ദിവ്യ :അതെ കാമുകന്റെയും കാമുകിയുടെയും റൊമാൻസ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞോ? പെട്ടന്ന് അഞ്ജലി കണ്ണ് തുറന്നു നിവർന്നു ഇരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്തോ ഒന്ന് ചൂടായി വന്നതായിരുന്നു എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു. അയാൾ തിരിഞ്ഞു ദിവ്യയെ നോക്കി. വിശ്വനാഥൻ :പയ്യേ പറഞ്ഞാൽ പോരെ മോളെ, ദേ എന്റെ അഞ്ജലി മോള് അങ്ങ് പേടിച്ചു പോയി. ദിവ്യ :ഇങ്ങനെ തൊട്ടും പിടിച്ചു കുറെ കളിച്ചത് കൊണ്ട് ആണ് ക്ലാസ്സിൽ ആണേലും സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ആണേലും പുള്ളിക്കാരി ഇങ്ങനെ ചിന്താവിഷ്ടയായി ഇരിക്കുന്നത്. വിശ്വനാഥൻ :ങേ ഇതിനിടയിൽ അങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചോ. അഞ്ജലി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു തല താഴ്ത്തി. വിശ്വനാഥൻ :വാ നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു കഴിക്കാം. അഞ്ജലി :ഇല്ല ഞാൻ കഴിച്ചിരുന്നു കുറച്ചു മുൻപ്. ദിവ്യ :ഓഹ് വായിൽ നാക്ക് ഒക്കെ ഉണ്ടോ? അല്ല ചിലര് വരുന്നതിനു മുൻപ് വരെ കഥാപ്രസംഗം പറയുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നു സംസാരം. വിശ്വനാഥൻ :അത് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ നീ ആ പാവത്തിന്റെ തലയിൽ കയറുന്നത്. ദിവ്യ :ഹേയ് ടീച്ചർക്ക് അറിയാല്ലോ ഞാൻ കുറച്ചു എരിവും പുളിയും കിട്ടാൻ പറയുന്നത് ആണെന്ന്. അഞ്ജലി അപ്പോഴും ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ആണ് ചെയ്തത്. വിശ്വനാഥൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു കഴിക്കാൻ ആയി പോയി കൂടെ ഭാര്യമാരെ പോലെ ഇരുവരും പിറകെ അനുഗമിച്ചു. അവർ ഒന്ന് ആഹാരം കഴിക്കട്ടെ അല്ലേ, വേറൊരു കക്ഷി ത്രില്ല് അടുപ്പിച്ചു പോയില്ലേ അയാളെ ഒന്ന്
നോക്കണ്ടേ എന്തായി എന്ന്.ബാത്റൂമിൽ പോയി ഡ്രസ്സ് ഒന്ന് കഴുകി തുടച്ചു എങ്കിലും നനഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ ഒരു പാട് പോലെ ആയി. അപ്പോഴത്തെ ഒരു സുഖത്തിനു അങ്ങനെ നിന്ന് കൊടുത്തു എങ്കിലും ഇപ്പോൾ പുറത്ത് ഇറങ്ങി നടക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ആ കിളവൻ ആക്കും എന്ന് അവൾ കരുതിയത് പോലും ഇല്ല. കുറച്ചു നേരം ബാത്റൂമിന്റെ വെളിയിൽ ഇറങ്ങി നിന്നു, ഡ്രസ്സ് ഒന്ന് ഉണങ്ങി വരണ്ടേ. അവൾ കുറച്ചു നേരം ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്നു ഇനി ഇപ്പോൾ ഫസ്റ്റ് പീരീഡ് ക്ലാസ്സിൽ കയറണമോ എന്നായി ചിന്ത. മേൽ വസ്ത്രം കഴുകിയപ്പോൾ ഉള്ളിലേക്ക് നനവ് പടർന്നപ്പോൾ എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത അവളിൽ തോന്നി. പെട്ടന്ന് ഫോൺ റിങ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി അവൾ ബാഗ് തുറന്നു മൊബൈൽ എടുത്തു. സ്ക്രീനിൽ നിമ്മി എന്നാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. അവൾ മൊബൈൽ എടുത്തു ചെവിയോട് ചേർത്തു.
മൃദുല :ഹായ്, ആ പറയെടി. നിമ്മി :നീ ഇന്ന് ക്ലാസ്സിന് വരുന്നില്ലേ. മൃദുല :ഇല്ല ഫസ്റ്റ് പീരീഡ് കയറുന്നില്ല. നിമ്മി :എന്ത് പറ്റി, അല്ല നീ ഇപ്പോൾ എവിടെ ആണ്. ? മൃദുല :ഞാൻ നമ്മടെ ലേഡീസ് ബാത്റൂമിന്റെ സൈഡിൽ ഉണ്ട്. നിമ്മി :അവിടെ എന്താ പരുപാടി? മൃദുല :നീ ഇങ്ങോട്ട് വാ പറയാം. നിമ്മി :എന്നാൽ പിന്നെ ഞാനും കയറുന്നില്ല, എനിക്ക് എങ്ങും മേല ഒറ്റയ്ക്ക് പോയി ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കാൻ. മൃദുല :എന്നാൽ ഇങ്ങ് പോര്. നിമ്മി :എന്നാൽ പിന്നെ ക്യാന്റീനിൽ പോകാം അവിടെ ആകുമ്പോൾ വല്ലോം കഴിക്കാമല്ലോ. മൃദുല തല ഒന്ന് ചെരിച്ചു പിന്നിലേക്ക് എത്തി നോക്കി. നനവ് ഉണങ്ങി തുടങ്ങി. മൃദുല :ആ ശെരി അങ്ങോട്ട് വരാം. മൃദുല ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. എന്നിട്ട് ബാഗ് എടുത്തു പിന്നിലേക്ക് ഇട്ടു. പെട്ടന്ന് ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത വിധം നടന്നുപോയാൽ പിന്നാമ്പുറത്തെ നനവ് ആരും കാണുകയില്ല. അവൾ വേഗം കാന്റീൻ ലക്ഷ്യം ആക്കി നടന്നു. ദൂരെ നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ നിമ്മി മൃദുലയെ ശ്രദ്ധിച്ചു അവളുടെ നടത്തത്തിൽ എന്തോ ഒരു അസ്വാഭാവികത അവൾക്ക് തോന്നി. ഇടക്ക് ഇടയ്ക്ക് പിറകിൽ ആൾക്കാർ ഉണ്ടോ എന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഉള്ള വല്ലാത്ത നടത്തം. അവൾ നടന്നു നിമ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. നിമ്മി :നീ ഇതെന്താ പന്തം കണ്ട പെരുച്ചാഴി പോലെ ഓടി നടക്കുന്നത്. വല്ലതും കണ്ടു പേടിച്ചോ?? ! മൃദുല :നീ ഉള്ളിലേക്ക് വാ അവിടെ ഇരുന്നു സംസാരിക്കാം. അവർ രണ്ട് പേരും കാന്റീൻ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. കാര്യം എന്താണ് എന്ന് അറിയാൻ നിമ്മിയും പിറകെ കൂടി. ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങാൻ സമയം ആയത് കൊണ്ട് അവിടെ കുട്ടികൾ കുറവ് ആയിരുന്നു. മൃദുല പെട്ടന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറി ഒരു ഒരമായി ഇരുന്നു. നിമ്മി :എന്താടി പെണ്ണെ? എന്ത് പറ്റി? മൃദുല :എടി ഇന്ന് കാലത്ത് ബസിൽ വെച്ച് ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി. നിമ്മി :എന്ത് !!!? മൃദുല :അതെ എനിക്ക് അറിയില്ല ഒരു കിളവൻ എന്നെ ചാരി ചാരി നിന്ന് പണി പറ്റിച്ചു കളഞ്ഞു. പിന്നിൽ മുഴുവൻ ആക്കി. നിമ്മി :ജാക്കിയോ? മൃദുല :ഉം. നിമ്മി :ഡ്രെസ്സിൽ ഒക്കെ ആയോ ! മൃദുല :ഉം. നിമ്മി :അല്ല നീ പക്കാ ഡീസന്റ് ആയത് ആണല്ലോ ആദ്യ കളി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ. മൃദുല :അത്രയ്ക്ക് തിരക്ക് ഉള്ള ബസിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാൻ ആണ്. നിമ്മി :എന്നാൽ നിനക്ക് അടുത്ത് നിന്ന ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരായിരുന്നോ ! മൃദുല :എനിക്ക് അപ്പോൾ ഒന്നും തോന്നിയില്ല. നിമ്മി :അപ്പോൾ അത് തന്നെ സംഭവം ! മൃദുല :എന്ത്?