—————————
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, നല്ല ഉന്മേഷത്തോടെയാണ് നിരുപമ എഴുന്നേറ്റത്. തലേന്നത്തെ ക്ഷീണം ഒക്കെ മാറി അവൾ സുന്ദരിയായി. ജിത്തു തിരഞ്ഞെടുത്ത ജീൻസും ടോപ്പും ആയിരുന്നു വേഷം. കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് വെച്ച് ജിത്തുവും റെഡി.
അവർ ബൈക്കിൽ മൂന്നാറിലെ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ ഇറങ്ങി. വഴികളിലെല്ലാം കോടമഞ്ഞ് നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. ജിത്തുവിന്റെ തോളിൽ താടി വെച്ചും, അവനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചും നിരുപമ ആ യാത്ര ആസ്വദിച്ചു.
മാട്ടുപ്പെട്ടി ഡാമിന്റെ പരിസരത്തും, എക്കോ പോയിന്റിലുമൊക്കെ അവർ നടന്നു. ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ജിത്തു അവളുടെ കൈകൾ കോർത്തു പിടിച്ചിരുന്നു. ആദ്യമൊക്കെ നിരുപമയ്ക്ക് ചെറിയ നാണം തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും, പിന്നീട് അവൾ അത് ആസ്വദിച്ചു. 35 വയസ്സുള്ള ഒരു വീട്ടമ്മ എന്ന ചിന്ത അവൾ മറന്നു. 18 വയസ്സുകാരനായ കാമുകന്റെ കൂടെ നടക്കുന്ന കൗമാരക്കാരിയായി അവൾ മാറി.
ഉച്ചയോടെ അവർ പൈൻ മരക്കാടുകളിൽ എത്തി. ആകാശം മുട്ടെ വളർന്നു നിൽക്കുന്ന പൈൻ മരങ്ങൾ. താഴെ ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ വീണു കിടക്കുന്നു. സഞ്ചാരികൾ പലയിടത്തായി ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നുണ്ട്.
ജിത്തു അവളെയും കൊണ്ട് ആളുകൾ കുറവുള്ള ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. വലിയ മരങ്ങൾക്ക് ഇടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ജിത്തു പെട്ടെന്ന് അവളെ ഒരു മരത്തിന്റെ മറവിലേക്ക് വലിച്ചു നിർത്തി.
നിരുപമ: “എന്താടാ… ആരെങ്കിലും കാണും…”
ജിത്തു: “കാണട്ടെ… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു ഉമ്മ വേണം.”
അവൻ അവളെ മരത്തോട് ചേർത്തു നിർത്തി. ചുറ്റും നോക്കി ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കി, അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ കവർന്നു. തണുത്ത കാറ്റിൽ ആ ചൂടുള്ള ചുംബനം അവൾക്ക് ഒരു ഷോക്ക് പോലെ തോന്നി.
ജിത്തുവിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ജീൻസിനു മുകളിലൂടെ ഇടുപ്പിൽ അമർന്നു. അവൻ നാക്ക് അവളുടെ വായക്കുള്ളിലേക്ക് കടത്തി ചുഴറ്റി.
ജിത്തു (ചുംബനം നിർത്തി കിതച്ചുകൊണ്ട്): “ഇവിടെ വെച്ച് നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കൺട്രോൾ പോയി…”
നിരുപമ (നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു): “നീ ഒരു വല്ലാത്ത സാധനം തന്നെ… വാ പോകാം…”
അവൻ വിട്ടില്ല, അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് കൂടി കടിച്ചിട്ടാണ് അവൻ അവളെ വിട്ടത്.
ഉച്ചയ്ക്ക് അവർ ഒരു ചെറിയ ഹോട്ടലിൽ കയറി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ടേബിളിന് അടിയിലൂടെ ജിത്തു അവളുടെ കാലിൽ തന്റെ കാൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും അവർ പരസ്പരം കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സംസാരിച്ചു.
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അവർ ബോട്ടിംഗിന് പോയി. ഒരു പെഡൽ ബോട്ട് ആയിരുന്നു എടുത്തത്. തടാകത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് ബോട്ട് നീങ്ങിയപ്പോൾ അവർ തനിച്ചായി.
നിരുപമ പെഡൽ ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ ജിത്തുവിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. തടാകത്തിലെ തണുത്ത കാറ്റ് അവരുടെ മുഖത്ത് അടിച്ചു.
ജിത്തു: “ഈ വെള്ളത്തിലേക്ക് എടുത്തു ചാടിയാലോ?”
നിരുപമ: “അയ്യോ… എനിക്ക് നീന്താൻ അറിയില്ല…”
ജിത്തു: “സാരമില്ല… ഞാൻ പിടിച്ചോളാം… നമ്മൾ മുങ്ങിയാലും ഒന്നിച്ചല്ലേ…”
അവന്റെ സംസാരത്തിലെ സ്നേഹം അവളെ വല്ലാതെ തൊട്ടു. അവൾ അവന്റെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ മഞ്ഞ് വീണ്ടും കനത്തു തുടങ്ങി. അവർ തിരികെ ഹോട്ടലിലേക്ക് മടങ്ങി. ദിവസം മുഴുവൻ നടന്നതിന്റെ ക്ഷീണം ഉണ്ടെങ്കിലും, മനസ്സിൽ നിറയെ സന്തോഷമായിരുന്നു.
ബൈക്ക് ഹോട്ടലിന്റെ മുറ്റത്ത് നിർത്തി.
ജിത്തു: “വാ… റൂമിൽ പോകാം… ഇന്നത്തെ രാത്രി കൂടി നമുക്ക് ബാക്കിയുണ്ട്.”
ആ വാക്കിലെ അർത്ഥം മനസ്സിലായ നിരുപമ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവസാനത്തെ രാത്രി, അവർ അത് അവിസ്മരണീയമാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.
——————————–
മൂന്നാറിലെ മരം കോച്ചുന്ന തണുപ്പിൽ നിന്നും, ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ ഇളം ചൂടിലേക്ക് അവർ കയറി. ദിവസം മുഴുവൻ കറങ്ങി നടന്നതിന്റെ ക്ഷീണം ഇരുവരുടെയും ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ജിത്തു സോഫയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. എന്നാൽ നിരുപമയ്ക്ക് വിശ്രമിക്കാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. ഈ രാത്രി… അത് വെറുതെ കളയാനുള്ളതല്ല എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.