“ ഇതാ ചായ, “
അവൻ അവളെ നോക്കിയപ്പോൾ കുളിച്ചു ഈറൻ തോർത്തും തലയിൽ ചുറ്റി വച്ചോണ്ട് നെറ്റിയിൽ ചന്ദന കുറിയും ഇട്ടോണ്ട് നിർമല വളരെയധികം സൗന്ദര്യത്തോടെ നിൽക്കുന്നു. അവന്റെ കൈയ്യിൽ ചായ കൊടുത്തിട്ട് അവൾ അവിടെ നിന്നും പോയി . 10 മണിയൊക്കെ ആയപ്പോൾ മുറ്റത്തു ഏന്ധോ ശബ്ദം കെട്ടിട്ടാണ് അവൾ പുറത്തേക്ക് വന്നത്. അവൻ വിറക് കീറുന്ന ശബ്ദമാണ് കേട്ടത്. അവളെ കണ്ടതും.
“ ചേച്ചി ഈ വിറക് ഇവിടെ കിടക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ചെയ്തതാ “
അവൾ ഒന്നും പറയാതെ അവനെനോക്കി ഒന്ന് ചെറുതായി ചിരിച്ചതെ ഒള്ളൂ. അവന് എന്തു ചെയ്യണം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ട ആവിശ്യം ഇല്ല എല്ലാം കണ്ടറിഞ്ഞു ചെയ്യുകയാണ് അവൻ പതിയെ പതിയെ അവളോട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ അച്ഛനെ കൊന്നത് പാർട്ടിക്കാർ ആണ്, ആതിവാസികൾ ആയോണ്ട് കേസ് ഇല്ലാതെ ആയി. അമ്മ നേരത്തെ മരിച്ചു . അവൻ ഒരു അനാഥൻ ആയി മാറി. അവൾക്ക് അവന്റെ കഥ കേട്ടപ്പോൾ ഭയങ്കര സഹതാപം തോന്നി. അവനെ മോനേ എന്നാണ് നിർമല വിളിക്കുന്നത്, അവൾ മോനായിട്ടാണ് അവനെ കാണുന്നത്, എന്നാലകട്ടെ അവളുടെ ശരീര ഭാഗങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ അവന്റെ അസ്ത്രം കുലച്ചു നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം
“ ചേച്ചി ഇത്രെയും വെളുക്കാൻ എന്താ കഴിക്കുന്നത് “
അവൾ ചെറുതായി ഒന്ന് മന്ദാഹസിച്ചിട്ട്
“ ഞാൻ ചെറുപ്പത്തിലേ എങ്ങനെയണെടാ “
“ എന്തായാലും ചേച്ചിയെ കാണാൻ സുന്ദരിയാ, കുമാർ സാറിന്റെ ഭാഗ്യം “
അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ( എന്തു ഭാഗ്യം, എറിയാൻ അറിയാവൂന്നവന്റെ കൈയ്യിൽ കമ്പു ദൈവം കൊടുക്കില്ലല്ലോ )
. പിന്നിടുള്ള ദിവസങ്ങൾ അവർ തമ്മിൽ നല്ലതുപോലെ അടുത്തു, നിർമലയുടെ കൂടെ കൂട്ടായിട്ട് മരിയാണ് എല്ലായിടത്തും പോകുന്നത്. അങ്ങനെ അവൻ അവരുടെ വീട്ടിലെ അംഗത്തെ പോലെയായി.
ഒരു ദിവസം അവൻ നിർമലയോട്
“ ചേച്ചി ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ദേഷ്യപ്പെടുമോ “
“ എന്തിനു ദേഷ്യപ്പെടണം “
“ ചേച്ചിയും സാറും തമ്മിൽ എന്ധെലും വഴക്കുണ്ടോ “
“ ഇല്ല എന്ധെ “
“ സാറു ചേച്ചിയോട് സംസാരിക്കുന്നതു കാണുന്നില്ല “
“ അത് പിന്നെ… “
“ പറ ചേച്ചി “
“ സർ അങ്ങനെയാണ് “
“ ഓ “
അവനു കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് ഏകദേശം മനസ്സിലായി. അവനൊരു നമ്പർ ഇട്ടു.
“ സാറിനെപോലൊരു ആളെ കിട്ടിയത് ചേച്ചിടെ ഭാഗ്യമാണ് “
“ ഓ പിന്ന്നെ, പുറത്തു നിന്നും കാണുന്നവർക്ക് ഭയങ്കര ഭാഗ്യമാണ്, എനിക്കല്ലേ അറിയൂ കാര്യങ്ങൾ “
“ എന്താ കാര്യം ചേച്ചി, “
അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിച്ചണിലേക്ക് പോയി. അവനും അവളിടെ കൂടെ പോയി. അവളുടെ മുഖത്തെ വിഷാദ ഭാവം കണ്ടിട്ട്.
“ എന്താ ചേച്ചി വിഷമം പോലെ “
“ ഒന്നും ഇല്ലെടാ “
“ എന്നോട് പറയാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ പറയേണ്ട “
“ ഡാ അത്… “
“ പറ ചേച്ചി “
“ പുറത്തു നിന്നും കാണുന്നവർക്ക് എല്ലാം അടിപൊളിയാണ് പക്ഷെ, ഞാൻ ഈ ജീവിതം എങ്ങനെ ജീവിച്ചു തീർക്കും എന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല “
“ ആണോ ചേച്ചി “
“ അദ്ദേഹം സന്ദോഷത്തോടെ എന്നോട് സംസാരിക്കുകത്തില്ല എന്നെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിക്കാത്തതുപോലും ഇല്ല, ഈ വീട്ടിൽ ഞാൻ ഒറ്റക്കയത്തു പോലെയാണ് “
“ ഇനിഞാനിവിടെ ഉണ്ടല്ലോ “
“ സത്യം പറഞ്ഞാൽ നീ വന്നതിനു ശേഷം ആണ് മനസ്സ് തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നതും ചിരിക്കുന്നതും “
“ ചുമ്മാ പറയല്ലേ ചേച്ചി “
“ സത്യം “
“ അതെന്താ അങ്ങനെ “
“ എനിക്കിവിടെ സംസാരിക്കാൻ ആരുമില്ല”
“ ആണോ “
“ അതുമാത്രമല്ല, നിന്റെ സംസാരരീതിയും എനിക്കിഷ്ടമാണ് “
“ സത്യമാണോ “
“ ഉം “
“എനിക്കതു കേട്ടാൽ മതി, ചേച്ചിടെ കൂടെ ഞാനുണ്ട് “
“ ഓഹോ, “
“ എന്താ ചേച്ചി ആക്കിയൊരു ‘ഓഹോ ‘ പറച്ചിൽ “
“ ഒന്നുമില്ലെന്റെ പൊന്നെ “
“ഹാ “
അങ്ങനെ ഒരു മാസം കടന്നു പോയി. എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക് പോകുന്ന ദിവസം വന്നെത്തി. പോകുന്നതിനു മുൻപ് ശ്രീകുമാർ മാരിയെ വിളിച്ചു.
“ ഡാ, ഞാൻ എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക് പോകുവാ “
“ ഞാനും വരാം സർ “
“ ആ best, അവന്മാർ നിന്നെ കാണേണ്ട താമസം, നിന്നെ ശെരിയാക്കും “
“ ഉം “
“ തല്ക്കാലം നീ ഇവിടെ നിൽക്ക്, ഇപ്പോൾ അവന്മാരുടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്നു അറിയില്ല, ഞാനൊന്ന് നേരിട്ട് സംസാരിച്ചിട്ട് നോക്കാം “