”ഇത്… ഇത് നമ്മുടെ നന്ദനാണോ?” അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “അതോ റോഡരികിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ വല്ല ചരക്കുമാണോ?”
എനിക്ക് ഓടി ഒളിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ശബ്ദം എന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങി.
ഞാൻ പതുക്കെ തല താഴ്ത്തി, കൈകൾ കൂപ്പി അവന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു.
”അല്ല സർ… ഞാൻ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ നന്ദിതയാണ്… മിസ്ട്രസ്സിന്റെ അടിമയാണ്…” വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അവൻ എന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി. അവന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ പടർന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്കിൽ തൊട്ടു. “മിസ്ട്രസ് പറഞ്ഞത് സത്യമാണല്ലോ, നീയൊരു ഒന്നൊന്നര സാധനം തന്നെ!” അവൻ എന്നെ നോക്കി വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ചു.
അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി സോഫയിൽ ഇരുന്നു.
ഞാൻ അവന്റെ കാല്ക്കൽ ഇഴഞ്ഞു ചെന്നു. എന്റെ കോളേജ് ശത്രുവിന്റെ മുന്നിൽ ഈ കോലത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായ ആ നാണവും അപമാനവും… പക്ഷേ അതോടൊപ്പം അടിവയറ്റിൽ ഒരു വിചിത്രമായ തരിപ്പും ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു കളിപ്പാവ മാത്രമാണെന്ന സത്യം എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
രാഹുൽ തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് എന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. “നിന്റെ ഈ കോലം നിന്റെ അമ്മ കണ്ടാൽ എന്തായിരിക്കും അവസ്ഥ?” അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ തീ പടർന്നു.
”വേണ്ട സർ… പ്ലീസ്… അമ്മ അറിയരുത്…” ഞാൻ അവന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.
”അതൊക്കെ ഞാൻ തീരുമാനിക്കും,” അവൻ എന്റെ വിഗ്ഗിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
രാഹുലിന്റെ ആ വഷളൻ ചിരിക്ക് മുന്നിൽ ഞാൻ ഒന്നുമല്ലാതാവുകയായിരുന്നു.
എന്റെ കോളേജ് ശത്രു, എന്റെ അഭിമാനത്തെ എന്നും ചോദ്യം ചെയ്തിരുന്നവൻ, ഇപ്പോൾ എന്റെ യഥാർത്ഥ കോലം—അല്ല, മിസ്ട്രസ് എനിക്ക് നൽകിയ ഈ ‘വേശ്യ’ രൂപം—ആസ്വദിക്കുകയാണ്.
”നന്ദിതാ… നിന്റെ ഈ സാരിയും മേക്കപ്പും ഒക്കെ നിനക്ക് നല്ല ചേർച്ചയുണ്ടല്ലോടി,” രാഹുൽ എന്റെ കഴുത്തിലെ ചോക്കറിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ ഈ മാറ്റത്തിന് പിന്നിൽ ആരാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ?”
ഞാൻ വിറച്ചു കൊണ്ട് മിസ്ട്രസ്സിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
സുജ മാഡം ഒരു പുച്ഛത്തോടെ എന്നെ നോക്കി സോഫയിൽ ഇരുന്നു. അവർ രാഹുലിന് ഒരു സിഗരറ്റ് നീട്ടി. അവൻ അത് കത്തിച്ചു പുക എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഊതി.
”മാഡം… രാഹുൽ എങ്ങനെ ഇവിടെ?” ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
മിസ്ട്രസ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “അതൊക്കെ ഒരു വലിയ കഥയാണ് നന്ദിതാ. നിനക്ക് നിന്റെ അമ്മയെ വല്ലാതെ ഇഷ്ടമാണല്ലേ? ഒരു പാവം കുലസ്ത്രീ… അല്ലേടാ?”
മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ആ വാക്കുകളിലെ പരിഹാസം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. എന്റെ അമ്മയെക്കുറിച്ച് അവർ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്?
പാവം എന്റെ അമ്മ… ഞാൻ ഇവിടെ ഈ നരകത്തിൽ അകപ്പെട്ടത് അവർ അറിഞ്ഞാൽ തകർന്നു പോകില്ലേ എന്നോർത്ത് ഞാൻ നീറുകയായിരുന്നു.
”നിന്റെ അമ്മ അത്ര പാവമൊന്നുമല്ലെടി പൂറി മോളെ,” രാഹുൽ എന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. “അവർക്ക് നിന്നെ നന്നായി അറിയാം. നിന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലെ ആ സിസ്സി ഹിസ്റ്ററിയും, നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും എല്ലാം ആദ്യം കണ്ടുപിടിച്ചത് നിന്റെ അമ്മയാണ്.”
എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരായിരം മിന്നലുകൾ ഏറ്റതുപോലെ തോന്നി. അമ്മയോ? അമ്മ ഇത് കണ്ടോ?
”അമ്മയാണ് സുജയെ വിളിച്ച് നിന്നെ നന്നാക്കാൻ ഏല്പിച്ചത്,” രാഹുൽ തുടർന്നു. “നിന്നെ ഈ രൂപത്തിൽ കാണാൻ നിന്റെ അമ്മ അത്രമേൽ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. സുജയുടെയും എന്റെയും കൂടെ നിന്റെ അമ്മ നടത്തുന്ന കളികൾ നീ അറിയാത്തത് നിന്റെ ഭാഗ്യം.”
എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ ആരാധിച്ചിരുന്ന, പവിത്രമെന്ന് കരുതിയിരുന്ന എന്റെ അമ്മ… അവർ സുജ മാഡത്തിന്റെ കളിക്കൂട്ടുകാരിയായിരുന്നു എന്നോ? അവർ എന്നെ ഈ ചതിക്കുഴിയിൽ മനഃപൂർവ്വം തള്ളിയിട്ടതാണോ?
”കരയല്ലേടി നന്ദിതാ… ഇത് നിന്റെ അമ്മയുടെ സ്നേഹമാണ്,” മിസ്ട്രസ് എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ തട്ടി.