“അത്… ഹെലൻ ചേച്ചി… ഞാനിപ്പോൾ എത്തിയതേയുള്ളൂ. വന്നപ്പോൾ അമ്മയുടെ കാലിൽ മസിൽ കയറി വേദന എടുത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ഒന്ന് തിരുമ്മി കൊടുക്കുകയാ.”. ഞാൻ കിതപ്പ് അടക്കിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു.
“മാത്തൻ എപ്പോഴാ വന്നത്? ഇത്ര നേരത്തെ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ? ഈ മുറിയിൽ എന്താ ഒരു പ്രത്യേക മണം…?”. ഹെലൻ ആ മുറിയിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച്, മൂക്ക് ചുളിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അത്… അമ്മയുടെ കാലിൽ പുരട്ടാൻ നല്ല വീര്യമുള്ള കുഴമ്പ് എടുത്തു. അതിന്റെ മണമായിരിക്കും. ഇപ്പോൾ വന്നതേയുള്ളൂ ചേച്ചി… വന്നപ്പോൾ അമ്മ വേദന കൊണ്ട് പുളയുകയായിരുന്നു.”. നെഞ്ചിടിപ്പോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“അമ്മയ്ക്ക് എന്നെ വിളിക്കാൻ മേലായിരുന്നോ? ഇവൻ ദൂരയാത്ര കഴിഞ്ഞു വരുന്നതല്ലേ?”
“നീ ഉറങ്ങുകയല്ലേടി… നിന്നെ എന്തിനാ വെറുതെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നത് എന്ന് വിചാരിച്ചു. മാത്തൻ വന്നപ്പോൾ അവനോട് പറഞ്ഞു. ഇതിപ്പോൾ കുറഞ്ഞു വരുന്നുണ്ട്. നീ പോയി കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക്.”. അമ്മ യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ലാതെ, നൈറ്റി ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു.
“ശരി, എന്നാ വേഗം തീർത്തിട്ട് കിടക്കാൻ നോക്ക്. നേരം വെളുക്കാറായി.” . കോട്ടുവായ ഇട്ടുകൊണ്ട് ഹെലൻ ഹാളിലെ ലൈറ്റ് ഓാഫ് ചെയ്ത് അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
ഹെലൻ പോയതും മുറിയിൽ വീണ്ടും നിശബ്ദത പടർന്നു. പക്ഷേ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
“അവൾ പോയല്ലോടാ കള്ളാ…” അമ്മ എന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
“ഇനി ഈ മുറിയിലെ മണം അവൾക്ക് മനസ്സിലായോ ???”. ഞാൻ അൽപ്പം ഭയത്തോറ്റെ അമ്മയോറ്റെ ചോദിച്ചു.
“…മനസ്സിലായോ എന്ന് നമുക്ക് രാവിലെ നോക്കാം. ഇപ്പോൾ നീ ബാക്കി നിർത്തിയത് തീർക്ക്. ….”
അമ്മ വീണ്ടും നൈറ്റി പൊക്കി തന്റെ ചന്തികൾ വിടർത്തി എനിക്ക് നേരെ ഉയർത്തി. ആ പഴുത്ത പൂറ്റിൽ നിന്നും വീണ്ടും മദനജലം ചാലുകീറി ഒലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“അമ്മേ… ഹെലൻ ചേച്ചിക്ക് എന്തെങ്കിലും സംശയം തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകുമോ? അവൾ മൂക്ക് ചുളിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ആ മൂത്രത്തിന്റെയും ബാക്കി കാര്യങ്ങളുടെയും മണം മുറിയിലാകെ ഉണ്ടല്ലോ.”. വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.
“എടാ… അവൾക്ക് സംശയം തോന്നിയോ എന്ന് എനിക്കും സംശയമുണ്ട്. ആ മണം മാറ്റാൻ നമുക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ. സാധാരണ മണം അല്ലല്ലോ ഇതിന്.”. അമ്മയും അൽപ്പം പരിഭ്രമത്തോടെയാൺ പറഞ്ഞത്.
“എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു അമ്മേ… ലിയോണയും ഹെലനും ഇത് അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നമുക്ക് ഈ വീട്ടിൽ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല. എന്റെ നാവൊന്നും ഓടുന്നില്ല… വല്ലാത്തൊരു പേടി മനസ്സിൽ.”. അമ്മയുടെ പൂറ്റിൽ നക്കൽ നിർത്തിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ശരിയാടാ… നിന്റെ പേടി എനിക്കും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ഇത് തുടരുന്നത് അപകടമാണ്. ഹെലൻ ചിലപ്പോൾ വാതിലിന് പുറത്ത് ശ്രദ്ധിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടാകും.”. അമ്മ എന്റെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“അമ്മേ… ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോട്ടെ? ഹെലൻ ചേച്ചി വന്ന് നോക്കിയാൽ പ്രശ്നമാകും.”
“ശരി മാത്താ… നീ വേഗം നിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ. ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ നടക്കണം. ഇന്ന് നമുക്ക് ഇത് ഇവിടെ നിർത്താം. ഈ പേടിയും വെച്ച് ചെയ്താൽ ഒരു സുഖവും കിട്ടില്ല. നാളെ നമുക്ക് നോക്കാം.”
“ശരി അമ്മേ… അമ്മ വേഗം ലൈറ്റ് അണച്ച് കിടന്നോ.”
അതീവ ജാഗ്രതയോടെ വാതിൽ തുറന്നു. ഹാളിൽ ലൈറ്റില്ലായിരുന്നു. ഹെലന്റെ മുറിയിലെ വാതിൽ അടഞ്ഞുതന്നെ കിടക്കുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. എന്റെ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചപ്പോൾ മാത്രമാണ് ശ്വാസം നേരെ വീണത്. പക്ഷേ, അമ്മയുടെ ആ പഴുത്ത ശരീരവും ആ മഞ്ഞ മൂത്രത്തിന്റെ രുചിയും എന്റെ സിരകളിൽ അപ്പോഴും നുരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
( തുടരും ).