ചങ്ങമ്പുഴയുടെ കവിതകളിൽ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന സ്ത്രീ വർണനകൾ ആയിരുന്നു അയാൾ കൂടുതലും കമന്റ് ആയിട്ട് പാടി വിടുന്നത്.
ഒരു ദിവസം അയാൾ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ “കനകച്ചിലങ്ക കിലുങ്ങി കിലുങ്ങി
കാഞ്ചന കാഞ്ചി കുലുങ്ങി കുലുങ്ങി”
എന്നുള്ള വരി വായിക്കുമ്പോൾ ഒരു പക്ഷേ ചങ്ങമ്പുഴയുടെ പോലും കണക്കുകൂട്ടലുകൾ എല്ലാം തെറ്റിക്കാണും.
ഇതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോഴേക്കും ടീച്ചർക്ക് ഭയങ്കര ദേഷ്യം ആയിരിക്കും ഉണ്ടാവുക. ആ ദേഷ്യം താൻ പഠിപ്പിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ആയിരിക്കും ടീച്ചർ തീർക്കുക.
ഒരു ദിവസം എബ്രഹാം സാർ എന്തോ പാടിയതിന് എന്നെ അടുത്ത് വിളിപ്പിച്ചു.
എന്റെ ചെവിക്കിട്ട് നന്നായി കിഴുക്കി.
വേദനിച്ചെങ്കിലും അതൊരു സുഖമുള്ള വേദനയായിരുന്നു. അന്ന് ടീച്ചറുടെ അടിവയറിൽ താഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന വലിയ പൊക്കിൾ ചൊഴിയിലേക്ക് ഞാൻ ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു.
എന്റെ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന നോട്ടത്തിൽ ടീച്ചർ ചൂളിപ്പോയി.
ടീച്ചർ പെട്ടെന്ന് തന്റെ വയർ സാരിയും കൊണ്ട് പൊത്തിപ്പിടിച്ചു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ അധികം നേരം എന്നെ അവിടെ നിർത്താതെ ടീച്ചർ തിരിച്ചുവിട്ടു.
അതിനുശേഷം ടീച്ചർക്ക് എന്നെ കാണുമ്പോൾ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ മന്ദഹാസവും നാണവും ഒക്കെ തോന്നാൻ തുടങ്ങി.
ടീച്ചർ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ നായികയാവുകയായിരുന്നു.
പത്മ ടീച്ചറിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും അധികം ദൂരം ഒന്നുമില്ല.
അഞ്ചു മിനിറ്റ് നടന്നാൽ അവരുടെ വീട്ടിലെത്തും.
ഭർത്താവും കുഞ്ഞും പിന്നെ അവരുടെ അമ്മയും അടങ്ങുന്ന ഒരു കുടുംബമായിരുന്നു ടീച്ചറിന്റേത്. അവരുടെ ഭർത്താവ് വിദേശത്താണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. ഇടയ്ക്കൊക്കെയെ നാട്ടിൽ വരാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
കണക്ക് പഠിപ്പിക്കുവാനായി ടീച്ചറിന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ ഒരു എക്സ്ട്രാ ക്ലാസ് ട്യൂഷൻ സെന്റർ ഉണ്ട്.
ആഴ്ചയിൽ നാലു ദിവസവും പരീക്ഷ അടുക്കുന്ന സമയത്ത് ശനിയാഴ്ചയും ഞായറാഴ്ചയും ക്ലാസുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കും.
എന്റെ പപ്പാ മാത്തമാറ്റിക്സിന്റെ കാര്യമെടുത്തിട്ട് എന്നെ ദിവസവും തെറി പറയുമായിരുന്നു.
അങ്ങനെയാണ് പപ്പയുടെ നിർബന്ധപ്രകാരം ഞാൻ പത്മ ടീച്ചറിന്റെ വീട്ടിൽ ട്യൂഷന് പോകാൻ തുടങ്ങിയത്.
പപ്പാ കൂടുതൽ ഫീസ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തായിരുന്നു ടീച്ചറിന്റെ വീട്ടിൽ കണക്കു പഠിക്കാൻ എന്നെ ഏർപ്പാടാക്കിയത്.
ഇതിൽപരം എനിക്ക് സന്തോഷം പകരുന്ന ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ടീച്ചർ വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ സാരിയൊക്കെ അഴിച്ചു കളഞ്ഞു ഒരു മാക്സിയുമിട്ടാണ് ഞങ്ങളെയൊക്കെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
ഞങ്ങൾ എന്നുവച്ചാൽ ഞാനും ചിഞ്ചുവും സന്തോഷവും അനുവും മാത്രമായിരുന്നു ടീച്ചറിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികൾ.
അവർ മൂന്നുപേരും
കുട്ടികളായിരുന്നു. മുതിർന്നത് ഞാൻ മാത്രം.
അതിൽ ഞാൻ മാത്രമേ ടീച്ചർ പഠിപ്പിക്കുന്ന കോളേജിൽ പഠിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.
മറ്റവർ മൂന്നുപേരും വേറെ കോളേജുകളിലായിരുന്നു പഠിച്ചിരുന്നത്.
അവർ ദൂരെ നിന്നും വരുന്നതിനാൽ പലപ്പോഴും ലേറ്റായോ വരാതിരിക്കുകയോ ഒക്കെ ചെയ്യുമായിരുന്നു.
മാക്സി ധരിക്കുമ്പോൾ ടീച്ചറെ കാണാൻ വളരെ ഭംഗിയാണ്.
നിഴലുകൾ പോലെ മാക്സിനുള്ളിൽ കൂടി ടീച്ചറിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും വളരെ എടുത്ത് കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.
ടീച്ചറെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് പലപ്പോഴും എനിക്ക് നേരെ അവർ കണ്ണെറിയുമായിരുന്നു.
ടീച്ചർക്ക് അകാരണമായി എന്നോട് എന്തോ ഒന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ പഠിക്കാൻ ചെന്നതിനുശേഷം ക്രമേണ മാക്സി ഉപേക്ഷിച്ച് മുട്ടിന് അല്പം താഴെ കിടക്കുന്ന പാവാടയും ടീഷർട്ടും ധരിച്ചാണ് അവർ പഠിപ്പിക്കാൻ എത്തിയത്.
ടീച്ചറിന്റെ അവയവങ്ങളിൽ ഒന്ന് തഴുകാൻ എന്റെ കൈകൾ എപ്പോഴും തരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ആ തരിപ്പ് ദിവസേന കൂടി വന്നെങ്കിലും സമയവും സന്ദർഭവും ഒന്നും കിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് കൈയുടെ തരിപ്പ് വാണമടിച്ചു തീർക്കണമായിരുന്നു.
ടീച്ചർ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ നായികയാവുകയായിരുന്നു