അപ്പോഴേക്കും ഉഷയുടെ ഇളയ മകൾ പൈസയും എടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നു . അതും വാങ്ങി ഇക്ക യാത്ര പറഞ്ഞ് പോയി. അപ്പുമാഷ് മകളെയും കൂട്ടി അകത്തേക്ക് കയറി. ഉഷ വേഗം അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. വിവരങ്ങൾ ഒക്കെ പങ്ക് വച്ചിട്ട വസ്ത്രം മാറി അടുക്കളയിലേക്ക് കടന്നു. അച്ഛൻ എന്തൊക്കെയോ കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി അൽപ്പം പാവയ്ക്കാ പൊട്ടിച്ച് വന്ന് അത് കഷണിച്ച വേഗം ഉപ്പേരി ഉണ്ടാക്കി. പപ്പടം കാച്ചിവച്ചിട്ട് മുട്ട് പൊരിച്ച എല്ലാവർക്കും ഊണ് വിളമ്പി. എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞതും പാത്രങ്ങൾ മോറി വച്ചിട്ട് അവൾ അമ്മയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് അൽപ്പനേരം കിടന്നു. രാവിലെ ഇറങ്ങിയതാണ് വല്ലാത്ത ക്ഷീണം അമ്മയോട് വർത്തമാനം പറഞ്ഞ് കിടന്ന് ഒന്ന് മയങ്ങി.
ഉഷ വന്നത് മാഷിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അൽപ്പം ആശ്വാസം പകർന്നു. മാത്രവുമല്ല കുട്ടികൾക്ക് സ്കൂൾ അടച്ചതിനാൽ അവർ കുറച്ച ദിവസം വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകുമെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ മാഷിന് സന്തോഷം ഇരട്ടിച്ചു. ആളും അനക്കവുമില്ലാതെ എത്ര ദിവസമാണ് കഴിയുക!! പേരക്കുട്ടികൾ വന്നപ്പോൾ വീടൊന്ന് ഉണർന്നത്പോലെ.
മകൾക്ക് വിവാഹം ആലോചിക്കുമ്പോൾ പ്രതീക്ഷകൾ കുറെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അടുത്ത് നിൽക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പയ്യനെയായിരുന്നു നോക്കിയിരുന്നത്. പക്ഷെ പലതും വന്ന പോയിട്ടും ഒന്നും ശരിയായില്ല. അവസാനം വന്നതാകട്ടെ അനുജത്തിയും വിധവയായ അമ്മയും അടങ്ങിയ രവീന്ദ്രന്റെയും ബാങ്കിൽ നല്ല ജോലി, നല്ല ആൾക്കാർ, നല്ല ചുറ്റു പാടുകൾ. മകൾക്ക് വയസ്സ് കൂടിപ്പോകുന്നത് കൊണ്ട് അത് തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു.
വാസുദേവപ്പണിക്കർ എന്ന അപ്പുമാഷിന് വയസ്സ് 57 ആകുന്നു.
അടുത്തുള്ള സർക്കാർ എയിഡഡ് സ്കൂളിലെ പ്രധാനാദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു. നല്ല ഉയരം അതിനൊത്ത തടിയുമുള്ള അപ്പുമാഷ് നല്ലവണ്ണം ശാരീരികാദ്ധ്വാനമെടുക്കുന്നതിൽ അരോഗദ്യഢഗാത്രനാണ്. ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത മുഖം കണ്ടാൽ ഒരിക്കലും 45 വയസ്സിന് മുകളിൽ ആരും പറയില്ല. തലയിൽ അങ്ങിങ്ങായി നര പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ള. മിക്കപ്പോഴും രോഗശയ്യയിലായിരിക്കുന്ന ഉഷയുടെ അമ്മയുടെ പരിചരണത്തിനായി കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ജോലി രാജി വയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
അപ്പുമാഷ് പ്രേമപുരസരം കല്ലു എന്ന് വിളിക്കുന്ന മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ കല്ല്യാണിക്കുട്ടിക്ക് ആസ്മയുടെ അസഹ്യത പലപ്പോഴും അപ്പുമാഷിന് ഉറക്കമില്ലാത്തരാവുകൾ ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു. വളരെ ദുർബലയായതിനാൽ ഉഷയ്ക്ക് അനിയത്തി ആയി മറ്റൊരു കുഞ്ഞിനെക്കൂടി ഗർഭം ധരിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണിന് വേണ്ട വിഭവങ്ങൾ ഒരുക്കുമ്പോഴാണ് കറിവേപ്പില ഇല്ലെന്ന കാര്യം ഉഷ കാണുന്നത്. അച്ഛനെക്കൊണ്ട അൽപ്പം കറിവേപ്പില പൊട്ടിക്കാൻ അവൾ മുൻ വശത്തെ ഹാളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഉഷയുടെ കുഞ്ഞിനെ മടിയിലിരുത്തി ലാളിച്ചുകൊണ്ട് കാർട്ടൂൺ കാണുകയായിരുന്നു അപ്പുമാഷ്.
ടോമിന്റെയും ജെറിയുടെയും കുസൃതികൾ നോക്കി പരിസരം മറന്ന് ചിരിക്കുന്ന മുത്തശ്ച്ഛനെയും പേരക്കുട്ടിയെയും ഒരു നിമിഷം ഉഷ നോക്കി നിന്നു പോയി. തന്റെ കുട്ടികൾക്ക് അൽപ്പം സ്വാതന്ത്യം കിട്ടുന്നത് ഇവിടെ വരുമ്പോഴാണ്. പെട്ടെന്ന് ഉഷയുടെ മാത്യഹ്യദയം ആ പൊട്ടിത്തകർന്നത്. എല്ലാവരും ബഹുമാനിക്കുന്ന തന്റെ അച്ഛൻ തന്നെയാണോ അവിടെ ഇരിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി
നോക്കി. അതെ അത് തന്റെ അച്ഛൻ തന്നെയാണ്. ഒരു നിമിഷം അച്ഛനെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ ധാരണകളെല്ലാം മാറി മറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. അവിടെ പകരം സ്ഥാനം പിടിച്ചതോ വെറുപ്പും സങ്കടവും
ഒരുനിമിഷം അവൾ ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്നു പോയി. കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നത് പോലെ തോന്നി. ലെഗ്ഗിൻസ് പോലെ നേർമ്മയേറിയ മുട്ടൊപ്പമുള്ള കാൽശരായി ധരിച്ച അച്ഛന്റെ മടിയിലിരുന്ന് കാർട്ടൂൺ കണ്ട ആർത്തചിരിക്കുന്ന തന്റെ മകളുടെ തുടയിടുക്കിലൂടെ ചുവന്ന നീട്ടിയെത്തുന്ന ആ സർപ്പത്തിൽ നിന്നാണോ താൻ ജന്മം കൊണ്ടതെന്ന് ഒരു നിമിഷം ആ അമ്മ പരിതപിച്ചു പോയി.