മഴ നനഞ്ഞ മാലാഖ – 1

എല്ലാവർക്കും നമസ്കാരം, ഞാൻ ഡിങ്കൻ. തൃശ്ശൂരാണ് എൻ്റെ സ്വദേശം. 29 വയസ്സായി, വിവാഹിതനാണ് (ഡിങ്കൻ എന്നത് എൻ്റെ ഒരു സാങ്കൽപ്പിക പേരാണ് കേട്ടോ). എൻ്റെ സ്വന്തം ഭാവനയിൽ വിരിഞ്ഞ ഒരു കഥയാണിത്. ആദ്യമായിട്ടാണ് ഒരു കഥ എഴുതുന്നത്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്തെങ്കിലും തെറ്റുകുറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാവരും ദയവായി ക്ഷമിക്കുക.

കഥയിലെ പ്രധാന നായകൻ 24 വയസ്സുകാരനായ വിഷ്ണുവാണ്. ബിടെക് കഴിഞ്ഞ് ജോലി അന്വേഷിക്കുന്ന സമയം. നിലവിൽ അവൻ്റെ അച്ഛനെ റബ്ബർ തോട്ടത്തിലെ കാര്യങ്ങളിൽ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. സാധാരണയായി രാവിലെ പത്ത് മണിയോടെ തോട്ടത്തിലെ പണികൾ തീരും. ബാക്കി സമയം മുഴുവൻ വിഷ്ണുവിന് ഫ്രീയാണ്. ആ സമയങ്ങളിൽ അവൻ മൊബൈലിൽ ഗെയിം കളിച്ചും, പോൺ വീഡിയോകൾ കണ്ടും, കട്ടിലിൽ കിടന്ന് വലിച്ച് വാണം വിട്ടുമൊക്കെയാണ് സമയം തള്ളിനീക്കാറുള്ളത്.

അന്നൊരു ദിവസമാണ് അവൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾ ദൂരെയുള്ള ഒരു കല്യാണത്തിന് പോകുന്നത്. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞേ അവർ തിരിച്ചെത്തൂ. വിഷ്ണു പോയില്ല, വീട്ടിലെയും തോട്ടത്തിലെയും കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ അവൻ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.

രാവിലെ അച്ഛനും അമ്മയും നേരത്തെ ഇറങ്ങി. പതിവുപോലെ വിഷ്ണു റബ്ബർ തോട്ടത്തിലേക്ക് പോയി. പണി കഴിഞ്ഞ് ഒരു ഒൻപത് മണിയോടെ അവൻ തിരികെ വീട്ടിലെത്തി. പുറത്ത് അപ്പോൾ നല്ല കനത്ത മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിഷ്ണു സുഖമായിട്ടൊരു കുളി പാസ്സാക്കി. അമ്മ ഉണ്ടാക്കിവെച്ചിരുന്ന നല്ല ചൂടുള്ള പുട്ടും കടലക്കറിയും കൂടെ നല്ലൊരു ചായയും കഴിക്കാൻ അവൻ ഇരുന്നു. അരയിലൊരു മുണ്ട് മാത്രമായിരുന്നു അവൻ്റെ വേഷം. ആ തണുപ്പുള്ള കാലാവസ്ഥയിൽ മുണ്ടുമാത്രം ഉടുത്ത് ചൂടുചായ കുടിക്കുന്നത് അവന് പ്രത്യേക സുഖം നൽകി.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനുശേഷം, അവൻ വീടിൻ്റെ ഉമ്മറത്തെ സിറ്റൗട്ടിൽ വന്നിരുന്ന് മഴ ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് കയ്യിലൊരു ബാഗുമായി ഒരു പെൺകുട്ടി മുറ്റത്തേക്ക് വരുന്നത് അവൻ കണ്ടത്. കണ്ടിട്ട് ഒരു സെയിൽസ് ഗേൾ ആണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. ആ ബാഗിൽ വിൽക്കാനുള്ള സാധനങ്ങളായിരിക്കാം.

അവൾ ഗേറ്റ് തുറന്ന് മുന്നോട്ട് നടന്നു. പക്ഷേ നിർഭാഗ്യവശാൽ, കനത്ത മഴ കാരണം തറ നല്ലതുപോലെ വഴുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് കാൽ വഴുതി അവൾ നിലത്തേക്ക് വീണു! കയ്യിലെ കുട ദൂരേക്ക് തെറിച്ചുപോയി. നിമിഷനേരം കൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ മഴവെള്ളത്തിൽ കുതിർന്നു.

സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്നും ഇതുകണ്ട വിഷ്ണു ഒരൊറ്റ ഓട്ടത്തിന് അവളുടെ അരികിലെത്തി. അവൻ അവളെ നിലത്തുനിന്നും താങ്ങി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അപ്പോഴും ആ ബാഗ് അവൾ മാറോട് ചേർത്തുപിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശാരീരിക കരുത്ത് കണ്ട് അവൾ ഒരു നിമിഷം അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. കാരണം, യാതൊരു ആയാസവുമില്ലാതെയാണ് അവൻ അവളെയും ആ ബാഗിനെയും ഒപ്പം പൊക്കിയെടുത്തത്.

വിഷ്ണു അവളെ പതുക്കെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ബെഞ്ചിലിരുത്തി. മഴ നനഞ്ഞതു കാരണം രണ്ടുപേരും ഇപ്പോൾ നല്ലതുപോലെ നനഞ്ഞിരുന്നു. പുറത്ത് മഴ ശക്തി പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു, തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ളത് പോലും കാണാൻ പറ്റാത്തവിധം കനത്ത മഴ.

“കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ? വീണപ്പോൾ എവിടെയെങ്കിലും വേദനയോ മറ്റോ ഉണ്ടോ?” വിഷ്ണു ആവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു.

“ഏയ്, കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല… പക്ഷേ നല്ല തണുപ്പ് എടുക്കുന്നുണ്ട്,” ശരീരമാകെ മഴവെള്ളത്തിൽ കുതിർന്ന് വിറച്ചുകൊണ്ട് അവൾ മറുപടി നൽകി.

അവളുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് വിഷ്ണുവിന് വിഷമം തോന്നി. അവൻ വളരെ മാന്യമായി അവളോട് പറഞ്ഞു: “ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് ചിലപ്പോൾ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നാം. പുറത്ത് നല്ല കനത്ത മഴയാണ്, നീയാണെങ്കിൽ തലമുതൽ കാൽവരെ പാടെ നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരിക്കുകയാണ്. മഴ തോരുന്നതുവരെ ധൈര്യമായിട്ട് ഇവിടെ നിൽക്കാം, ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. പക്ഷേ ഈ നനഞ്ഞ വസ്ത്രത്തോടെ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ നിനക്ക് നല്ല പനി വരും. ഈ മഴ ഇപ്പോൾ അടങ്ങുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് നീ അകത്തേക്ക് വാ, ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി ഒന്ന് ഫ്രഷാകൂ. ഡ്രസ്സ് ഉണങ്ങുന്നതുവരെ തൽക്കാലം എൻ്റെ അമ്മയുടെ ഏതെങ്കിലും വസ്ത്രം തരാം, അത് ഉപയോഗിക്കാം. നിൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഇവിടെ ഫാനിൻ്റെ ചുവട്ടിൽ ഇട്ട് ഉണക്കാം.”