ഞാൻ റെഡ് കളർ ഷഡ്ഡി തന്നെ ഒരെണ്ണം കൈയ്യിലെടുത്ത് കൊണ്ട് ചിറ്റയ്ക്ക് അരുകിലേയ്ക്ക് വന്നു.
ഇനി എന്താ ചിറ്റേ ചെയ്യേണ്ടത്
എന്നു ഞാൻ ചോദിച്ചു
നീ ഒന്നും ചെയ്യണ്ടാ, ഞാൻ ചെയ്തോളാം എന്നു പറഞ്ഞ് ചിറ്റ എൻ്റെ മുന്നിലേയ്ക്ക് കൈ നീട്ടി.
ഞാനപ്പോൾ ഷഡ്ഡിയും പേഡും പിറകിലായി പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
ചിറ്റ പറഞ്ഞു തന്നാൽ മതി, ഞാനീ പാഡ് ഷഡ്ഡിയിൽ ഒട്ടിച്ചു തരാം’
അയ്യേ…… അതൊന്നും നീ ചെയ്യണ്ടാ, അതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്തോളാം മനൂ.
ഞാൻ ചെയ്താൽ എന്താ സംഭവിക്കുക എന്നറിയണമല്ലോ ?
എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ ചിറ്റയുടെ ചുവന്ന ഷഡ്ഡിയെ കട്ടിലിൽ നിവർത്തിയിട്ടു, എന്നിട്ട് പാഡിൻ്റെ സ്റ്റിക്കർ ഇളക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചിറ്റ പറഞ്ഞു:
ഈ മനുവിന് ഒന്നുമറിയില്ലാ, ഷഡ്ഡി തിരിച്ചിട്ട ശേഷമാ അതിൽ ഒട്ടിക്കേണ്ടത്
അതിനല്ലേ ചിറ്റയോട് പറഞ്ഞു തരാൻ പറഞ്ഞത്, എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാനാ ഷഡ്ഡിയെ തിരിച്ചിട്ടു, എന്നിട്ട് പാഡിൻ്റെ സ്റ്റിക്കർ ഇളക്കി ഒടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ,
ചിറ്റ പറഞ്ഞു:
എടാ മനൂ, അവിടല്ലാ, കുറച്ചു കൂടെ താഴേയ്ക്കാ ഒട്ടിക്കേണ്ടത്.
ഇവിടെയാണോ എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഷഡ്ഡിയുടെ വീതി കുറഞ്ഞ ഭാഗം ഞാൻ തൊട്ടു കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
അതേ, അവിടത്തന്നേ എന്ന് ചിറ്റ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ കൃത്യമായി അതവിടെ ഒട്ടിച്ച ശേഷം അതെടുത്ത് കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു.
അത് കൈയ്യിലെടുക്കാതെ, അവിടെ വയ്ക്ക്, ഞാനെടുത്തോളാം.
അതെന്താ ചിറ്റേ ഞാനിത് കൈയ്യിലെടുത്താല്
?
എടാ മനൂ ……, ഇതൊന്നും ആണുങ്ങൾ കൈയ്യിൽ തൊടാനോ, കാണാനോ പോലും പാടില്ലാ, അതാ ശാസ്ത്രം,
എന്നു പറഞ്ഞ് ചിറ്റ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, അപ്പോൾ ചിറ്റയുടെ പാവാട താഴേയ്ക്ക് ഊർന്ന് വീഴാൻ പോയി, അപ്പോൾ ചിറ്റയത് കൈ കൊണ്ട് അടിവറിനോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.
ഈ ശാസ്ത്രമൊക്കെ നമുക്ക് മാറ്റി എഴുതണം ചിറ്റേ….., നമ്മൾ ഈ ലോകത്തിന് മാതൃകയാവണം, എന്താ ?
അതൊക്കെ ഈ നാല് ചുവരിനുള്ളിൽ നടക്കും മനു, പുറത്തറിഞ്ഞാൻ ആരും അത് വിശ്വസിക്കില്ലാ, നമ്മൾ തമ്മിൽ അവിഹിതമുണ്ടന്ന് ആളുകൾ പറഞ്ഞു പരത്തും.
ചിറ്റയുടെ വായിൽ നിന്നും അതു കേട്ടപ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത സുഖമാ എനിക്ക് കിട്ടിയത്,
പറയുന്നവർ എന്തും പറഞ്ഞോട്ടേ, നമുക്കെന്താ ചിറ്റേ ? നമുക്ക് നമ്മളെ തിരിച്ചറിയാമല്ലോ പിന്നെന്താ ?
അതൊക്കെ ഇപ്പോ പറയാൻ എളുപ്പമാ മനൂ……, ഇതൊക്കെ പുറത്തറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ആളുകളുടെ മുഖത്ത് എങ്ങനെ നോക്കും ?
ആളുകളാണോ നമുക്ക് ചിലവിന് തരുന്നത് ?
ഞാൻ ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു.
ചിലവിന് തന്നില്ലങ്കിലും, നമുക്ക് അവരുടെ മുന്നിൽ കൂടെയല്ലേ നടക്കേണ്ടത്,
ശരിക്കും ചിറ്റയ്ക്ക് നാട്ടുകാരെ പേടിയുണ്ടോ ?
ഞാനൊരല്പം സോഫ്റ്റ്‌യിട്ട് തന്നെ ചോദിച്ചു ‘
ഞാൻ നിനക്ക് ചിറ്റയാണങ്കിലും, ജനങ്ങളുടെ കണ്ണിൽ നമ്മൾ അമ്മയും മകനുമാ, ആ നമ്മൾ തമ്മിൽ അവിഹിതം ഉണ്ടന്ന് പുറത്തറിഞ്ഞാൽ ഞാൻ പിന്നെ ജീവിച്ചിരിക്കില്ലാ, അത്ര തന്നെ.
ഇതു കേട്ടതും ഞാൻ അന്ധം വിട്ടു പോയി, ചിറ്റ എന്താ ഉദേശിച്ചത് എന്നു പോലും എനിക്ക് സംശയം തോന്നിപ്പോയി.
ഞാൻ കുറച്ചു
കൂടി അടുത്തേയ്ക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
അതിന് ഞാനും ചിറ്റയും തമ്മിൽ അവിഹിതമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ, പിന്നെന്താ ?
ആളുകൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കിയാലോ എന്നാ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.
ചിറ്റ വേഗം അത് തിരുത്തി പറഞ്ഞു.
മനു നീ എൻ്റെ ഷഡ്ഡി ഇങ്ങ് തന്നേയ്ക്ക്, ഞാൻ പോയി വൃത്തിയാക്കിയിട്ടു വരാം, എന്നു പറഞ്ഞ് ചിറ്റ എൻ്റെ മുന്നിലേയ്ക്ക് കൈ നീട്ടി.
ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ചിറ്റ സത്യം പറയുമോ, പറഞ്ഞാലേ ഞാനീ ഷഡ്ഡി തരത്തുള്ളൂ,
എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാൻ വീണ്ടും അത് പറയിലായി പിടിച്ചു.
എന്താന്ന് വച്ചാൽ വേഗം ചോദിക്ക്.
ഞാൻ ചോദിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ചിറ്റ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ ?
ഇല്ലടാ മനൂ, നീ വേഗം ചോദിക്ക്.
ലോകത്ത് മറ്റേതൊരു ചിറ്റയേയും, മകനേയും പോലെയല്ലാ നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത്, നമ്മൾ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തുറന്ന് സംസാരിക്കുകയും, അടുത്ത് ഇടപഴകുകയും ചെയ്യുന്നു, ശരിയല്ലേ ?