“”ഒന്നുപോ മാഷേ കളിയാക്കാതെ….”” അവൾ നാണത്തോടെ തലകുനിച്ചു.
“” ഹമ് ഒരു നാണക്കാരി….
കെട്ടിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു കൈ ഞാൻ നോക്കിയേനേ..””
“”ആഹ്ഹ ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ലല്ലോ മാഷേ… പിന്നെ ഞാൻ ഇതൊന്നു തിരക്കട്ടെ എന്തായാലും.””
“”മ്മ്മ്മ്…. എന്തായാലും ഷംനയുടെ ജോലി നടക്കട്ടെ എന്തേലും ആവിശ്യം ഉണ്ടങ്കിൽ പറഞ്ഞാൽ മതി.””
“” ആവിശ്യങ്ങളെ ഉള്ളു മാഷെ…..
മാഷിന്റെ കൈയ്യിൽ പൈസ ഉണ്ടങ്കിൽ കടമായിട്ടു ഒരു ആയിരം രൂപ താ.. ശമ്പളം കിട്ടുമ്പോൾ തിരിച്ചുതരാം…””
“”അതാണോ വലിയ കാര്യം…”” അജു പോക്കറ്റിൽ കൈയ്യിട്ടു രണ്ടു അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ടെടുത്തു ഷംനയ്ക്കു നീട്ടി.
“” ഒരു ചിട്ടിയുണ്ട് മാഷേ…. അതിനു കൊടുക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്..””
“”അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ലടോ…
പിന്നെ, മറ്റേകാര്യം തിരക്കാൻ മറക്കണ്ടാ കെട്ടോ..”” അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“” ഉറപ്പായും ഒരെണ്ണത്തിനെ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കും പോരെ……””
“”ആഹ്ഹ… കൊണ്ടുവരുന്നതുവരെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ വന്നു വായിനോക്കിയേ പോലെ നോക്കി ഇരിക്കും അല്ലങ്കിൽ…””
“”ഹ്മ്മ്മ്മ് …………
അതിനെന്താ മാഷിന് എപ്പം വേണേലും വരാമല്ലോ.”” ഷംന അവനെ വശ്യമായി നോക്കി
ചുണ്ടുനനച്ചു പറഞ്ഞു.
രണ്ടുപേരും കുറച്ചുനേരം കൂടി അവിടെ നിന്ന് സംസാരിച്ചിട്ടും അവളുടെ മേനിയഴകുനോക്കി
വെള്ളമിറക്കിയിട്ടും അജു ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു.
സമയം ഒൻപതര ആകുന്നു..………………
സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കയറി തലയുംതാഴ്ത്തി ഫോണിലും തോണ്ടി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം തന്നെ കൊതിപ്പിച്ചു കടന്നുകളഞ്ഞ ആലിയയുടെ വരവ്.
അകത്തേക്ക് കയറിയ അവൾ അവന്റെ തോളിൽ കൈയ്യമർത്തി ഞെരിക്കുമ്പോഴാണ് അജു ശരിക്കും അവളെ കാണുന്നത്.
എന്നും സാരിയും ചുറ്റിവന്നു കൊതിപ്പിക്കുന്ന ആലിയയുടെ വേഷം പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള ഒരു ചുരിദാറും വെള്ള ലെഗിൻസ് പാന്റ്സും ആയിരുന്നു. രണ്ടുപേരും മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചെങ്കിലും അകത്തു വേറെയും ആളുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ മറ്റൊന്നും സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയില്ലായിരുന്നു.
ചെറു ചിരിയോടെ ആണെങ്കിലും ആ ഒരു നോട്ടംകൊണ്ടുതന്നെ പലതും കൈമാറിയ അവർ ക്ളാസ്സുകളിലേക്ക് നടന്നു…..
അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞുകാണും.
കുട്ടികൾക്ക് പഠിക്കാനുള്ളതൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടു ആലിയയുടെ ഓർമ്മകളിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് പുറത്തു നിന്ന് സാറെ എന്നുള്ള കുട്ടിശബ്ദം കേട്ടത്.
അജു വാതിലിലേക്ക് നോക്കിയതും കൂടെ വന്ന ആളിനെ കണ്ട അവന്റെ കണ്ണുകളൊന്നു വിടർന്നു. ഋതു കുട്ടനും അവന്റെ അമ്മയും ആയിരുന്നു വാതിക്കൽ നിന്നത്. അവൻ വേഗം തന്നെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കസേരയിൽ നിനെഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്കു ചെന്നു.
“”ആഹ്ഹ എവിടെ ആയിരുന്നു മൂന്നാലു ദിവസം. ഇയാളുടെ പനിയൊക്കെ മാറിയോ ?”” അജു ഋതുവിന്റെ കവിളിൽ തഴുകികൊണ്ട് തിരക്കി.
“”അതൊക്കെ മാറി മാഷേ….
രണ്ടു ദിവസം സ്കൂളിൽ വരാതിരുന്നാൽ പിന്നെ വരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പുകില് അറിയാമല്ലോ. അതാ ഞാൻ തന്നെ കൊണ്ടുവന്നത്.”” അജുവിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഇടയിൽ കയറി മറുപടി പറഞ്ഞ അവർ സൈഡിലേക്ക് ഒതുങ്ങിയതും അവൻ വരാന്തയിലേക്കിറങ്ങി.
അന്ന് പേരന്റ്സ് മീറ്റിനിങ് വന്നപ്പോൾ തന്റെ മനം കവർന്ന ഒരാളായിരുന്നു രേഷ്മ…..
കെട്ടിയൊനു ബാംഗ്ലൂരിൽ ആണ് ജോലി ഇവിടെ നാട്ടിൽ രേഷ്മയും രണ്ടു മക്കളും പിന്നെ ജോലിക്കു നിൽക്കുന്ന ഒരു ചേച്ചിയും മാത്രമാണ് ഉള്ളത്.
നല്ല വിദ്യഭ്യാസം ഇട്ടുമൂടാനുള്ള പണം തിന്നുകൊഴുത്ത ശരീരവും പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ എസി കാറും കൂട്ടിന് ഒരു ജോലിക്കാരിയും…. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഇതൊക്കെയാണ് ജീവിതം.
ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ അവളുടെ ഫുൾ ഡിറ്റിൽസ് എടുത്തെങ്കിലും പിന്നീടൊന്നു കാണാൻ പോലും സ്വദിച്ചിരുന്നില്ല. ആ ഭാഗ്യമാണ് ഇന്ന് ഋതുകുട്ടന്റെ പനിയുടെ രൂപത്തിൽ തന്നെ മുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കുന്നത്.