🩵രമ്യേച്ചി 6🩵

Ramyechi Part 6 | Author : Shan

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

(വായിച്ചു അഭിപ്രായം പറയണേ)

പിറ്റേ ദിവസം രമ്യ എഴുന്നേൽക്കാൻ അൽപ്പം വൈകി. അവൾ പുതപ്പ് വലിച്ചെടുത്ത്…
ഫോണെടുത്തു സമയം നോക്കി…
“ഈശ്വരാ.. “09:00 മണിയാകുന്നു… വൈകിയെല്ലോ..”അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ഫ്രഷാകാൻ പോയി…
എന്നാലും താനിതെ ന്തൊക്കെയാ ഇന്നലെ രാത്രി കാണിച്ചു കൂട്ടിയത്…?? എന്തൊക്കെയാണ് പറഞ്ഞത്….?
അവളിലേക്ക് ലജ്ജയോടൊപ്പം തന്നെ ചെറിയ വികാരവും വന്നു.
കൂടുതൽ നിന്നാൽ താഴെ പണിയാകുമെന്ന് വിചാരിച്ചു അവൾ പെട്ടെന്ന് കുളിയൊക്കെ തീർത്തു…
എന്തായാലും അവനെ കാണാതെ പോകണം.. തനിക്കിന്നെന്തായാലും അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ കഴിയില്ല…”കള്ള ചെറുക്കൻ” അങ്ങനെ യല്ലേ അവനിന്നലെ കാണിച്ച് കൂട്ടിയത്
രമ്യ വസ്ത്രം മാറുന്നതിനിടയിൽ സ്വയം പറഞ്ഞു.
ശേഷം അവൾ ചായ കുടിച്ച് വേഗം.. ബാഗടുത്ത് റോട്ടിലേക്കോടി…
ഭാഗ്യം.. ഷാനിനെ.. അവിടെ കണ്ടില്ല..
അവൾ തേല്ലൊരാശ്വാസത്തോടെ..
ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് അൽപ്പം ദൃധിയിൽ നടന്നു.

അതെ സമയം..!!

ഉറക്കമുണർന്ന ഷാൻ വീട്ടിലാരേയും കണ്ടില്ല.. അവൻ.. പതിയെ.. ഹാളിലേക്ക് നടന്നു… ചുവരിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി.. അയ്യോ “… 09:30..ഞാനിത്ര നേരം ഉറങ്ങിയോ??.. ഇന്നെന്തായാലും.. കോളേജിൽ എത്തിയത് തന്നെ.. ഇന്നലെ തന്നെ.. നേരം വൈകിയതിന്.. ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും പുറത്തായിരുന്നു.. ബൈക്കുണ്ടായിട്ടും.. ക്ലാസ്സിൽ വരാൻ വൈകിയതിന്.. ഒരു പാട് കേട്ടിരുന്നു. ഒരു തവണ വാണിങ്ങും തന്നതാണ്. മേലാൽ ആവർത്തിക്കരുതെന്നും പറഞ്ഞ്.. ഇനിയെന്തായാലും ഇന്ന് പോകണ്ട.!!
അവൻ നേരെ അടുക്കളയിലോട്ട് വിട്ടു. ഉമ്മാ…
ഉ… അവിടെ ആരെയും കാണാത്തതിനാൽ അവൻ വിളി നിർത്തി.
ഇതെവിടെ പ്പോയി??.അവൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെന്നു. അവിടെയും കണ്ടില്ല.. അവൻ വേഗം മൊബൈലെടുത്ത്.. ഉമ്മാക്ക് വിളിച്ചു. എടുത്തില്ല. വീണ്ടും വിളിച്ചു.. ഇത്തവണ call കണക്റ്റായി.

ഹലോ”ഉമ്മാ.. നിങ്ങളിതെവിടെയാ?? അവൻ തെല്ലൊരമർഷത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഹലോ”…
അപ്പുറത്ത് നിന്നും ആരുടെയൊക്കെയോ കരച്ചിലും ബഹളവും കേൾക്കുന്നു.
ഷാ”” ഞ.. ഞങ്ങളി… വി… ടെ…
മുറിഞ്ഞു മുറിഞ്ഞാണ് കേൾക്കുന്നത്.
അത് കൊണ്ട് തന്നെയവൻ കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ നിന്നില്ല.
ഹലോ ” ഉമ്മാ.. ക്ലിയറാവുന്നില്ല.. നിങ്ങൾ വാട്സാപ്പിൽ വോയിസ്‌ അയക്കി.. അപ്പുറത്ത് നിന്നുള്ള ശബ്ദം കാരണം അവൻ കുറച്ചുറക്കെ പറഞ്ഞ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

പുല്ല്.. കഴിക്കാനും.. ഒന്നുമില്ല.. എന്തായാലും പുറത്ത് പോകാം.. അവൻ ബൈക്കിന്റെ ചാവിയെടുത്തു വാതിലടച്ച് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
അപ്പോയതാ… രമ്യേച്ചിയുടെ അമ്മ കയ്യിലൊരു പാത്രവുമായി വരുന്നു.

” ഷാനു.. ” ക്ലാസ്സിൽ പോകാണോ??
ഞാൻ ചായ കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട് കഴിച്ചിട്ട് പോകാം.. അവർ എന്നെ കണ്ട് പറഞ്ഞു.

അയ്യോ “അമ്മേ.. ഞാൻ ഇന്ന് ക്ലാസ്സിൽ പോകുന്നില്ല. ഇന്ന് അൽപ്പം വൈകി. അപ്പൊ ഒന്ന് പുറത്ത് പോകാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.”അവൻ അവരുടെ കയ്യിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

“അല്ല.. 09:30 കഴിഞ്ഞല്ലേ ഒള്ളൂ ഇപ്പോഴും പോകാലോ??”അവർ തെല്ലൊരു ആലോചനയോടെ ചോദിച്ചു.

“അതല്ല അമ്മേ. ഞാനിന്നലെ നേരം വൈകിയിരുന്നു.. അപ്പൊ ഇന്നും വൈകി ചെന്നാൽ പണിയാകും.”. അവൻ തല ചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഓ, അതാണോ.. അവിടെയും ഒരുത്തി നേരം വൈകിയാ പോയത് അവർ തെല്ലൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.”

പെട്ടൊന്നാണവന് രമ്യേച്ചിയെ പറ്റി ഓർത്തത്.
അവളെ വിളിക്കാൻ അവന് തോന്നി. പക്ഷെ അമ്മ നിക്കുന്നത് കാരണമായി അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല.

“അമ്മേ.. എന്റുമ്മ എങ്ങോട്ടാ പോയത്??”
“രാവിലെ എണീറ്റപ്പോ ആരെയും കണ്ടില്ല.”
അവൻ തെല്ലൊരു ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു.

“അല്ല. അപ്പൊ മോനോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ??
അവർ മരിച്ച വീട്ടിൽ പോയല്ലോ..ഇന്ന് വരില്ലാന്നും പറഞ്ഞു.”

അത് ശെരി. അപ്പൊ അതാണ്‌ താൻ ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോ കരച്ചിലും ബഹളവും കേട്ടത്. എന്നാലും ആരാണ് മരിച്ചത്?? അവൻ തെല്ലൊരു ആലോചനയോടെ അവരെ നോക്കി.