സുരേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ സംശയം നാമ്പിട്ടു. അവൻ ബാത്റൂം വാതിലിന് അപ്പുറം നിശബ്ദനായി നിന്നു. ഉള്ളിൽ നിന്ന് തുടർച്ചയായി ടൊയ്ലറ്റ് ഫ്ലഷ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു. എന്തോ മറയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമം പോലെ അവന് തോന്നി. പെട്ടെന്ന്, വാതിലിന്റെ താഴെയുള്ള ആ ചെറിയ വിടവിലൂടെയും വശങ്ങളിലൂടെയും ഒരു വെളിച്ചം മിന്നിമറയുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
ഒന്നല്ല, രണ്ടു തവണ. അത് മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് ആയിരുന്നു.
സുരേഷ് സ്തംഭിച്ചു പോയി. ബാത്റൂമിൽ ലൈറ്റ് തെളിച്ചു വെച്ചിട്ടും എന്തിനാണ് അവൾ ഫ്ലാഷ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ആ നേരത്ത് ഫ്ലാഷ് ഉപയോഗിച്ചു ഫോട്ടോ എടുക്കുകയാണോ? രേവതി ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ആർക്കോ ഫോട്ടോ എടുത്ത് അയക്കുകയാണോ എന്ന ചിന്ത സുരേഷിന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തി.
തന്റെ ലളിതയായ ഭാര്യയിൽ നിന്നും ഇത്തരമൊരു മാറ്റം അയാൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. അവൻ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു, രേവതി പുറത്തു വരുന്നതും കാത്ത് അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ വാതിലിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു. അവളുടെ കയ്യിലെ ആ ഫോണിൽ എന്താണ് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്നറിയാൻ അവന്റെ ഹൃദയം ബോംബുപോലെ മിടിച്ചു.
അല്പം കഴിഞ്ഞ് ബാത്റൂം വാതിൽ തുറന്ന് രേവതി പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ അന്ന് ഓഫീസിൽ ഇട്ടുപോയ ആ സാരി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അത് കഴുകി കയ്യിൽ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. സുരേഷ് ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവളൊന്ന് ഞെട്ടി.
“എന്തുപറ്റി രേവതി? ഇത്രയും നേരം അവിടെ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു?” സുരേഷ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
രേവതി അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ മറുപടി നൽകി. “അത്… വയറിന് വല്ലാത്തൊരു വേദന. പിന്നെ ആ സാരിയിൽ അല്പം കറ പുരണ്ടിരുന്നു, അത് ഒന്ന് കഴുകിക്കളയാമെന്ന് കരുതി.”
അവൾ പതുക്കെ വർക്ക് ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു, സാരി ഡ്രയറിൽ ഇടാനായി. അവളുടെ കയ്യിൽ ഫോൺ സുരേഷ് കണ്ടില്ല. പക്ഷേ സാരിക്കുള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു. അവൻ അവളെ പിന്തുടർന്നു. വാഷ് ഏരിയയിൽ എത്തിയപ്പോൾ രേവതി വല്ലാതെ ടെൻഷനിലായിരുന്നു. സുരേഷ് അവളുടെ തൊട്ടുപിന്നിൽ തന്നെയുണ്ട്. സാരിക്കുള്ളിൽ ഇരിക്കുന്ന ഫോൺ അവൻ കാണാതെ പുറത്തെടുക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു.
അവസാനം നിവൃത്തിയില്ലാതെ അവൾ സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. സുരേഷ് അത് കണ്ടു. അവൻ ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.
“ഇതാണോ വയറുവേദനയ്ക്കുള്ള മരുന്ന്? പണ്ട് ഞാൻ ബാത്റൂമിൽ ഫോൺ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ നീ എന്നെ എത്ര ചീത്ത പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്! ഇന്ന് നീയും അത് തുടങ്ങിയോ?” സുരേഷ് കളിയാക്കി ചോദിച്ചു.
രേവതിക്ക് വല്ലാതെ ദേഷ്യം വന്നു. “ഞാൻ വെറുതെ ഇരുന്നതല്ല… ഈ വയറുവേദനയെക്കുറിച്ച് ഗൂഗിളിൽ ഒന്ന് സെർച്ച് ചെയ്തതാ.”
“അതിനെന്തിനാ ഫ്ലാഷ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്?” സുരേഷിന്റെ ചോദ്യം അവളെ സ്തംഭിപ്പിച്ചു.
“അത്… അത് ഞാൻ അറിയാതെ ടച്ച് സ്ക്രീനില് വെള്ളം വീണപ്പോള് തുടക്കാന് നോക്കി അപ്പോള് ഫ്ലാഷ് ഓണ് ആയാത.” അവൾ തപ്പിത്തടഞ്ഞു.
“ആണോ? പക്ഷേ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റ് ഓണ് ആയ പോലെ അല്ല എനിക്ക് തോണിയാത്ത, ഫോട്ടോ എടുക്കാം നേരത്ത് ഈ ഫ്ലാഷ് മൾട്ടിപ്പിൾ സമയം ഫാസ്റ്റ് ആയിട്ട് ആദിക്കില്ലെ അത് പോലെ, ആ അത് പോട്ട്, എന്നിട്ട് നിന്റെ ഗൂഗിളിൽ എന്ത് വിവരമാ കിട്ടിയതെന്ന് എനിക്കും ഒന്ന് കാണിച്ചു തരുമോ?” സുരേഷ് അവളെ വീണ്ടും വിടാതെ പിടിച്ചു.
“പോടാ… നിനക്ക് എന്നെ വിശ്വാസമില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട!” രേവതി ദേഷ്യപ്പെട്ട്, കുലുങ്ങുന്ന കുണ്ടികളുമായി വലിയ ചുവടുകൾ വെച്ച് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അത് കണ്ട സുരേഷ് ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. അവൾ ആരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്? ആർക്കാണ് ഫോട്ടോ അയച്ചു കൊടുത്തത്? അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു പേരേ വന്നുള്ളൂ—ഉണ്ണി.
Photos adipoli