പഞ്ചാര കുട്ടൻ – 1 17

അതും പറഞ്ഞു ചേച്ചി എൻ്റെ ചന്തിയിൽ ഒരു അടി അടിച്ചു കൊണ്ട് പോയി.

ഞാൻ: മ്മ്… ഹാ… ചേച്ചി.

ചേച്ചി: വേഗം വാടാ മോനെ.

അവൾ പോകുന്ന പോക്കിൽ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അങ്ങനെ മുള്ളി കഴിഞ്ഞു ചെന്നു. ചേച്ചി അപ്പോൾ പായസം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഉരുളിയിൽ കൈയിൽ ഇട്ടു ഇളക്കുകയാണ്. ഞാൻ വേഗം ചെന്ന് ചേച്ചിയുടെ ചന്തിയിൽ പതിയെ ഒന്ന് അടിച്ചു.

ചേച്ചി: ഹാ… അമ്മേ…. ഇത് കണ്ടോ.

അമ്മ: ആ… തുടങ്ങിയോ രണ്ടും?

ഞാൻ: ഞാൻ മുള്ളുമ്പോൾ ചേച്ചി എൻ്റെ ചന്തിയിൽ അടിച്ചമ്മേ.

അമ്മ: മ്മ്… അപ്പോ സമാസമമായി.

ചേച്ചി എന്നെ നോക്കി കോക്കിരി കാണിച്ചു, ഞാൻ തിരിച്ചും.

അങ്ങനെ പായസം വെക്കലും ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കലുമായി ഞങ്ങൾ അടുക്കളയിൽ കൂടി.

ഇനി ഞങ്ങളെ പരിചയപെടുത്താം.

ഞാൻ, അമ്മ ‘പഞ്ചാര കുട്ടൻ’ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ആദർസ്. അമ്മയുടെ പേര് സുമലത. ചേച്ചി അപ്പു, അല്ല അപർണ എന്നെ ആദി എന്നും വിളിക്കും. തറവാട്ടിലെ മറ്റെല്ലാവരും അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കാറ്. ‘പഞ്ചാരക്കുട്ടൻ’ എന്ന് അമ്മയാണ് സ്ഥിരം വിളിക്കാറ്.

വലിയ തറവാട്ടിൽ ആയിരുന്നു എൻ്റെ കുഞ്ഞിനാളിൽ ഞങ്ങൾ താമസിച്ചത്. ചെറുപ്പത്തിൽ എനിക്ക് പഞ്ചസാര നല്ല ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ പഞ്ചാര എടുത്തു തരും. അല്ലേൽ എന്തേലും വാശി പിടിക്കുമ്പോൾ വീട്ടിൽ ഉള്ളവർ എനിക്ക് പഞ്ചാര തന്നാണ് വാശി മാറ്റുന്നത്.

എൻ്റെ ചെറുപ്പത്തിൽ തറവാട്ടിൽ അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നവരും, അമ്മയും ചേച്ചിയും എനിക്ക് പഞ്ചാര തരാണ്ടാവുമ്പോൾ ഞാൻ അത് കട്ടെടുത്തു തിന്നും. പഞ്ചാര കള്ളൻ എന്നാണ് ആദ്യം പേര് വന്നത്. മുതിർന്നപ്പോൾ അത് പിന്നെ പഞ്ചാരക്കുട്ടൻ എന്നായി. ഇതെല്ലാം അമ്മയും മറ്റ് ബന്ധുക്കളും പറഞ്ഞ അറിവാണ് എനിക്ക്.

തറവാട്ടിൽ ഏറ്റവും ഇളയ കുട്ടിയാത്തത് കൊണ്ട് എല്ലാവരും കൂടി കൊഞ്ചിച്ച് വഷളാക്കി എന്ന് എൻ്റെ അച്ഛൻ പറയും. ആ കൊഞ്ചിക്കലും വാത്സല്യവുമൊക്കെയാണ് ഇപ്പോഴും ഞാൻ കുട്ടികളെ പോലെ പെരുമാറാനുള്ള കാരണം.

അച്ഛൻ ഞങ്ങളുടെ ചെറു പ്രായത്തിൽ തന്നെ മരിച്ചു. പക്ഷെ പിന്നീട് അച്ഛാച്ചൻ മരിച്ചതോടു കൂടി തറവാട് ഭാഗം വെച്ചു. എല്ലാവരും പല സ്ഥലങ്ങളിളായി. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾക്ക് കുറച്ചു സ്ഥലവും പൈസസും വിഹിതമായി കിട്ടി. കിട്ടിയ സ്ഥലത്ത് റബ്ബറും മറ്റ് കൃഷിയും കാര്യങ്ങളുമായി കഴിഞ്ഞു പോകുന്നു.

ഏതോ നസ്രാണികളുടെ കൈയിൽ നിന്ന് അച്ഛാച്ചൻ പണ്ട് വാങ്ങി ഇട്ടതായിരുന്നു ഈ സ്ഥലം. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ആകെ ഒരു കാട്ടു മുക്കാണ്, വലിയ റബ്ബർ തോട്ടത്തിൻ്റെ നടുക്കാണ് വീട്. ഏറ്റവും അടുത്ത വീട്ടിലേക്ക് ഏകദേശം ഒരു അഞ്ഞൂറ് മീറ്റർ ദൂരമുണ്ട്. അവിടുന്ന് പിന്നെ വീടുകൾ അടുത്തടുത്തുണ്ട്. കടയിലേക്ക് പോകാൻ നാലു കിലോമീറ്റർ ദൂരവും ഉണ്ട്.

ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞുവന്നാൽ ഞാനും ചേച്ചിയും വീട്ടിൽ തന്നെ ഉണ്ടാകും, പ്രത്യേകിച്ചു കൂട്ടുകാർ ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു. ചെറിയൊരു ടൂറിസ്റ്റ് പ്ലേസ് പ്രതിനിധി ഉള്ളതുകൊണ്ട് മുടക്കുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ചേച്ചിയുടെ കൂട്ടുകാരൊക്കെ വരാറുണ്ട്.

ഇനി ഈ പ്രായത്തിലും അമ്മ എനിക്കു അമ്മിഞ്ഞ കുടിക്കാൻ തരാറുണ്ട്. അതിനു കാരണം, എനിക്ക് ഒമ്പത് വയസുള്ളപ്പോൾ ഒരു അനിയൻ പിറന്നു. എന്നാൽ അമ്മ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ബോട്ട് യാത്രയിൽ ബോട്ട് മുങ്ങി. ആറു മാസമുള്ള അനിയനും എൻ്റെ അച്ഛനും മരിച്ചു.

ഞാനും ചേച്ചിയും യാത്രയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ കുറച്ചു നാളുകൾ കഴിഞ്ഞാണ് കുഞ്ഞമ്മയിൽ നിന്ന് ആ കാര്യം ഞാൻ അറിയുന്നത്. കുറച്ചൊക്കെ മനസിലായി. പാല് നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ പ്രശ്നം ഉണ്ടാവും എന്നാണ് ചുരുക്കം. അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ അമ്മിഞ്ഞ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.

ആ കുടി പിന്നെ സ്ഥിരമായി. പുതപ്പിനടിയിൽ വെച്ചാണ് അമ്മ എനിക്ക് പാല് കുടിക്കാൻ തരുന്നത്. എന്നാൽ പാല് വറ്റിയിട്ടും എൻ്റെ കുടി നിന്നില്ല. കുറച്ചു കൂടി വലുതായപ്പോൾ പിന്നെ ഞാൻ വാശി പിടിച്ചാൽ മാത്രമേ അമ്മ തരൂ. അതും രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ലൈറ്റ് ഒക്കെ ഓഫ്‌ ആക്കി, പുതപ്പിനുള്ളിൽ എന്നെ മൂടിയിട്ട്. അങ്ങനെ തരുമ്പോൾ ഇത് വരെയും എന്നെ തൊടാൻ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല.