങ്ങി..കുറച്ചടിച്ച് വന്നപ്പോഴാണ് അവനത് കണ്ടത്.. ചുവരിൽ ഒരു എയർ ഹോൾ.. അതെല്ലാ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് എയർ ഹോളുണ്ടാവും..പക്ഷേ ഇതെന്താ ഇങ്ങിനെ..?.
സാധാരണ കല്ല് വെച്ച് പടുത്താ പിന്നെ സിമന്റ് തേക്കുമ്പോ ഇഷ്ടികവെച്ച് അത് ചെറുതാക്കാറുണ്ട്.. ഇത് പക്ഷേ അവന്റെ തല തന്നെ ആ ഹോളിലേക്ക് കയറും..
ബാലു ആ എയർ ഹോളിലേക്ക് തലയിട്ട് നോക്കി.. സുഖമായി അത് കയറിപ്പോയി..ആ മുറി മനോജിന്റെ മണിയറയാണ്..ആ മുറിക്കകം മുഴുവൻ അവന് കാണാം.. താനാണ് ഈ വീട് പണി എടുപ്പിച്ചത്..ഈ പോരായ്മ കണ്ടാൽ ഇനി മനോജ് എന്തൊക്കെ പറയുമെന്നറിയില്ല..അല്ലെങ്കിലേ അവനിപ്പോ ഒരു മൈരനായിട്ടുണ്ട്..ഏതായാലും അവനോട് പറയാൻ നിൽക്കാതെ ബാലു അവിടെയൊക്കെ പെയ്ന്റടിച്ചിറങ്ങി..
✍️… ഇന്ന് കല്യാണമാണ്.. കുറച്ച് ദൂരെയുള്ള പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് രാവിലെത്തന്നെ വരനും സംഘവും പുറപ്പെട്ടു..ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തായിട്ടും ബാലു താലികെട്ടിന് പോയില്ല.. അവനെന്തോ ഇപ്പോ മനോജിന്റെ സ്വഭാവം തീരെ പിടിക്കുന്നില്ല.. എന്നാലും കലവറയിലെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം നോക്കി അവൻ ഓടി നടന്നു..ഏകദേശം ഒരു മണിയായപ്പോ വരനും സംഘവും തിരിച്ചെത്തി..മനോജിന്റെ അമ്മ, ജിഷയെ ആരതിയുഴിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് കയറ്റി.. അത് കാണാനൊന്നും ബാലു അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു.. മറുവീട് വന്ന ജിഷയുടെ കുടുംബക്കാർക്ക് സദ്യ വിളമ്പുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു അവൻ..
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വൈകിട്ടാണ് ബാലു ഒന്ന് ഫ്രീയായത്.. തിരക്കെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞ് അവൻ തളർന്ന് ഒരു കസേരയിലേക്കിരുന്നു..
“നീ എവിടെയായിരുന്നെടാ മൈരേ… ?.
കല്യാണത്തിനിടക്ക് നീയങ്ങ് മുങ്ങിയല്ലേ… ?”..
പുറത്തൊരടിയും ചോദ്യവും കേട്ട് ബാലു തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.. മണവാളന്റെ ഡ്രസിൽ മനോജ് ഇളിച്ചോണ്ട് നിൽക്കുന്നു..
“നീയൊക്കെ എന്റെ കല്യാണത്തിന് ഓടി നടക്കാനുണ്ടാവുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്… രാവിലെ മുങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പോ പൊങ്ങിയിരിക്കുകയാ മൈരൻ… “..
ഇന്നലെ രാത്രി മുതൽ ഒരു പോള കണ്ണടക്കാതെ ഓടി നടന്ന ബാലു വേദനയോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.. അവൻ മനോജിനെ പറഞ്ഞ് തിരുത്താനൊന്നും പോയില്ല..
“നീ ഏതായാലും വാ… നിനക്ക് ജിഷയെ പരിചയപ്പെടണ്ടേ… ?”..
“ഉം… അത് പിന്നെ നോക്കാം… ഞാനാദ്യം വീട്ടിൽ പോയൊന്ന് കുളിക്കട്ടെ… ആകെ വിയർപ്പാ… “..
“പിന്നേ… വെറുതെ നിന്ന നീ വിയർക്കാൻ… വാടാ മൈരേ ഇങ്ങോട്ട്…”..
മനോജ്, ബാലുവിനെ വലിച്ച് കൊണ്ട് വീട്ടിനകത്തേക്ക് പോയി..അവന്റെ മണിയറയിലേക്കാണവർ പോയത്.. അവിടെ വിവാഹവേഷത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണ് ജിഷ.. അവരെ കണ്ട് ജിഷ എണീറ്റ് നിന്നു..അഭൗമ സൗന്ദര്യം പ്രസരിക്കുന്ന ഒരപ്സരസിനെയാണ് ബാലു അവിടെ കണ്ടത്..കടും ചുവപ്പ് വിവാഹ സാരിയിൽ കത്തിജ്വലിച്ച് നിൽക്കുന്ന ഒരു സൗന്ദര്യ ധാമം..മനോജ് മൈരൻ പറഞ്ഞത് ശരി തന്നെ.. ഇത് പോലൊരു ചരക്ക് ഈ നാട്ടിലില്ല…
ചുക്കിനും ചുണ്ണാമ്പിനും കൊള്ളാത്ത ഈ പൂറന് ഈ വെണ്ണക്കട്ടിയെ എങ്ങിനെ കിട്ടി… ?..അത് മാത്രമോ, അവളുടെ ദേഹത്ത് കുറഞ്ഞത് ഇരുപത് പവൻ സ്വർണമെങ്കിലും കാണും..ഇന്നത്തെക്കാലത്ത് ഇരുപത് പവൻ കൊടുക്കണമെങ്കിൽ അവർ ചില്ലറക്കാരല്ല..
“മോളേ… ഇതാണ് ബാലു… ഏട്ടന്റെ സുഹൃത്താ…”..
മനോജ്, ഭാര്യക്ക് ബാലൂനെ പരിചയപ്പെടുത്തി.. അവന്റെ മോളേ വിളി കേട്ട് ബാലൂന് ചൊറിഞ്ഞ് കയറി..
ജിഷ, ബാലൂനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു..എല്ലാം തികഞ്ഞൊരു യുവതിയാണ് ജിഷയെന്ന് ബാലു കണ്ടു..പക്ഷേ ജിഷയുടെ മുഖത്ത് ഒരു തരം പുഛമാണെന്ന് ബാലൂന് മനസിലായി.. കുറച്ച് അഹങ്കാരമുണ്ടെന്നും മനസിലായി..എന്നാൽ അതിനെക്കാളൊക്കെ മുകളിൽ അവളൊരു കഴപ്പിയാണെന്ന് ആ മുഖം വിളിച്ച് പറഞ്ഞു..