This story is part of the അത്ഭുത ദ്വീപ് (കമ്പി നോവൽ) series
ഇത് ഒരു ഫാന്റസി നിഷിദ്ധ സംഗമ കഥയാണ്. നിഷിദ്ധ സംഗമ കഥകൾ ഇഷ്ടമുള്ളവർ തുടർന്ന് വായിക്കുക.
അഡോറ: ഇവരൊക്കെ ആരാ…. ഇതാരാ ഇത്രയും മുടി ചെറുത്തുള്ള ആള്?
അഡോറിയ: അമ്മേ… അതൊക്കെ പറയാം.
അവൾ ഞങ്ങളെ വേഗം അകത്തേക്ക് കയറ്റി.
അഡോറ: ആരോ മോളെ ഇത്? ഇവൾ എന്താ ഇങ്ങനെ? മുലയൊന്നും ഇല്ലാലോ.
അവർ രണ്ട് പേരും നടന്ന സംഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് ആ അമ്മ കണ്ണും തള്ളി നിന്നു. അവരെ കണ്ട് എന്നിക്കാണ് ശരിക്കും കണ്ണ് തള്ളിയത്.
ഒരുതരം തോല് കൊണ്ട് മുലയും അരക്കെട്ടും മറച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ആ തോലിനു മുല കാൽ ഭാഗം പോലും മറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. അത്രയും വലിയ ചക്ക മുലകളാണ്. അത് പോലെ അരക്കെട്ട് പൂറും കുറച്ചു തുടയും മാത്രമേ മറക്കാൻ ഉള്ളു.
ആ കൊഴുത്ത് തുടുത്തു വണ്ണമുള്ള തുടകൾ കാണാൻ നല്ല രസമായിരുന്നു. വയർ കുറച്ചു ചാടിയതാണെങ്കിലും അതിലെ വലിയ പൊക്കിളിൽ ഒരു കുടം എണ്ണ കൊള്ളും എന്നെനിക്ക് തോന്നി. എൻ്റെ നോട്ടം കണ്ട് ഡയാന ഒരു പിച്ച് തന്നപ്പോളാണ് ഞാൻ നോട്ടം മാറ്റിയത്.
അഡോറ: കാണട്ടെ ഇവളുടെ. അല്ല, ‘ഇവൻ്റെ’ അല്ലെ?
പറഞ്ഞത് തിരുത്തി കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ: അതെ…
അഡോറ: എന്നാൽ കാണട്ടെ നിൻ്റെ ആ തണ്ട്.
അവൾ എൻ്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷെ മക്കൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ അനങ്ങാതെ നിന്നു.
പക്ഷെ അഡോറ എൻ്റെ അരക്കെട്ടിലെ തോല് മാറ്റി. അപ്പോഴേക്കും കുണ്ണ കമ്പിയായിരുന്നു. അത് അങ്ങനെ അഡോറയെ നോക്കി തല പൊക്കി നിന്നു. മക്കൾക്ക് ആദ്യം കണ്ടപ്പോളുള്ള നാണം ഇപ്പൊ ഇല്ല. എന്നാലും മുഖത്തു പ്രത്യേകിച്ചു ഭാവമാറ്റമൊന്നുമില്ല.
അഡോറ: ഹോ…. ആകൃതി ശരിക്കും അതുപോലുണ്ട്, പക്ഷെ വണ്ണവും നീളവും കുറച്ചു കൂടുതലാണ്.
അഡോറിയ: ആ.. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ.
അഡോറ: ഇതുകൊണ്ടാണോ നിങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ഗർഭം ഉണ്ടാക്കുന്നത്?
അവളെൻ്റെ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി.
ഞാൻ: അതെ….
അഡോറിയ: നിന്നെ പോലെ ഒരാളെ ഉള്ളു?
ഞാൻ: അല്ല…. കുറെ പേരുണ്ട്.
അഡോറിയ: മ്മ്…. അയ്യോ…. നേരം വൈകി. മക്കളേ… നമുക്ക് കൊട്ടാരത്തിൽ പോവാം. ഇവരെന്തായാലും ഇവിടെ നിക്കട്ടെ.
അവളെൻ്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്ന് പിടി വിട്ടു.
അഡോറിയ: ആ… പോവാം. നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കിടന്നോ. ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് വരാം.
ഡയാന: ശരി….
അഡോറ: മ്മ്… വന്നിട്ട് ഇതൊന്ന് ശരിക്ക് കാണണം.
അവളെൻ്റെ കുണ്ണയിൽ നോക്കി പറഞ്ഞപ്പോൾ കാതറിൻ തോല് കൊണ്ട് അത് മറച്ചു. ഡയാനക്ക് അത് കണ്ട് ചിരി വന്നു.
അറോറ: അതെ… ഞങ്ങൾ വരുന്ന വരെ പുറത്ത് ഇറങ്ങണ്ട. കതക് അടച്ചിരുന്നോ.
അവർ അങ്ങനെ പോയി. ആ വീട് മണ്ണ് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതാണ്. അതും ഒരടി ഉയരത്തിൽ. ബാക്കി പനയോലയാണ്. ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം നോക്കിയപ്പോൾ ഗോതമ്പു കൊണ്ട് എന്തോ കുറുക്കി വെച്ചേക്കുന്നു. അത് എടുത്ത് ഉള്ളത് കൊണ്ട് എല്ലാവരും കഴിച്ചു. നല്ല ടേസ്റ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ വിശപ്പ് കൊണ്ടാവും. സൂപ്പ് പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. പിന്നെ കുറച്ചു പഴയങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കണ്ടിട്ടില്ല അതൊന്നും.
ഡയാന: ഹോ… എന്തൊരു തണുപ്പാലെ ഇവിടെ?
ഞാൻ: മ്മ്… നല്ല മഞ്ഞുണ്ട്.
ജാക്ക്യുലിൻ: അതെ ഡാഡി, ഈ ഓല ആയത് കൊണ്ടാവും.
ഞാൻ: അതെ…
ആൻഡ്രിയ: ഇവിടെ നിന്ന് എങ്ങേനെലും പോകാൻ പറ്റിയാ മതിയായിരുന്നു.
ഡയാന: ആ…. ഇപ്പൊ കണ്ടവർ ഒന്നും കുഴപ്പില്ല. ഇനി ആരേലും കണ്ടാൽ എന്താവും ആവോ.
ഞാൻ: പേടിക്കണ്ട. എന്തേലും വഴി കാണും.
ആൻഡ്രിയ: ഇവിടുത്തെ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് എന്തൊരു height ആണല്ലെ.
ഡയാന: എന്തായാലും പേടിക്കണ്ട എന്നാ തോന്നുന്നേ.
ആൻഡ്രിയ: മ്മ്…. പേടിക്കണം. എന്തൊക്കെയാ ഇത് വരെ ചെയ്തു കൂട്ടിയെ.
അവൾ എന്നെ നോക്കിയാണ് അത് പറഞ്ഞത്. എനിക്കു കാര്യം മനസിലായി.
ഞാൻ: അവരുടെ നാടല്ലേ മക്കളെ. അവർ പറഞ്ഞത് അനുസരിക്കാതിരുന്നാൽ എന്തേലും കുഴപ്പം നിങ്ങൾക്ക് വരും. അതല്ലേ ഞാൻ അതിനൊക്കെ സമ്മതിച്ചേ.