ഞാൻ റൂമിൽ ചെന്ന് പുസ്തകവുമെടുത്ത് ഹാളിലെ ചിറ്റയുടെ ഓപ്പോസിറ്റായി ഇരുന്നു.
മേൽമുണ്ടിടാത്ത ചിറ്റയുടെ മുൻ വശത്തേയ്ക്ക് ഞാനൊന്നു പാളി നോക്കി,
വെട്ടിതുറന്ന ബ്ലൗസിനടിയിൽ ബ്രായുടെ പിൻബലമില്ലങ്കിൽ പോലും, ഒട്ടും ഇടിഞ്ഞു താഴാതെ കൂമ്പി നിൽക്കുന്ന മുലകൾ
എന്നെ വീണ്ടും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു, മുലച്ചാലിലേയ്ക്ക് താലിമാല ഇറങ്ങി കിടക്കുന്നുണ്ട്,
ഇടുപ്പിലെ ചാടിയ കൊഴുപ്പിനൊപ്പം രണ്ടു ഞൊറികളായി മുൻ വശത്തെ വയറും പൊക്കിൾ കുഴിയും ഞാൻ കണ്ട് വെള്ളമിറക്കി.
അപ്പോഴാണ് ചിറ്റ ഒന്നു കുനിഞ്ഞു കൊണ്ട് ലുങ്കിയെ ഒരല്പം കൂടി മുകളിലേയ്ക്ക് പിടിച്ച് തുടകൾക്കിടയിലേയ്ക്ക് ചൊരുകി വച്ചത്.
ഇപ്പോൾ ചിറ്റയുടെ മുട്ടിന് താഴെ മുതൽ കണംകാൽ വരെയുള്ള ഉരുണ്ട കാലുകളും വെള്ളി രോമങ്ങളും എൻ്റെ കണ്ണുകൾക്ക് വിരുന്നൊരുക്കി.
ഞാൻ നോട്ടം മാറ്റുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ ചിറ്റ ഞാൻ നോക്കുന്നത് കണ്ടു കഴിഞ്ഞു,
ഞാൻ കുറച്ചു സമയം ബുക്കിൽ നോക്കി ഇരുന്ന ശേഷം വീണ്ടും ചിറ്റയെ ഒന്നു നോക്കി,
അപ്പോഴും ചിറ്റ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു
എനിക്കൊരല്പം നാണവും ഭയവും വന്നു,
എന്നാലും ഒരല്പം ധൈര്യം സംഭരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു:
ഞാനെന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാ ചിറ്റ എന്നോട് പിണങ്ങി ഇരിക്കുന്നത് ?
അപ്പോഴും ചിറ്റ എന്നെ ഒന്നു കൂടി രൂക്ഷമായി നോക്കി,
എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കി പേടിപ്പിക്കാതെ ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റെന്താണന്നു കൂടി പറയ് ?
തെറ്റ് ചെയ്തത് നീ അല്ലാ, ഞാനാ……
മനു വളർന്നത് ഞാൻ മനസിലാക്കാതെ പോയി, അതാ ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റ്.
ഇതു കേട്ടതും എനിക്കാകെ സങ്കടം വന്നു, ചിറ്റയെ കാമ കണ്ണോടെ നോക്കും എന്നല്ലാതെ ഇതു വരെ ചിറ്റയ്ക്ക് വിഷമം വരുന്ന ഒരു തെറ്റും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ലാന്ന് എനിക്ക് വിശ്വാസം ഉള്ളതു കൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ ധൈര്യമായി ചോദിച്ചു:
ഞാൻ വളർന്നെങ്കിലും ഞാനിപ്പോഴും ചിറ്റയുടെ മനുക്കുട്ടൻ തന്നെയല്ലേ ?
അതൊക്കെ ഞാനിന്നു
രാവിലെ കണ്ടു, ഇതു പറഞ്ഞ ശേഷം മുഖം ഒരല്പം വെട്ടി തിരിച്ചാണ് ചിറ്റ ഇരുന്നത്.
കാര്യം രാവിലെ കണ്ട കാഴ്ച തന്നെയാണന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി. ഞാനൊരല്പം താഴ്മയോടെ പറഞ്ഞു:
അത് ഞാൻ മന:പൂർവ്വമല്ലല്ലോ ?,
ഞാൻ കുറച്ചു ദിവസമായി ശ്രദ്ധിക്കുകയാ, മനു മുമ്പെങ്ങും ഇല്ലാത്ത പോലെ എന്നൊയൊരു നോട്ടം, പിന്നെ ഞാൻ അടുത്തു വരുമ്പോഴും, സ്പർശിക്കുമ്പോഴുമൊക്കെ മനുവിലെ മാറ്റങ്ങളും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു, നിനക്കെന്താ പറ്റിയത് ?
എന്നെ ചിറ്റയെന്ന് വിളിക്കുന്നെങ്കിലും, നിനക്ക് എന്നെ അമ്മയെ പോലെ കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലേ ?
ഇതു കേട്ടതും ചിറ്റയുടെ മുന്നിൽ ഞാനാകെ കൊച്ചായി പോയതുപോലെ തോന്നി, എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ഞാനാകെ വിഷമിച്ചു പോയി,
ചിറ്റ: എന്താ നിനക്കൊന്നും പറയാനില്ലേ ?, അതോ എൻ്റെ വേഷവിധാനമാണോ നിൻ്റെ പ്രശ്നം ?
ഇതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ എൻ്റെ ശരീരമാകെ ഉരുകുന്നതു പോലെ എനിക്ക് തോന്നി,
ഇനി എന്തങ്കിലും കൂടി ചിറ്റ പറയുകയാണങ്കിൽ ഞാൻ ഉറപ്പായും കരയും എന്ന മട്ടിലായി,
അത് ചിറ്റയ്ക്കും മനസിലായന്ന് തോന്നുന്നു, ഉടൻ ചിറ്റ ഒരു ആശ്വാസ വാക്കും കൂടി പറഞ്ഞു:
ഞാൻ നിൻ്റെ ചിറ്റ എന്നതിലുപരി ഞാൻ നിൻ്റെ നല്ലൊരു ഫ്രണ്ടു കൂടിയല്ലേ മനൂ….., അപ്പോൾ എന്തുണ്ടങ്കിലും നിനക്കെന്നോട് തുറന്നു പറയാമല്ലോ ?
ഇതു കേട്ടതും ഞാൻ പറഞ്ഞു:
ചിറ്റ കരുതും പോലെയൊന്നും ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടു പോലുമില്ലാ, പിന്നെ, പിന്നെ എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഒന്നു വിക്കി’
അതു കണ്ട് ചിറ്റ പറഞ്ഞു:
എന്തുണ്ടങ്കിലും പറയ് മനൂ……..
ചിറ്റയുടെ വേഷവിധാനമൊക്കെ കാണാൻ നല്ല രസമാ, അതു കൊണ്ട് ഞാൻ അത്
നോക്കാറുണ്ട് എന്നത് സത്യം തന്നെയാ, അല്ലാതെ വേറൊന്നും ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടു പോലുമില്ലാ സത്യം.
ഇതു കേട്ട് ചിറ്റ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
എൻ്റെ വേഷവിധാനമൊക്കെ നീ ഇന്നും ഇന്നലെയും കാണാൻ തുടങ്ങിയതല്ലല്ലോ, പിന്നെന്താ ?
ശരിയാണ്, എന്നാലും അതിൻ്റെ ഭംഗി ഞാനിപ്പോഴാ ആസ്വദിക്കുന്നത്, എന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും കള്ളം പറഞ്ഞു.