ഒരു ദിവസം ചെറുതുരുത്തിയിൽ കലാ മണ്ഡലംത്തിന് അടുത്ത് പുഴയോരത്തുള്ള വിജനമായ കടവിൽ വെച്ച് അവളെ ആദ്യമായി ചുംബിച്ചു…
രണ്ടു മിനിറ്റ് നേരം എന്റെ ഒരു പ്രത്യേക സ്റ്റൈലിൽ ഉള്ളതായിരുന്നു ആ ചുംബനം…
അവളുടെ ഇളം ചുണ്ടുകൾ ഓറഞ്ചിന്റെ അല്ലിപോലെ ഉറിഞ്ചി വലിച്ചു…
പെണ്ണ് പെരുവിരൽ കുത്തി ഞെളിപിരി കൊണ്ടു…
ആരെങ്കിലും കാണുമോ എന്ന ഭയം മാത്രമേ അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു..
വളരെ ഡീപ്പ് ആയ ആ ചുംബന ശേഷം അവൾ അവളുടെ ശരീരത്ത് എനിക്ക് കൂടുതൽ സ്വാതത്ര്യം അനുവദിച്ചു തന്നു….
പിന്നെ വിജനമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ വെച്ച് പലപ്പോഴും ചുംബിച്ചും മുലകളിൽ തഴുകിയും കുണ്ടിയിൽ അമർത്തിയും പതിയെ പതിയെ അവൾക്ക് കഴപ്പ് കേറ്റി…
ഇപ്പോൾ ബൈക്കിൽ പോകുമ്പോൾ എന്റെ അരയിൽ കൈകൾ ഇറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി…
അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി ഊക്കാൻ പറ്റിയ സുരക്ഷിതമായ പല സ്ഥലങ്ങളും എന്റെ അറിവിൽ ഉണ്ടങ്കിലും എന്റെ ലക്ഷ്യം അതല്ലല്ലോ..
പതിയെ പതിയെ എന്റെ സമീപ്യം അവൾ കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കാനും എന്റെ കര പരിലാളനകളിൽ കിട്ടുന്ന സുഖം ആസ്വദിക്കാനും തുടങ്ങി…
ഉമ മകളുടെ കാര്യത്തിൽ എന്തുണ്ട് പ്രോഗ്രസ്സ് എന്ന് എപ്പോഴും അന്യഷിക്കും…
അവളെ കണ്ടോ.. നിന്നെ കണ്ട് ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയോ.. അങ്ങനെ പലതും ചോദിക്കും…
യഥാർത്ഥത്തിൽ സൗമ്യ ഇപ്പോൾ എന്റെ പൂർണ നിയന്ത്രണത്തിൽ ആയി എന്നകാര്യം മറച്ചു വെച്ചിട്ട്
ശരിയായി വരുന്നുണ്ട് ചേച്ചീ.. ഇന്ന് എന്നോട് സംസാരിച്ചു.. ചിരിച്ചു… എന്നൊക്കെ ഉമയോട് പറയും..
മൂന്നു നാലു മാസങ്ങൾ കടന്നു പോയതോടെ സാമാന്യം നല്ല ഒരു കഴപ്പിയായി സൗമ്യയെ ഞാൻ മാറ്റി എടുത്തു…
ചുംബനം തടവൽ ഞെരടൽ തുടങ്ങിയ ചെറു സുഖങ്ങൾ അവൾക്ക് മതിയാകുന്നില്ല… പൊതു ഇടങ്ങളിൽ വെച്ച് ഭയന്നും മടിച്ചും ചെയ്യുന്നതോന്നും പൂർണമല്ല..
പൂർണമായ രതി സുഖം അവൾക്ക് ലഭിക്കണം എങ്കിൽ പ്രൈവസിയുള്ള സ്ഥലം വേണം…
അതിനായി അവൾ തന്നെ കണ്ടു പിടിച്ച മാർഗമാണ് അവളുടെ വീട്…
അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു..
രഘുവേട്ടാ.. അമ്മയും അച്ഛനും മുറിയിൽ കയറിയാൽ പിന്നെ രാവിലെയേ പുറത്തു വരൂ…
രാത്രിയിൽ വീട്ടിൽ വന്നാൽ വീടിന്റെ പിന്നിൽ ഒരു വരാന്തയുണ്ട് അവിടെ ഇരുന്ന് എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും നമുക്ക് സംസാരിച്ച് ഇരിക്കാം…
ആ വരാന്തയിൽ വെച്ച് അവളുടെ അമ്മയെ പല തവണ ഊക്കിയ ആളോടാണ് പറയുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ…
അയ്യോ സൗമ്യേ അച്ഛനും അമ്മയും അറിഞ്ഞാൽ പ്രശനമാകില്ലേ.. എന്നൊക്കെ ചോദിച്ച് ഞാൻ നിഷ്കളങ്കനെ പോലെയൊക്കെ അഭിനയിച്ചു…
രഘുവേട്ടാ അമ്മയും അച്ഛനും അഞ്ചര മണിക്കേ വെളിയിൽ ഇറങ്ങൂ… ഇല്ലങ്കിൽ ഞാൻ വിളിക്കണം…
രഘു വേട്ടന് പേടിയുണ്ടങ്കിൽ വരേണ്ട..
ഇല്ലങ്കിൽ ഇന്ന് പതിനൊന്നു മണിയാകുമ്പോൾ വീടിന്റെ പിന്നിൽ വന്ന് മെസേജ് ചെയ്യ്… ഞാൻ കാത്തിരിക്കും…
പതിനൊന്നു മണിക്ക് വേണ്ട സൗമ്യേ.. ഞാൻ ഒരു പന്ത്രണ്ടര ആകുമ്പോൾ വരാം…അപ്പോഴേക്കും എന്തായാലും നല്ല ഉറക്കമാകും നിന്റച്ചനും അമ്മയും….
ങ്ങും… ശരി.. മറക്കരുത് ഞാൻ കാത്തിരിക്കും…
അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അന്ന് ഞങ്ങൾ പിരിഞ്ഞു…
……….ഇനി സൗമ്യ അവളുടെ ഭാഗം പറയട്ടെ………..
ഞാൻ പട്ടാമ്പിയിലെ പാരലൽ കോളേജിൽ പോകാൻ തുടങ്ങിയ നാൾ മുതൽ ഒരു പാട് വായ്നോക്കി കളെ കാണാൻ തുടങ്ങിയതാ…
വെറുതെ പെൺകുട്ടികളെ മിഴിച്ചു നോക്കുക.. കണ്ണടച്ച് കാണിക്കുക.. ബസ്സ്റ്റോപ്പിൽ വന്നു നിന്ന് വിർത്തികെട്ട കമന്റ് പറയുക.. ഇതൊക്കെയാ ഇവറ്റകളുടെ പണി..
ഞാൻ ഒരെണ്ണത്തിനെയും തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല…എല്ലാം പിഴകളാ..
പക്ഷേ ഒരാളെ പല പ്രാവശ്യം പല സ്ഥലത്ത് വെച്ച് ഞാൻ കണ്ടു… ആള് മറ്റുള്ളവരെ പോലെ തുറിച്ചു നോട്ടമോ കണ്ണടക്കലോ ഒന്നും ഇല്ലാട്ടോ…
ഒന്നു രണ്ടു തവണ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കൂട്ടി മുട്ടി… അപ്പോൾ ഒന്നു ചിരിക്കും അത്രയേ ഒള്ളു.. ഞാനും ചിരിക്കും.. അതിനിപ്പം എന്താ..
പിന്നെ ആളെ കാണുന്നത് ഞങ്ങളുടെ കോളേജിലെ സിസ്റ്റം കേടാവുമ്പോൾ നന്നാക്കാൻ വന്നപ്പോഴാണ്…