ജിത്തു: “ഇരിക്കട്ടെടി… പുള്ളി അവിടെ വാർത്ത കാണുമ്പോ നമ്മുക്ക് ഇവിടെ വേറെ വാർത്ത ഉണ്ടാക്കാം.”
അവൻ അവളുടെ സാരിയുടെ ബ്ലൗസിനു മുകളിലൂടെ മുലയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.
ജിത്തു: “ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ ചപ്പി വലിച്ചപ്പോൾ വേദനിച്ചോടി…?”
നിരുപമ: “ആഹ്… വേദനയുണ്ട്… നീ വിട്…”
ജിത്തു: “ഇന്ന് രാത്രി എനിക്ക് വരാൻ പറ്റില്ലല്ലോ… അതുകൊണ്ട് ഇതിപ്പൊ ഒരു അഡ്വാൻസ്.”
അവൻ വേഗത്തിൽ അവളുടെ സാരി പൊക്കി, അവളുടെ നനഞ്ഞൊലിച്ച പൂറിലൂടെ പാന്റീസിനു മുകളിലൂടെ കൈ ഓടിച്ചു. എന്നിട്ട് അവളുടെ കവിളിൽ ശക്തിയായി ഒരു കടി കൊടുത്തു.
”ജിത്തു… എന്താടാ നീ…” അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
”സോറി… കണ്ടപ്പോൾ കൊതി അടക്കാൻ പറ്റിയില്ല.”
അപ്പോഴേക്കും ഹാളിൽ നിന്നും രാജീവിന്റെ വിളി വന്നു.
രാജീവ്: “ജിത്തൂ… നീ പോയോ?”
ജിത്തു വേഗം മാറി നിന്നു.
ജിത്തു: “ഇല്ല അങ്കിൾ… വെള്ളം കുടിക്കുവാരുന്നു.”
ജിത്തു ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. നിരുപമ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് കിതച്ചുകൊണ്ട് അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. ഓരോ നിമിഷവും പിടിക്കപ്പെടുമോ എന്ന പേടി, പക്ഷെ ആ പേടിയാണ് അവൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ലഹരി നൽകുന്നത് എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.
രണ്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം, നിരുപമ ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ ബസ് കാത്തു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ജിത്തുവിന്റെ ബൈക്ക് വന്നത്.
ജിത്തു: “കേറിക്കോ… ഞാൻ വിടാം.”
നിരുപമ ചുറ്റും നോക്കി. ആരുമില്ല. അവൾ ബൈക്കിൽ കയറി.
ജിത്തു: “ഇന്ന് ക്ലാസ്സില്ല. നമ്മുക്ക് എവിടേക്കെങ്കിലും പോയാലോ? ഒരു ലോഡ്ജ് എടുത്താലോ?”
നിരുപമ: “അയ്യോ… ലോഡ്ജ് ഒക്കെ പേടിയാടാ… റെയ്ഡ് ഉണ്ടാകില്ലേ?”
ജിത്തു: “നല്ല സ്റ്റാൻഡേർഡ് ഹോട്ടൽ എടുത്താൽ കുഴപ്പമില്ല. ഉച്ചവരെ നമ്മുക്ക് ചിലവഴിക്കാം. എനിക്ക് നിന്നെ കുളിപ്പിക്കണം… സോപ്പിട്ട് പതപ്പിച്ചു ആ ബാത്ത്റൂമിൽ വെച്ച് കളിക്കണം.”
നിരുപമയുടെ മനസ്സ് ആടിയുലഞ്ഞു. ഓഫീസിൽ ലീവ് പറഞ്ഞാൽ മതി. രാജീവ് അറിയാൻ വഴിയില്ല. ജിത്തുവിനോടൊപ്പം ഒരു മുറിയിൽ, പൂർണ്ണ സ്വകാര്യതയിൽ… അത് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിൽ നനവ് പടർന്നു.
നിരുപമ: “റിസ്ക് ആണോ?”
ജിത്തു: “ഹേയ്… ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ടൗണിൽ ഒരു നല്ല ഹോട്ടൽ എനിക്കറിയാം. നിനക്ക് പേടിയാണെങ്കിൽ വേണ്ട.”
നിരുപമ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. ജിത്തുവിന്റെ കുണ്ണയുടെ ചൂട് അവൾക്ക് ഓർമ്മ വന്നു.
നിരുപമ: “ശരി… പോകാം. പക്ഷെ ഉച്ചയ്ക്ക് മുൻപ് തിരിച്ചെത്തണം.”
ജിത്തുവിന്റെ മുഖം വിടർന്നു. അവൻ ബൈക്ക് ടൗണിലെ ആ വലിയ ഹോട്ടലിലേക്ക് തിരിച്ചു. അവിടെ അവർക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നത് പുതിയൊരു ലോകമായിരുന്നു.
ബൈക്ക് നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും മാറി, ഒരു വലിയ ഹോട്ടലിന്റെ പോർച്ചിൽ വന്നു നിന്നു. നിരുപമയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടിയിരുന്നു. അവൾ തന്റെ സാരിയുടെ മുന്താണി കൊണ്ട് മുഖം പാതി മറച്ചു. ആരെങ്കിലും കാണുമോ എന്ന ഭയം അവളെ വിട്ടുപോയിരുന്നില്ല.
ജിത്തു: “നീ പേടിക്കണ്ട… നീ ആ തൂണിന്റെ മറവിലേക്ക് മാറി നിന്നോ. റൂം എടുത്തിട്ട് ഞാൻ വിളിക്കാം.”
ജിത്തു വളരെ കൂളായി റിസപ്ഷനിലേക്ക് പോയി. നിരുപമ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ മാറി നിന്നു. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ജിത്തു താക്കോലുമായി തിരികെ വന്നു. അവൻ കണ്ണ് കൊണ്ട് ലിഫ്റ്റിന് നേരെ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
ലിഫ്റ്റിൽ കയറുമ്പോഴും അവൾ തല കുനിച്ചു നിന്നു. എന്നാൽ ലിഫ്റ്റിന്റെ വാതിൽ അടഞ്ഞതും ജിത്തു അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
“റൂം നമ്പർ 305. മൂന്നാം നിലയിലാണ്. അവിടെ ആരുമില്ല.”
റൂമിൽ എത്തി വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയതും നിരുപമയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. പിന്നാലെ കയറിയ ജിത്തു വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു. എസിയുടെ തണുപ്പ് അവരെ പൊതിഞ്ഞു. പുറത്തെ ചൂടിൽ നിന്നും, പേടിയിൽ നിന്നും അവർ തികച്ചും സ്വകാര്യമായ ഒരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
വാതിൽ അടഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടതും ജിത്തു അവളെ പിന്നിലൂടെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.