പിന്നീട് — ഒരുപാട് വൈകി — അവർ കിടപ്പുമുറിയോട് ചേർന്നുള്ള ബാത്റൂമിലെത്തി. തറയിലെ ടൈലുകൾ നല്ല തണുത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. അർജുൻ അഞ്ജിതയെ സിങ്കിന് മുകളിലുള്ള ആ വലിയ കണ്ണാടിയിലേക്ക് ചേർത്ത് നിർത്തി. അവൾ
കണ്ണാടിയിലൂടെ തങ്ങളുടെ രൂപം നോക്കി: അവന്റെ ആ വലിയ ഇരുണ്ട ശരീരം അവളുടെ തടിച്ചു കൊഴുത്ത ശരീരത്തിന് പുറകിലായി നിന്നു, അവൻ അവളുടെ ഒരു കാൽ മുകളിലേക്ക് പൊക്കി ഒരൊറ്റ അടിക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ അവന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി മറഞ്ഞുപോയി. അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടുകൊണ്ട് കണ്ണാടിയിൽ ആകെ ആവി പടർന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. “നമ്മളെ നോക്കടീ,” അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ കടിച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “നീ എന്ത് ഭംഗിയാടീ കാണാൻ.”
അവൾ നോക്കി. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ കൊഴുത്ത മുലകളിൽ പിടിച്ച് ഞെക്കുന്നതും, തള്ളവിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകളിൽ തിരുമ്മുന്നതും അവൾ ആ കണ്ണാടിയിലൂടെ കണ്ടു. അവൻ ഓരോ തവണയും മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വായ തനിയെ തുറന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “കം ഇൻസൈഡ് മൈ പുസ്സി അർജുൻ …..,” അവൾ ശ്വാസമെടുത്തു പറഞ്ഞു, കൈ പുറകോട്ട് കൊണ്ടുപോയി അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ വലിപ്പിച്ചു. “നിന്റെ പാല് മുഴുവൻ… ആഹ് … ആഹ് …. എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ചീറ്റിക്കണം, അർജു …… ആഹ് .. ആഹ് .. ആഹ് തരുവോട എനിക്ക്…”
അവൻ ഒന്നുകൂടി ആഞ്ഞടിച്ചു, രണ്ട്, മൂന്ന് തവണ ശക്തമായി ഉള്ളിലേക്ക് ഇടിച്ചുകയറി, പിന്നീട് അവൻ കാമം മൂത്ത് ഒരു വന്യമായ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി — അവന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറ്റിനുള്ളിൽ കിടന്ന് തുടിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു, ചൂടുള്ള കട്ടിപാല് അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അവളും അവനോടൊപ്പം തന്റെ സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിലെത്തി, അവളുടെ പൂറിതളുകൾ അവന്റെ കുണ്ണയെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് ഓരോ തുള്ളിയും പിഴിഞ്ഞെടുത്തു, അവളുടെ ശ്വാസം കൊണ്ട് കണ്ണാടിയിലെ ആവി കൂടുതൽ കനത്തു.
അവർ അങ്ങനെ തന്നെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ച്, വിറച്ചുകൊണ്ട് ആ സുഖം മാറുന്നതുവരെ നിന്നു.
ഒരു മാസം കടന്നുപോയി.
ലോക്ക്ഡൗൺ നീണ്ടുനീണ്ടുപോയി, സമയത്തിന് ഒരു മാറ്റവുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയായി. അവർ പുലർച്ചെ അടുക്കളയിലെ കൗണ്ടറിൽ വെച്ച് ഇണ ചേർന്നു , അഞ്ജിത മുന്നോട്ട് കുനിഞ്ഞുനിന്നു, അർജുന്റെ കൈ അവളുടെ വായ മൂടിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് അവർ സോഫയിലിരുന്ന് പതുക്കെ കളിച്ചു, ടിവി പശ്ചാത്തലത്തിൽ പതുക്കെ ഓടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ അർദ്ധരാത്രിയിലും അവർ സ്വിമ്മിങ് പൂളിൽ വെച്ച് നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് താഴെ ഭോഗിച്ചു , അവരുടെ മൂളലുകൾ ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് പടർന്നു. അവർ ഷവറിനടിയിലും, പടികളിലും, അവന്റെ മണം മാത്രമുള്ള ആ കട്ടിലിലും കിടന്ന് പണ്ണിക്കയറി. ഓരോ തവണയും അവൻ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തന്നെയാണ് കളഞ്ഞത് — അവൾ അവനെ പുറത്തെടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചതേയില്ല, കാലുകൾ അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ പൂട്ടിയിട്ട് അവൾ അവന്റെ കാതിൽ പറയുമായിരുന്നു: “ഇത് എന്റേതാടാ. എനിക്കൊരു വാവയെ താ…. നീ എന്റേത് മാത്രമാ.”
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം രാവിലെ, അഞ്ജിത ബാത്റൂമിൽ നിൽക്കുകയാണ്, അവളുടെ കൈയിലെ
ആ ചെറിയ പ്ലാസ്റ്റിക് സ്റ്റിക്കിൽ രണ്ട് പിങ്ക് വരകൾ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവളുടെ പീരിയഡ്സ് തെറ്റിയിട്ട് ആറ് ദിവസമായിരുന്നു. അവൾ ആ ചുവരിലേക്ക് ചാരി പതുക്കെ തറയിലെ തണുത്ത ടൈലിലേക്ക് ഇരുന്നുപോയി, ആ സ്റ്റിക്ക് നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് വന്ന ആ ചിരി, അവൾ ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അത്രയും പേടിയും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.
“അർജു ……” അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു, അവളുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹാളിൽ നിന്നും അവന്റെ ചുവടുകൾ കേട്ടു. വാതിൽ തുറന്നു. അവൾ ആ സ്റ്റിക്ക് അവന് നേരെ കാണിച്ചു.
അവന്റെ മുഖം വികാരാധീനമായി. അവൻ അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു, അവന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം കയ്യിലെടുത്തു, ആ ഇരുണ്ട കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “അഞ്ജു… നീ…”