യൗവനത്തിലെ കൊതികളേക്കാൾ ശക്തമായ, തീ പോലെ കരിയുന്ന ആഗ്രഹം.
അവൾക്ക് ഇനി ജനനം സാധ്യമല്ലെങ്കിലും, അവളുടെ ശരീരം പ്രണയത്തിൻ്റെയും ആഗ്രഹത്തിൻ്റെയും തീയിൽ മുങ്ങിക്കിടന്നു.
ഇങ്ങനെ, ജനനം നിയന്ത്രിച്ച പ്രകൃതി, ആഗ്രഹം വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സ്ത്രീകളെ നിത്യമായ ദാഹത്തിന്റെ പ്രതിമകളാക്കി.
അതുവഴി ദ്വീപിലെ സ്ത്രീധിപത്യം കൂടുതൽ ശക്തമായി — കാരണം പുരുഷന്മാരുടെ അഭാവത്തിൽ, സ്ത്രീയുടെ ദാഹം, സ്ത്രീയുടെ വികാരം, സ്ത്രീയുടെ നിയന്ത്രണം — ഇവയാണ് സമൂഹത്തെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയത്.
സ്ത്രീകളുടെ വിശ്വാസം
സ്ത്രീകൾ വിശ്വസിച്ചു:
“പുരുഷന്മാരുടെ വഞ്ചന നമ്മെ ഇല്ലാതാക്കിയില്ല.
ദേവത തന്നെ നമ്മിൽ ജീവൻ പതിപ്പിച്ചു.
ഇനി സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭം, ഭൂമിയുടെ ഗർഭം പോലെ,
സ്വയം ജീവനെ സൃഷ്ടിക്കും.”
പക്ഷേ, ഇവർ പുരുഷരുമായി ലൈംഗികബന്ധം നേരിട്ടു അനുഭവിക്കാത്തതിനാൽ,
അവരിൽ ഒരു അതിരില്ലാത്ത ലൈംഗിക താല്പര്യം ഉണ്ടായി.
അവർക്ക് കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകാമായിരുന്നു, പക്ഷേ പുരുഷനുമായി ലൈംഗിക അനുഭവം നൽകുന്ന സുഖം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ശരീരം ലൈംഗിക ആവേശം ആവർത്തിച്ച് ഉറപ്പിച്ചു, പക്ഷേ അത് പര്യാപ്തമായ തൃപ്തിയിലേക്ക് എത്താൻ കഴിയുന്നില്ല.
അതെ, ഗർഭധാരണ തരും,
പക്ഷേ അവളുടെ മനസ്സും ശരീരവും പുരുഷന്റെ സാന്നിധ്യത്തെ തേടും,
അതൊരു ദൈനംദിന ലൈംഗിക ത്രാസ്സ് / താളം ആയി മാറി.
ചരിത്രശക്തികളും പൗരാണിക മിഥകളും ചേർന്നു നെയ്തെടുത്ത ആ ദ്വീപ് ഇന്നും അതിന്റെ മഹത്വവും രഹസ്യാത്മകതയും നഷ്ടപ്പെടാതെ, അതിജീവനത്തിന്റെ മഹാഗാഥയായി മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
_______________________________________________
2025 – കൊച്ചി, കേരള
കേരളത്തിന്റെ തിരക്കുഭരിതമായ നഗരം, കൊച്ചി.
വാണിജ്യത്തിന്റെ ചലച്ചലവും, നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ വഴികളിലും, ഉയർന്ന കെട്ടിടങ്ങളുടെയും, വിറങ്ങലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ നിരകളുടെയും നടുവിൽ, ഒരാൾ തന്റെ ദിനങ്ങൾ ചിലവഴിച്ചു വരികയായിരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ പുറത്തുള്ള മിന്നലുകളും, നഗരത്തിന്റെ കുരുക്കുകളിലും, അവന്റെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും ഒരു ശൂന്യത നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
പലർക്കും കാണാതെ പോകുന്ന, പുരാതന പുസ്തകങ്ങളുടെ മണവും, പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പൊടിപിടിച്ച പേജുകളും നിറഞ്ഞ കൊച്ചിയിലെ ഒരു ലൈബ്രറി അവന്റെ ഏക ആശ്രയമായിരുന്നു. ദിവസങ്ങളോളം അവൻ അവിടെ ഇരുന്നു വായിച്ചിരുന്നത്, മനുഷ്യന്റെ പഴയ കഥകളെ, രാജവംശങ്ങളുടെ വീരഗാഥകളെ, കടലിൽ മുങ്ങിയ സംസ്കാരങ്ങളെ.
ഒരു ദിവസം, ലൈബ്രറിയിലെ പൊടിപിടിച്ച അലമാരകളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത്, പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ കവറുകളുള്ള ഒരു ഗ്രന്ഥം. “സമുദ്രത്തിന്റെ മറവിലുള്ള രഹസ്യങ്ങൾ” എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ പുസ്തകം, അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുമ്പിൽ ഒരഭിഷിക്ത ഗ്രന്ഥമായി തുറന്നു നിന്നു.
പുസ്തകത്തിലെ വാചകങ്ങൾ, സാധാരണ കഥകളല്ലായിരുന്നു. അത് ഒരു പൗരാണിക രേഖ പോലെ തോന്നി.
അവിടെ പറയുന്നത് —
കടലിന്റെ ഇടക്കഴികളിൽ മനുഷ്യർ അറിയാതെ മറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു ദ്വീപ്.
സ്ത്രീകളുടെ രാജ്യവും, പ്രകൃതിയുടെ നിയമങ്ങൾ മാത്രമേ അവിടെ നിലനിൽക്കുകയുള്ളൂ എന്നും.
‘ശിലാനഗരി’ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആ ദ്വീപ്, മനുഷ്യരുടെ ഭൂപടങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അത് തേടിപ്പോകുന്നവർ മാത്രമേ അതിന്റെ പ്രത്യക്ഷം കാണുകയുള്ളു എന്നും.
അവൻ ആ വരികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു.
വാക്കുകൾ ഒരിക്കൽ വായിച്ച കഥകളെപ്പോലെ തോന്നിയില്ല;
അതൊരു വിളി പോലെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങുകയുണ്ടായി.
“ഈ ദ്വീപ് സത്യമായിട്ടുണ്ടോ?
എങ്കിൽ ഞാൻ അത് കണ്ടേ മതിയാവൂ…”
അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു തീ പിടിച്ചു. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിൽ അടങ്ങിയിരുന്ന അവന്റെ ആത്മാവ്, അന്നേരം മുതൽ സമുദ്രത്തിന്റെ ദിശയിൽ മാത്രം നോക്കിത്തുടങ്ങി.