“പാറൂ… ഇനിയീ ബെഞ്ചിലേക്ക് കിടക്ക്…”..
ചുണ്ട് മാറ്റി സുമ പറഞ്ഞു.. പാർവ്വതി അവന്റെ മടിയിൽ നിന്നെണീറ്റ് നിന്നു..
“തണുപ്പുണ്ടെങ്കിൽ മുറിയിലേക്ക് പോകാം പാറൂ… “..
“വേണ്ട… ഇവിടെ മതി…”..
താൻ രതികേളിയാടുന്നതിന് ഈ പ്രകൃതി സാക്ഷി നിൽക്കണമെന്ന് പാറൂന് തോന്നി.. ഈ കോടമഞ്ഞും, കുളിർനിലാവും, ഈ ജലാശയത്തിലെ നീല ജലവും സാക്ഷി നിൽക്കണം.. ഉയർന്ന മതിൽ കെട്ടിനപ്പുറത്തെ ഘോരവനാന്തരവും, അവിടെ സൗര്യവിഹാരം നടത്തുന്ന വന്യമൃഗങ്ങൾ പോലും തന്റെ സമാഗമം കാണണം..
പാർവ്വതി പതിയെ ബെഞ്ചിലേക്കിരുന്നു..ഇത്രയും കാലം അടഞ്ഞിരുന്ന കൂതിത്തുള ഒരൽപം പിളർന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി..അത് സുമ വിരലിട്ട് പിളർത്തിയതാണ്..
എണീറ്റ് നിന്ന സുമ, പാറൂനെ പിടിച്ച് ബെഞ്ചിലേക്ക് കിടത്തി.. ഒരു ഭാഗം ഉയർന്ന് ചാരിക്കിടക്കാവുന്ന തരം ബീച്ച് ചെയറാണ്.. സുമയവളെ മുകളിലേക്ക് കയറ്റിക്കിടത്തി..ഇപ്പോൾ പാറു ചാരിയിരിക്കുന്നത് പോലെയാണ്..അവളുടെ കാലിന്റെ ഭാഗത്തിരുന്ന് സുമ കാല് രണ്ടും പിടിച്ചകത്തി മടക്കിക്കുത്തി..
താനൊരു സുഖമനുഭവിക്കാൻ പോവുകയാണെന്ന് വിറയലോടെ പാറു അറിഞ്ഞു.. ഇത് വരെ അനുഭവിക്കാൻ യോഗമില്ലാതിരുന്ന പുതിയൊരു സുഖം.. കേട്ടുകേൾവി മാത്രമുള്ള അറിയാത്തൊരു സുഖം.. അത് തനിക്ക് താങ്ങാനാവുമോന്നറിയില്ല..ഇത്രനേരം പറഞ്ഞതും ചെയ്തതും തന്നെ താനറിയാത്തതാണ്..അത് തന്നെ സഹിക്കാവുന്നതിന്റെ അപ്പുറമാണ്..
ഇനിയും തനിക്ക് സുഖം താങ്ങാനാവുമോ… ?..
ചിലപ്പോ സുഖം സഹിക്കവയ്യാതെ തന്റെ ബോധം പോയേക്കാം.. ദേഹമാസകലം പൊട്ടിത്തെറിച്ചേക്കാം.. ചെലപ്പോ ഈ തണുത്ത രാവിൽ സമാനതകളില്ലാത്ത
സുഖമേറ്റ് വാങ്ങി താൻ മരിച്ച് വീണേക്കാം.. എന്നാലും വേണ്ടില്ല..എല്ലാ സുഖങ്ങളും അറിയണം.. മരിച്ച് പോയാലും ഇത് വരെ അനുഭവിക്കാത്ത സുഖമനുഭവിച്ചാണല്ലോ എന്ന് സമാധാനിക്കാം..
ആ സമാനതകളില്ലാത്ത സുഖം നുകരാനായി പാർവ്വതി തുടകൾ വിരിച്ച് വെച്ചു.. തുടയിടുക്കിലെ അവളുടെ വീർത്തമാംസച്ചെപ്പ് അതിന്റെ സകല സൗകുമാര്യത്തോടും കൂടി സുമയുടെ മുന്നിലേക്ക് വിരിഞ്ഞ് വന്നു..
( തുടരും….)..
സ്നേഹത്തോടെ, സ്പൾബർ✍️❤️..