സഞ്ജയ് ശ്വേതയെ നോക്കി. അവൾ പേടിയോടെ തലയാട്ടി.
“നിങ്ങൾക്ക് എത്ര വയസ്സായി മിസ്സിസ്സ് ശ്വേത?” കൈലാസ് തന്റെ വായനക്കണ്ണട താഴ്ത്തി അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.
“മുപ്പത്തി രണ്ട്…” അവൾ പതറി.
“കുട്ടികളുണ്ടോ?”
“രണ്ട് പേർ.”
“32 വയസ്സും രണ്ട് കുട്ടികളും ഉള്ള ഒരു ശരീരത്തിന് അതിന്റേതായ പാടുകളും വടിവുകളും ഉണ്ടാകും. കാൻവാസിൽ ഞാൻ കാണുന്നത് മാത്രമേ ഞാൻ വരയ്ക്കൂ. അതുകൊണ്ട് ‘എയർ ബ്രഷ്’ ചെയ്ത ഫോട്ടോകൾ പ്രതീക്ഷിക്കരുത്.”
ശ്വേത ഒന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും സഞ്ജയ് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.
അടുത്ത ആഴ്ച അവർ സിറ്റിയിൽ നിന്ന് മാറി ഒരു റിസോർട്ടിലെത്തി. അവിടെ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്താണ് ചിത്രം വരയ്ക്കാൻ കൈലാസ് തീരുമാനിച്ചത്.
ശ്വേത ഒരു നീല ചുരിദാർ ധരിച്ച് പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിരിമുറുക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.
“നീ എന്തിനാണ് ഈ ചുരിദാർ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്? ആ റോബ് എവിടെ?” കൈലാസ് ഗർജ്ജിച്ചു.
“ഞാൻ…”
“വേഗം പോയി റെഡിയാവൂ. എനിക്ക് വെളിച്ചം പോകുന്നതിന് മുൻപ് തുടങ്ങണം.”
സഞ്ജയ് കാറെടുത്ത് ഓഫീസിലേക്ക് പോകുന്നത് പോലെ അഭിനയിച്ചു. പക്ഷെ അവന് അവിടെ നിന്ന് പോകാൻ തോന്നിയില്ല. തന്റെ ഭാര്യ ഒരു അപരിചിതന്റെ മുന്നിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിക്കുന്നത് കാണാനുള്ള ഒരു ‘ഗൂഢമായ’ ആഗ്രഹം അവനിൽ വളർന്നു. അവൻ കാർ ദൂരെ മാറ്റിയിട്ട്, മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു പാറയുടെ പിന്നിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു.
അവിടെ കൈലാസ് ശ്വേതയോട് വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് താഴെയുള്ള ഒരു പാറയിൽ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു.
“ഇനി നിന്റെ ഡ്രെസ്സുകൾ അഴിച്ച് എന്നിട്ട് ആ പാറയിലേക്ക് നടക്കു,” കൈലാസിന്റെ ശബ്ദം അധികാരസ്വരത്തിലായിരുന്നു.
മറഞ്ഞിരുന്ന് നോക്കുന്ന സഞ്ജയ്യുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്വേത പതുക്കെ തന്റെ ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ താഴെയിട്ടു. ഓരോ ബട്ടണുകളും അവൾ അഴിക്കുമ്പോൾ അവൾ ആകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ അപരിചിതനായ ആർട്ടിസ്റ്റിന്റെ മുന്നിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായി അനാവൃതയാകാൻ പോവുകയാണ്…
ശ്വേത ആ പാറയ്ക്ക് മുകളിൽ അനങ്ങാതെ നിന്നു. ചുറ്റുമുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ഇരമ്പൽ അവളുടെ കാതുകളിൽ ആഞ്ഞു പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ ആ വന്യമായ ശബ്ദത്തിനിടയിൽ തന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലും അവൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
മരങ്ങൾക്കിടയിൽ, പാറയുടെ വിടവിലൂടെ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് സഞ്ജയ് നോക്കി നിന്നു. ശ്വേതയുടെ മുഖത്തെ ആ പരിഭ്രമവും, ചുറ്റുമുള്ള നിശബ്ദതയിൽ അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന ആ തനിമയും അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉത്തേജനം നിറച്ചു.
“ശ്വേത… സമയം കളയരുത്. വെളിച്ചം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.” കൈലാസിന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടും മുഴങ്ങി. അയാൾ തന്റെ പെയിന്റ് ബോക്സ് തുറന്ന് ബ്രഷുകൾ അടുക്കി വെക്കുകയായിരുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കലാകാരന്റെ നിസ്സംഗത മാത്രം.
ശ്വേത പതുക്കെ തന്റെ ചുരിദാറിന്റെ തോളിൽ നിന്ന് ഷാൾ മാറ്റി. അത് ആ നനഞ്ഞ പാറയിലേക്ക് ഒരു നിഴൽ പോലെ വീണു. അവളുടെ വിരലുകൾ കുപ്പായത്തിന്റെ വശങ്ങളിലുള്ള ബട്ടണുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. ഓരോ ബട്ടണും അഴിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.
ആദ്യത്തെ ബട്ടൺ അഴിഞ്ഞതും, അവളുടെ കഴുത്തിലെ വെളുത്ത ചർമ്മം ആ വെയിലിൽ തിളങ്ങി. സഞ്ജയ് തന്റെ നഖങ്ങൾ പാറയിൽ അമർത്തി. തന്റെ ഭാര്യ, മറ്റൊരാളുടെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു മാറ്റുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവനിൽ കുറ്റബോധത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ലഹരിയാണ് പടർന്നത്.
കുപ്പായം പതുക്കെ അവളുടെ തോളുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു. അവളുടെ വെളുത്ത തോളുകളും, മുപ്പതുകളുടെ പക്വതയുള്ള ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകളും വെളിപ്പെട്ടു. കൈലാസ് അവളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്, ഒരു വസ്തുവിനെ നോക്കി പഠിക്കുന്നതുപോലെ.