ഇതെല്ലാം മുസ്തഫക്ക് വല്ലാത്ത പ്രേതീക്ഷ നൽകി.
രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നിറുങ്ങുന്ന നേരം സോഫിയ സ്റ്റിഫിയയുടെ അടുത്ത് വന്ന് കാതിൽ തമാശ രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.
“എടി പച്ചക്കറികൾക്ക് വില കൂടി…”
“അതിനെന്താ….” സ്റ്റിഫിയ ചോദിച്ചു
ഇനി നിന്റെ കെട്ടിയോന്റെ സാധനം പൊങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ നി എന്ത് ചെയ്യും ഇ പറഞ്ഞ കാരറ്റും വെള്ളരിക്കയുമല്ലേയുള്ളു അകത്തു കേറ്റാൻ അത് പറഞ്ഞതാ
ഇത് കേട്ടതും സ്റ്റിഫിയ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സോഫിയയുടെ ഷോൽഡറിൽ ഒരു അടി കൊടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“പോടീ…തമാശ പറയാതെ”
“ഇല്ലെടി ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞതാ”
അപ്പോളാണ് മുസ്തഫ ആ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വന്നത് മുസ്തഫയെ കണ്ടതും സോഫിയ മുസ്തഫയോട് ചോദിച്ചു
“ഇക്കാ ഇക്കാക്ക് പച്ചക്കറി കൃഷിയുണ്ടോ”
മുസ്തഫ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഏത് പച്ചക്കറിയാണെന്നു ചോദിച്ചു.
“വെള്ളരിക്ക, പടവലങ്ങ, ക്യാരറ്റ് ഇങ്ങനെയുള്ള വല്ലതും”
ഓ വെള്ളരിക്ക കൃഷിയുണ്ട് മുസ്തഫ പറഞ്ഞു.
ഇ സമയമെല്ലാം സ്റ്റിഫിയ സോഫിയയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടു വെറുതെ ഇരിക്കാൻ പറയുന്നുണ്ട് പക്ഷെ സോഫിയ അതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ സംസാരം തുടർന്നു.
അങ്ങനെയെങ്കിൽ ദിവസവും ഇവൾക്ക് ഇക്കയുടെ വെള്ളരിക്ക ഫ്രീയായി കൊടുക്കുമോ ഇവൾക്ക് വെള്ളരിക്ക ഭയങ്കര ഇഷ്ട്ടമാ..
ഇത് കേട്ടതും സ്റ്റിഫിയ ഒരു നിമിഷം ഇല്ലാണ്ടായി പോയി…സ്റ്റിഫിയ സോഫിയയുടെ കൈയിൽ ഒരു പിച്ച് കൊടുത്തു
പക്ഷെ മുസ്തഫ സോഫിയ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്താണെന്ന് മനസിലാകാത്ത പോലെ നിന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“വെള്ളരിക്ക വിളവെടുപ്പിന്റെ അന്ന് കൊടുക്കാം അല്ലാതെ കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല പോരെ”
ഇ സമയം ഡോക്ടർ ആ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വന്നു മുറിയിൽ നിൽക്കുന്ന സോഫിയയോട് താഴേക്ക് ചെല്ലാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു സോഫിയ സ്റ്റിഫിയയെ നോക്കി യാത്ര പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മുറിയിൽനിന്നുമിറങ്ങി.
ഡോക്ടർ സ്റ്റിഫിയക്കും റിനിഷിനും കുറച്ച് നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൊടുത്തു കൂടെ റിനിഷിന് ഒരു 2 മാസം റെസ്റ്റും കൊടുത്തു.
ശേഷം ബില്ല് സ്റ്റിഫിയയെ എല്പിച്ചു ഹോസ്പിറ്റൽ ചിലവ് കണ്ടതും സ്റ്റിഫിയ ഞെട്ടി.
പെട്ടെന്ന് തന്നെ മുസ്തഫ സ്റ്റിഫിയയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് ആ ബില്ല് വാങ്ങിയെടുത്തു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു ബില്ലിന്റെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം മാഡം സാറിനെയും കൊണ്ട് പുറത്ത് എന്റെ വണ്ടി കിടപ്പുണ്ട് അതിലേക്ക് പോയി ഇരുന്നോ ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മുസ്തഫ ബില്ലടക്കാൻ പോയി സ്റ്റിഫിയ റിനീഷിനെയും കൊണ്ട് മുസ്തഫയുടെ കാറിൽ കയറിയിരുന്നു.
എത്രയടി ബില്ല് റിനിഷ് സ്റ്റിഫിയയോട് ചോദിച്ചു.
കുറച്ചു പൈസയെയുള്ളു ഏട്ടാ ഞാൻ നോക്കുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ ആ ഇക്കാ അത് തട്ടിപ്പറിച്ചെടുത്തു സ്റ്റിഫിയ നെഞ്ചിടിപോടെ പറഞ്ഞു.
വൈകാതെ മുസ്തഫ ബില്ലെല്ലാം അടച്ച റെസിറ്റുമായി എത്തി ഫ്രണ്ട് ഡോർ തുറന്ന് ഡ്രൈവിംഗ് സിറ്റിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എന്നാൽ നമ്മുക്ക് നമ്മുടെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോകാം ഇനി നമ്മുക്ക് ഒന്നിന്ന് തുടങ്ങാം”
മുസ്തഫ കാർ സ്റ്റാർട്ടാക്കി മുന്നോട്ട് എടുത്തു അങ്ങനെ രണ്ടാഴ്ചത്തെ ഹോസ്പിറ്റൽ ജീവിതത്തിനു വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് റിനിഷും സ്റ്റിഫിയയും മുസ്തഫയും തിരിച്ചു ഗ്രാമത്തിലേക്കെത്തി.
റിനീഷിനെയും സ്റ്റിഫിയയെയും അവരുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വിട്ട ശേഷം മുസ്തഫ തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇക്കാ.. എന്നൊരു വിളി പുറകിൽ നിന്ന് കേട്ടു.
മുസ്തഫ നോക്കുമ്പോൾ സ്റ്റിഫിയയാണ്….
“എന്താ മാഡം “മുസ്തഫ ചോദിച്ചു.
“ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുകയാണെന്ന് വിചാരിക്കരുത് ഞങ്ങൾക്ക് തന്ന ഇ സഹായം ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല…ഇക്കാ എനിക്കൊരു സഹായവും കൂടി ചെയ്യണം”
അതിനെന്താ മാഡം പറഞ്ഞോ.
“എനിക്കൊരു ജോലി ശെരിയാക്കി തരാമോ…”
മുസ്തഫ കുറച്ചു നേരം ചിന്തിച്ചുനിന്നു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
“അടുക്കള ജോലി ചെയ്യുമോ അങ്ങനെയെങ്കിൽ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരാം അവിടെ ജോലിചെയാം മാന്യമായ ശബ്ലവും ഞാൻ തരാം ഒക്കെയാണെങ്കിൽ വീട്ടിലേക്ക് വന്നാൽ മതി.