ലൈല ജാനകിയെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കിയതിനു ശേഷം തറയിൽ ഇരുന്ന ജാനകിയുടെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു പൊക്കി നിർത്തി.
ലൈല – എന്താടി പൂറി ഞങ്ങൾ പറയുന്നത് നിനക്ക് കേൾക്കുവാൻ പറ്റില്ലേ.
മിണ്ടാതെ
നിൽക്കുന്ന ജാനകിയേ കണ്ടതും ലൈല അവളുടെ മുട്ടുക്കാൽ ഉയർത്തി ജനാക്കിയുടെ അടിവയറ്റിൽ ചവിട്ടി. ചവിട്ട് കൊണ്ടത് ജാനകി വാ വിട്ടു കരയുവാൻ തുടങ്ങി.
ലൈല അവളുടെ കൈ മുടിയിൽ നിന്നും എടുത്തതും ജാനകി തറയിൽ കിടന്നു പിടച്ചു.
ആാാ…. ആാാ….. അമ്മേ…… ആാാാ…..
ജാനകിയുടെ കരച്ചിൽ സെല്ലും കടന്നു പുറത്തേക്കു കേട്ടു.
ലൈല – നിർതടി തേവിടിച്ചി.
എന്നാൽ വേദനയിൽ അവിടെ കിടന്നു ജാനകി കരഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അവിടേക്ക് എലിസമ്പത് ഓടി വന്നു.എലിസബത്തിനെ ലൈല കണ്ടതും.
ലൈല – എന്താടി..
എലിസബത് – അല്ല മാഡം ഇവിടെന്നു കരച്ചിൽ കേട്ടു അതാ ഞാൻ വന്നേ.
രക്നമ്മ – മാഡം ഞാൻ പറഞ്ഞത് കൂടി ചെയ്തെങ്കിൽ കുറച്ചു കൂടി സ്വകാര്യം ആയേനെ ഇവിടെ വെച്ചു ഞങ്ങൾ ഇവളെ ട്രെയിൻ ചെയ്യിപ്പിച്ചാൽ ഇവളുടെ നിലവിളിക്കൾ കേട്ട് ആർക്കും ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ല.
ലൈല – അതും കൂടി പറയാൻ ആണ് ഞാൻ വന്നേ ഇവിടെ ഉള്ള സ്പെഷ്യൽ സെല്ലിലേക്ക് മാറ്റം അപ്പോൾ അവിടെ കുറച്ചും കൂടി സ്വകാര്യം ആകും എല്ലാത്തിനും.
ഇവളെ തൂക്കിക്കോ ഇപ്പോൾ തന്നെ അങ്ങോട്ട് മാറാം.
ഓമനയും കൗസല്യയും ചേർന്ന് ജാനകിയെ താങ്ങി സെല്ലിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. അവിടെന്നു ഏറ്റവും അവസാനത്തെ ബ്ലോക്കിൽ ഉള്ള സ്പെഷ്യൽ സെല്ലിലേക്ക് പോയി.
ആ ബ്ലോക്കിൽ തടവ്പുള്ളികൾ ഇല്ല പകരം ഭക്ഷണസാധങ്ങൾക്കും മറ്റു ഫയലുക്കൽ വെയ്ക്കാൻ ഉള്ള കെട്ടിടം ആണ്. സ്പെഷ്യൽ സെൽ എന്നത് തടവ്പുളിക്കൾ പ്രശ്നം ഉണ്ടാകുന്നെങ്കിൽ അവരെ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നാണ് അടിക്കുന്നത്.
ഇവിടെ നിന്നു കരഞ്ഞാലോ നിലവിളിച്ചാലോ ആരും തന്നെ കേൾക്കില്ല അത്രയും ദുരത്താണ്.
ജാനകിയേ അവർ ആ ഇരിട്ട് മുറിയിലേക്ക് കയറ്റി അവിടെ പ്രതികളെ മർദിക്കുവാൻ പ്രേത്യേക ഒരു മേശ ഉണ്ട് ഒരാളെക്കാളും നീളവും വീതിയും ഉള്ള മേശ അതിൽ കൈ കാലുകൾ കയറു കൊണ്ട് ബന്ധിക്കുവാൻ പ്രേത്യേകമായി നിർമിച്ച ഹോളുകളും ഉണ്ട്.
മുകളിൽ രണ്ട് ഹാൻഗർ ഉണ്ട്, രണ്ട് ഇരുമ്പു കസേരകൾ ഒരു ഫ്രീസർ പിന്നെ ലാത്തികൾ.
ലൈല – ഒരിഞ്ഞു കളയാടി അവളുടെ തുണികൾ
ഇവിടുന്ന് പുറത്തിറങ്ങുത് വരെ ഇനി ഇവൾക്ക് തുണികൾ വേണ്ട.
ജാനകിയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ അവർ എല്ലാവരും ചേർന്നു ഊരി മാറ്റി.
ലൈല – ടീ എഴുന്നേൽക്കടി.
ജാനകി മുലകളിലും പൂറിലും കൈക്കൾ ഉപയോഗിച്ച് മറച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
ലൈല – അവസാനമായി ഒന്നും കൂടെ ചോദിക്കുവാ നിനക്ക് നമ്മൾ പറഞ്ഞ പോലെ നല്ല ഒന്നാംതരം വെടി ആകുവാൻ പറ്റുമോ.
ജാനകി – ഇല്ല പറ്റില്ല….
ലൈല – രക്നാമ്മേ.. അപ്പോൾ പിന്നെ നീ നിന്റെ വഴിയേ പൊയ്ക്കോ.
ലൈല ആ മുറി വിട്ടു പോയി. രക്ഷസ ഭാവത്തോടെ രക്നമ്മ ജാനകിയുടെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു വന്നു കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു ചുമരിലേക്ക് ചേർത്ത് വെച്ച്.
രക്നമ്മ – നീ ഇനി എഥാർത്ത രക്നമ്മയെ കാണുവാൻ പോകുന്നെ ഉള്ളടി.ഇപ്പോൾ മുതൽ നീ ഞങ്ങളുടെ വെറും അടിമ പട്ടിയാണ് കേട്ടോടി പൂറിമോളെ.ഓമനെ ബാഗ് എടുക്കടി.
ഓമന ബാഗും ആയി അങ്ങോട്ട് വന്നു അതു തുറന്നു രക്നമ്മ അതിൽ നിന്നും കനം കുറഞ്ഞ ഒരു ചുരൽ എടുത്തു ജാനകിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
രക്നമ്മ ഓമനക്കും കൗസല്യയോടും കണ്ണ് കാണിച്ചതും ഇരുവരും ചേർന്നു ജാനകിയെ ആ ടേബിളിലേക്ക് നടു വളച്ചു മുഖം ചേർത്ത് വെച്ച് പുറകിൽ വന്നു നിന്ന രക്നമ്മ മുഴുവൻ ശക്തിയും എടുത്തു ജാനകിയുടെ കുണ്ടി നോക്കി ആഞ്ഞു ആഞ്ഞു വീശി.
ആാാ… ആാാ…..ആാാ….. ആാാാ…. ആാാ…. അയ്യോ… അമ്മേ…… ആാാാ…. അടിക്കല്ലേ…. ആാാാാ…… ആാാ..
ആ നാലു ചുമരിനുള്ളിൽ ജാനകിയുടെ നിലവിളി മുഴച്ചു കേട്ടു. ഓരോ അടിയിലും ജാനകിയുടെ വെളുത്ത കുണ്ടിയിൽ ചുമന്ന അടി പാടുകൾ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
കൈ വീശി കുണ്ടിയിൽ കിട്ടിയ വേദനയെക്കാൾ വേദന ജാനകിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.രക്നമ്മ തളർന്നപ്പോ അടുത്തത് കൗസല്യയുടെ ഊഴം ആയിരുന്നു ചുരൽ വാങ്ങിയ കൗസല്യ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു കുപ്പി എടുത്തു ജാനകിയുടെ പുറകിൽ വന്നു കുറച്ചു നേരത്തേക്കെങ്കിലും അടിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാതിന്റെ സമാധാനത്തിൽ നിന്ന ജാനകിയുടെ കുണ്ടിയിലേക്ക് ആ കുപ്പിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വെള്ളം ഒഴിച്ചു.