“എല്ലാവരും റെഡിയായല്ലോ അല്ലേ? നമുക്ക് ഇറങ്ങണ്ടേ?” താര എല്ലാവരെയും നോക്കി ഉത്സാഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല താരേ… എല്ലാം ഒന്ന് ഒതുക്കി വന്നപ്പോഴേക്കും നേരം ഇത്രയുമായി. നീ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ അത്ര എളുപ്പമല്ലല്ലോ,” ജയ ഒരുവിധം പറഞ്ഞു തീർത്തതേയുള്ളൂ.
സുകുമാരൻ ജയയെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ചു നോക്കി.
പുള്ളിക്കാരൻ നല്ല ഫിറ്റാണെന്ന് ആ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്.
“ഒരു നേരത്തിന് ഇറങ്ങാൻ ഈ അശ്രീകരത്തിന് ഇന്നും അറിയില്ല. ഒരു പെട്ടി ഒതുക്കാൻ ഇത്രയും നേരമോ? നീയൊക്കെ എന്ത് പെണ്ണുങ്ങളാടീ..പൊലയാടീ മോളേ…” എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് സുകുമാരൻ ജയയെ അങ്ങ് പച്ചയ്ക്ക് തെറി വിളിച്ചു.
ജയയുടെ മുഖം ആകെ വിളറി വെളുത്തു. അവൾ വല്ലാതെ ചമ്മിപ്പോയി.
രാജേഷ് തന്റെ പ്ലാൻ പെട്ടെന്ന് ഇറക്കി.
“അമ്മേ… ടൗണിലെ എടിഎമ്മിൽ പോയി കുറച്ച് പൈസ എടുക്കാനുണ്ടല്ലോ. അത് നമ്മൾ പോകുന്നതിന്റെ നേരെ ഓപ്പോസിറ്റ് സൈഡിലാ അല്ലേ അമ്മേ…. എല്ലാവരും കൂടി ഈ വാനിൽ പോയി പൈസ എടുത്തിട്ട് വന്നാൽ മതിയല്ലോ…. ആ സമയം കൊണ്ട് ജയ ആന്റിക്ക് ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ ഒതുക്കാമല്ലോ.”
താര മകനെ അതിശയത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി. “പൈസയൊക്കെ രണ്ട് ദിവസം മുന്നേ എടുത്തതല്ലേ, ഇവനിത് എന്ത് പ്ലാനാ?” എന്നായിരുന്നു അവളുടെ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം. പക്ഷേ സുകുമാരൻ അപ്പോഴും വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അയാൾ ജയയെ വീണ്ടും പച്ചയ്ക്ക് തെറി പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
രാജേഷ് പതുക്കെ അമ്മയെ മാറ്റി നിർത്തി. “അമ്മേ… ആ സുകുമാരൻ അങ്കിളിനെയും സ്മിതയെയും കുറച്ച് നേരം ഇവിടുന്ന് ഒന്ന് മാറ്റാമോ?” അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
താര അവന്റെ കയ്യിൽ ഒന്ന് നുള്ളി. “എന്താടാ നിന്റെ ഉദ്ദേശം? വല്ല കലാപരിപാടിയും ഉണ്ടോ?”
“അമ്മേ… ഒരു കലാശക്കൊട്ട് കൂടി… അതാ എന്റെ മനസ്സ്,” രാജേഷ് കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“അത് വേണോടാ രാജേഷേ?” താര സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“വേണം അമ്മേ… തറപ്പിച്ചു പറയുവാ,” അവൻ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഈ സമയം സുകുമാരനും ജയയും വഴക്ക് ഇടുകയായിരുന്നു.
താര ഉടനെ വഴക്കിനിടയിലേക്ക് കയറി നിന്നു.
“സുകുമാരൻ ചേട്ടാ, വെറുതെ ജയയെ വഴക്ക് പറയണ്ട. പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഓരോരോ വിഷമങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാത്തതുകൊണ്ടാ. നമുക്ക് ആ എടിഎം വരെ ഈ വാനിൽ ഒന്ന് പോയി വരാം. സ്മിത മോളേ, നീയും കൂടെ വാ.”
താര പറഞ്ഞപ്പോൾ സുകുമാരൻ ഒന്ന് അടങ്ങി.
രാജേഷ് പെട്ടെന്ന് അടുത്ത അടവ് ഇറക്കി.
“അതേ… ഞാൻ വരുന്നില്ല. എനിക്കൊന്ന് കക്കൂസിൽ പോകണം.”
അവൻ അല്പം ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.
“എന്നാൽ ഞാൻ ഇരിക്കാം,” സ്മിത അവനോട് ചേർന്നു നിന്നു.
“എടി മൊണ്ണേ, ഞാൻ കക്കൂസിലേക്കാ പോകുന്നത്, അല്ലാതെ കാശ്മീരിലേക്കല്ല. നീയും കൂടെ വന്നാൽ എനിക്ക് സാധിക്കില്ല,” രാജേഷ് അവളെ കളിയാക്കി.
സ്മിത ആകെ ചമ്മിപ്പോയി.
താര സ്മിതയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വാനിലേക്ക് നടത്തി.
“മോൾ അത് കാര്യമാക്കണ്ട, അവന് നാക്കിന് എല്ലില്ലാത്തവനാ. നമുക്ക് ഈ വാനിൽ ഒന്ന് ചുറ്റിയടിച്ചിട്ട് വരാം.” . താര അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.
സുകുമാരനും സ്മിതയും വാനിലേക്ക് കയറി.
താര പതുക്കെ മകന്റെ അരികിലെത്തി. “എടാ… നിനക്ക് എത്ര നേരം വേണം?”
“ഒരു രണ്ട് മണിക്കൂർ,” രാജേഷ് മറുപടി നൽകി.
“എടാ… രണ്ട് മണിക്കൂറോ? ഇത്രയും നേരമോ?” താര കണ്ണ് തള്ളി ചോദിച്ചു.
“അമ്മയൊന്ന് നോക്കിയേ ആ ജയ ചരക്കിനെ… പഴുത്ത് നിൽക്കുകയാ. എനിക്ക് അതൊന്ന് ആസ്വദിച്ച് തീന്നണം.”
“ഉം… ശരി ശരി. രണ്ട് മണിക്കൂർ ഞാനവരെ എങ്ങനെയെങ്കിലും കറക്കാം. വേറെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?”
“അമ്മേ, ആ തന്തപ്പടി നല്ല ഫിറ്റാ. വാനിന്റെ ബാക്ക് സീറ്റിൽ ഞാൻ കുപ്പിയും ഗ്ലാസും വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പറ്റിയാൽ രണ്ടിനെയും ഒന്ന് കള്ളു കുടിപ്പിക്ക്. സംഗതി എളുപ്പമാകും,” രാജേഷ് പ്ലാൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.
താര ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ വാനിലേക്ക് കയറി.
ട്രാവലർ ആ മുറ്റത്തുനിന്ന് റോഡിലേക്ക് സാവധാനം നീങ്ങിപ്പോയി. മുറ്റത്ത് ഇപ്പോൾ രാജേഷും ആ നീല നൈറ്റിക്കാരി ജയയും മാത്രം ബാക്കിയായി.