സ്വാതിയുടെ സ്വാദും എന്റെ മോഹങ്ങളും – 8 33അടിപൊളി 

ഞാന്‍ : അല്ല നീ ഇന്നലെ സുഖത്തില്‍ നീരാടുമ്പോള്‍ എനിക്കും ഒരു പൂതി എന്തായാലും ഞാനും ഒരാണല്ലേ എനിക്കും ഇല്ലേ വികാരങ്ങളും വിചാരങ്ങളും.

സ്വാതി : മതി പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് കാടു കയറണ്ട വാ പോകാം (എന്നും പറഞ്ഞ് കാറിന്റെ ഡോര്‍ തുറക്കാന്‍ തുടങ്ങി)

ഞാന്‍ : ആ ഇപ്പോ നിനക്ക് തിരക്കായി അല്ലേ ? എന്നാ തിരക്കാ കുറച്ച് നാള്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ എന്നെ തന്നെ മറക്കുമോ നീ.

സ്വാതി : പോടാ….. ഏട്ടനെ ഞാന്‍ മറക്കാനോ അതിന് ഞാന്‍ മരിക്കണം. വാ പോകാം.

ഞങ്ങള്‍ വണ്ടിയില്‍ കയറി

പ്രശാന്ത് :എന്താടോ രണ്ടുപേരും കൂടി ഇത്രനേരം കിന്നരിക്കുന്നത്.

ഞാന്‍ : ഹേയ് അത് വീട്ടിലോട്ട് വിളിച്ചകാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞതാ വീട്ടില്‍ നിന്ന് പിള്ളേര് ഇവളുടെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചായിരുന്നു കിട്ടുന്നില്ലയെന്ന് എന്നോട് ഇന്നലെ രാത്രി വിളിച്ച് അവര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. അതിന് വീട്ടിലോട്ട് വിളിച്ചതാ അത് പറഞ്ഞതാ.

പ്രശാന്ത് : എടാ അനിലേ, സിബിയെ ഞാന്‍ വിളിച്ചു അവന്‍ ഏതോ മീറ്റിംഗിലാ ഇവളുടെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ വേഗം തന്നെ തീര്‍ത്തിട്ട് എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു ഇന്ന് നമുക്ക് അവിടെ കൂടാം അല്ലേ ടാ…

പ്രശാന്ത് സ്വാതിയെ നോക്കിയിട്ട് അല്ലമോളെ നീ ഒരു അഭിപ്രായവും പറഞ്ഞില്ല എന്തേ ? പോകുവല്ലേ നമ്മുടെ വീട്ടിലോട്ട് അല്ലേ?

സ്വാതി : എനിക്ക് ഇപ്പോത്തന്നെ തീരെ വയ്യ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത കളിയായിരുന്നു എല്ലാവരും കൂടി അത് കൊണ്ട് പ്ലീസ്സ്.

പ്രശാന്ത് : ഇന്നലത്തെ ക്ഷീണം മാറാന്‍ ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ ചെന്നിട്ട് ഒരു നല്ല മരുന്ന് തരാം അത് കുടിച്ചിട്ട് പോകാം എന്നു പറഞ്ഞ് വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു.

വണ്ടി മീരയുടെ ലോഡ്ജ്ജ് കഴിഞ്ഞ് ആദ്യം വന്ന ഹോട്ടലിന്റെ പാര്‍ക്കിംഗ് ഏരിയായിലേക്ക് കയറാന്‍ ഗെയ്റ്റ് ലോക്കായതുകൊണ്ട് ഹോണ്‍ അടിച്ചു. വേഗം സെക്യൂരിറ്റി വന്ന് ഗെയ്റ്റ് തുറന്ന് തന്നു.

ഞാന്‍ : അല്ല പ്രശാന്തേ, ഈ ഗെയ്റ്റ് എപ്പോഴും പൂട്ടിയിടും അല്ലേ.

പ്രശാന്ത് : ആ ഈ ഗെയ്റ്റ് എപ്പോഴും അടച്ചിടും ഇല്ലേല്‍ അവിടെ വേറെ അപരിചര്‍ ആരെങ്കിലും വന്നാല്‍ പ്രശ്‌നമാ നമ്മുക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് മാത്രമാണ് പ്രവേശനം. നിങ്ങള്‍ ആദ്യമായിട്ടാ വരുന്നതെങ്കില്‍ അങ്ങോട്ടേക്ക് കടത്തിവിടില്ല. വിളിച്ച് പെര്‍മിഷന്‍ വാങ്ങിയിട്ടേ വിടു.

ഞാന്‍ : ഓ എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങളാ. ഇവിടെ നടക്കുന്നത് എന്തായാലും പുറത്ത് സാധാരണക്കാര്‍ അറിയില്ല അല്ലേ അത് തന്നെ ഒരു സമാധാനം.

പ്രശാന്ത് : എന്ത് സാധാരണക്കാര്‍ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍ അറിയുന്നുണ്ട്.

ഞാന്‍ : അതാരാ വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍

പ്രശാന്ത് : സ്ഥലത്തെ പ്രധാന വി.ഐ.പി.കളും, പാര്‍ട്ടിനേതാക്കന്മാരും, പിന്നെ ഉന്നത പോലീസ് ഉദ്ധ്യോഗസ്ഥരും അങ്ങനെ പോകുന്നു. അവരുടെ നീണ്ടലിസ്റ്റ്

സ്വാതി : (ഇത് കേട്ടിട്ട്) ഏട്ടാ എല്ലാവരും അറിയുമോ ഈശ്വരാ എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല സത്യം…

പ്രശാന്ത് : അവരുടെ കാരുണ്യം ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രമാ ഈ പ്രസ്ഥാനം മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. ഇല്ലേല്‍ വല്ല റെയ്ഡും വന്നാല്‍ പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ.

സ്വാതിയെ വണ്ടിയില്‍ ഇരുത്തി ഞാനും പ്രശാന്തും കൂടെ കുപ്പി വാങ്ങാന്‍ നമ്മുടെ ബാറിലേക്ക് പോയി. ബാറില്‍ സാധനം പാര്‍സല്‍ വാങ്ങി അതിന്റെ കൂടെ അവിടെ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് ഒരു ലാര്‍ജ്ജ് അടിച്ചു.

ഉടനെ പാര്‍സലുമായി വണ്ടിയിലേക്ക് തിരിച്ചു ഈ സമയം സ്വാതി ഫോണില്‍ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. അല്‍പസമയത്തിന് ശേഷം സ്വാതി ഫോണ്‍ വെച്ചു.

ഞാന്‍ ചോദിച്ചു ആരെയാ വിളിച്ചത്

സ്വാതി : അത് വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചതാ മോന്‍ എന്തിയേ എന്നറിയാന്‍

ഞാന്‍ : ഓ എന്നാ പുറപ്പെടാം

സ്വാതി : ആ ഇന്നും നന്നായി നിങ്ങള്‍ കഴിച്ചല്ലേ ?

ഞാന്‍ : ആ കുറച്ച് പ്രശാന്ത് നിര്‍ബന്ധിച്ചപ്പോള്‍ അല്‍പം അത്രേയുള്ളു.

സ്വാതി : നിങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ ഏട്ടനെ കുടിപ്പിച്ച് കിടത്തിയാല്‍ പിന്നെ നിങ്ങള്‍ക്ക് എളുപ്പമാണല്ലോ അല്ലേ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *