ഞാൻ: അയ്യോ മാഡം. ഞാൻ ഇനി ആവർത്തിക്കില്ല. സോറി മാഡം. അച്ഛനെ വിളിക്കല്ലേ.
RG: അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയാ അഖിലേ? എന്തു നോട്ടമാ? നിർത്തി നോക്കി ഉടുതുണി ഉരിക്കുന്നതു പോലെ. നോട്ടം മാത്രമാണെങ്കിൽ പിന്നെയും സഹിക്കാം. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ സംസാരം. കമൻ്ററി. പാൻ്റിൻ്റെ ഉള്ളിൽ കയ്യിടൽ. ചുറ്റും വേറെയും കുട്ടികൾ ഇരിക്കുവല്ലേ അഖിൽ? പെൺകുട്ടികൾ ഉൾപ്പെടെ? അടുത്തത് ഇനി നിങ്ങൾ ക്ലാസിൽ പാൻ്റ് അഴിക്കുമോ? ആരെയെങ്കിലും കേറി പിടിക്കുമോ?
ഞാൻ: അയ്യോ മാഡം. നോക്കിയിട്ടുണ്ട്. കുറച്ചൊക്കെ ഫ്രണ്ടിൻ്റെ കൂടെ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ഞാൻ പാൻ്റിൻ്റെ ഉള്ളിൽ കൈയ്യൊന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല മാഡം.
RG: ഞങ്ങൾ ഇതൊന്നും കാണുന്നില്ലെന്നാണ് നിങ്ങളുടെ വിചാരം. പക്ഷെ ക്ലാസിൻ്റെ മുന്നിൽ നിന്നാൽ എല്ലാം കാണാം. സാധാരണ നീ ആ ജേക്കബിൻ്റെ കൂടെ ഇരുന്നാണ് വാചകം. ഇന്ന് അവനില്ലാത്തപ്പോൾ ഒന്നടങ്ങും എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു. പക്ഷെ ഇന്ന് പാൻ്റിൻ്റെ മുൻപിൽ കൈ വച്ച് എന്തായിരുന്നു?
ഞാൻ: അയ്യോ മാഡം. സത്യമായിട്ടും. ഞാൻ ഇനി ആവർത്തിക്കില്ല. അറിയാതെ ചെയ്തുപോയതാണ്. സോറി മാഡം.
RG: ഒരിക്കലെങ്കിലും നിന്നെയൊക്കെ ഒന്ന് വെളിച്ചത്ത് കൊണ്ടുവന്നില്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കലും നന്നാവില്ല. നീയൊക്കെ ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നത് നിങ്ങളും അറിയണം. തൊലി ഉരിയുന്ന ഫീലിംഗ്.
ഞാൻ: അയ്യോ മാഡം. അമ്മയാണ് സത്യം. ഞാൻ എന്തുവേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം.
RG: വെറും വായുന്നോട്ടം ആണെങ്കിൽ അത് എല്ലാ പിള്ളേരും ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് വിചാരിക്കാം. ഇത് അങ്ങനെ വിടാൻ പറ്റുമോ? നീ നമ്പർ അയക്കുന്നുണ്ടോ? അതോ ഞാൻ അത് ഓഫീസിൽ നിന്ന് കണ്ടുപിടിക്കണോ? ക്ലാർക്ക് സുധീഷേട്ടനേ വിളിച്ച ഇപ്പൊ നമ്പർ കിട്ടും. പക്ഷേ നമ്പർ എന്തിനാണെന്ന് അങ്ങേരുടെ അടുത്തും പറയേണ്ടി വരും.
ഞാൻ: അയ്യോ. മാഡം. ചതിക്കല്ലേ.
പിന്നെ കുറേ നേരത്തേക്ക് ഒരു അനക്കവുമില്ലായിരുന്നു. എൻ്റെ ജീവിതം തീർന്നു എന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു. സുധീഷേട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ കോളേജ് മുഴുവൻ അറിയും. മാഡം വീട്ടിലും വിളിച്ചു പറയും. പിന്നെ പുറത്തിറങ്ങി നടക്കാൻ പറ്റില്ല.
വിറയൽ വന്നു എൻ്റെ ഉറക്കമൊക്കെ പോയി. ഞാൻ ഇരുട്ടത്ത് മേലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. അപ്പുറത്ത് മനു ഹെഡ്ഫോൺസ് ഊരി നെഞ്ചത്തോട്ട് വച്ച് കൂർക്കം വലി തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു ഫോണിൽ പിന്നെയും മെസ്സേജ് വന്നു.
RG: സത്യം പറയെട. എല്ലാ ടീച്ചേഴ്സിൻ്റെ അടുത്തും ഇങ്ങനാണോ? അതോ എൻ്റെടുത്തു
മാത്രേ ഉള്ളോ? ഞാൻ സബ്സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ആണല്ലോ. ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.
ഞാൻ: അയ്യോ മാഡം അങ്ങനൊന്നുമില്ല.
RG: എങ്ങനെ എന്നും തിരിച്ചു വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ടും എന്നെ ആലോചിച്ചു മാസ്റ്റർബേഷൻ ആണോ? പറയെട.
ഞാൻ: മാഡം. അത്…
RG: ഏത്? അപ്പൊ ആണല്ലേ. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും സത്യമെങ്കിലും പറയുന്നുണ്ടല്ലോ? ഇപ്പോഴും ഞാൻ നിനക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോ നിനക്ക് കമ്പി ആയോടാ? നീ പിടിച്ചു കുലുക്കുവാണോ ഇപ്പൊ? ക്ലാസിലെ പോലെ?
ഞാൻ തിരിച്ചു അല്ലെന്ന് മെസ്സേജ് ടൈപ്പ് ചെയ്തു തുടങ്ങിയപ്പോ മാഡത്തിൻ്റെ ഫോണിൽനിന്ന് കോൾ വന്നു. ഞാൻ കോൾ ഉടനെ കട്ട് ചെയ്തിട്ടു മെസ്സേജ് അയച്ചു.
ഞാൻ: അത് മാഡം. റൂം മേറ്റ് ഉണ്ട്. അവൻ കേൾക്കും.
RG: ചുറ്റും ആളുള്ളത് നിനക്ക് ക്ലാസിൽ ഒരു പ്രശ്നമല്ലല്ലോ? ഇങ്ങോട്ടൊന്നും മിണ്ടണ്ട നീ അങ്ങ് കേട്ടാൽ മതി.
വീണ്ടും ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു. ഞാൻ ഇയർഫോൺ കണക്ട് ചെയ്തു കോൾ എടുത്തു. ഒരു പരുങ്ങി ശബ്ദത്തിൽ ഹലോ പറഞ്ഞു.
RG: ശുശ്. ഒന്നും മിണ്ടണ്ട. നിൻ്റെ റൂം മേറ്റ് അറിഞ്ഞാലോ ഇതാണ് സ്വഭാവമെന്ന്? അതിരിക്കട്ടെ. ഇപ്പൊ കുലുക്കുവാണോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ? അപ്പൊ ആണെന്നാണല്ലേ അർഥം?
ഞാൻ(പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ): അയ്യോ അല്ല മാഡം.
RG: നീ എന്തുകണ്ടാട കുലുക്കുന്നെ? എൻ്റെ സാരി കണ്ടിട്ടോ? സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ വയറ് കണ്ടിട്ടോ? ഡെസ്കിൻ്റെ മേലെ ചായുമ്പോ ക്ലീവേജ് കണ്ടിട്ടോ?