അനിയത്തീസംഗമം – 4 2

“രവിയേട്ടന്റെ.”

“രവി ?” മാഷ അർദ്ധോക്തിയിൽ നിർത്തി.

“അതെ അച്ഛാ രവിയേട്ടനും അനുജത്തിയും തമ്മിൽ അരുതാത്ത ചില ബന്ധങ്ങളുണ്ട്!!!. “മാഷൊന്ന് നടുങ്ങി.

“മോളെ.എന്ത് അസംബന്ധമാണ് നീയ്യിപ്പറയുന്നത്?”

“ഇല്ലച്ഛാ സത്യമാണ്. അച്ഛന്റെ കുട്ടി ഒരിക്കലും അച്ഛനോട് കളവ് പറയില്ല്യാ. ”

“അപ്പോൾ രവീന്ദ്രന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഇതറിയില്ലേ?”

“അവരും മകനും തമ്മിൽ അങ്ങനെയൊരു ബന്ധം കൂടിയുണ്ട്.”

മാഷിന്റെ ഹൃദയം നുറുങ്ങി.

“ഞാൻ രവീന്ദ്രനുമായിയൊന്ന് സംസാരിച്ചാലോ?”

“എന്ത്?”

“ഇക്കാര്യം സത്യമാണോയെന്ന്?”

അവളൊന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു “അവർ സമ്മതിക്കുമെന്ന് അച്ഛൻ കരുതുന്നുണ്ടോ? അച്ഛന്റെ മകളെ അവർ ഭ്രാന്തിയെന്ന് മുദ്ര കുത്തുന്നത് അച്ഛന് കാണണമെങ്കിൽ സംസാരിച്ചോളൂ. എനിക്ക് അശേഷം വിരോധമില്ല്യാ.”

അപ്പുമാഷിന്റെ മനസ്സ് ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താൻ കഴിയാതെ വട്ടം കുഴങ്ങി . അത് കണ്ട ഉഷ തുടർന്നു.
“ഞാൻ പലപ്പോഴും അച്ഛന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചോർക്കാറുണ്ട് അച്ഛന് ജീവിതത്തിൽ എന്റെ അമ്മയിൽനിന്ന് എന്ത് സുഖവും സമാധാനവുമാണ് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്? “മാഷൊന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടിട്ട് പരഞ്ഞു.

“അതൊക്കെ വിധി.”

“എന്ത് വിധി ? നാം ഓരോന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്തിട്ട് എന്തിന് വെറുതെ വിധിയെപ്പഴിക്കണം? എനിക്കറിയാം അച്ഛച്ഛൻ പറഞ്ഞ കുട്ടിക്ക് അച്ഛൻ പുടവ കൊടുത്തു. അത് ആരാണോ , എന്താണോ എന്നന്വേഷിച്ചില്ല.”

“ഇല്ല മോളെ, മോൾക്ക് പഴയ കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചറിയാത്തത് കൊണ്ടാണ്. വീട്ടിലെ കാരണവർ പറയുന്നതാണ് അന്നത്തെ പ്രമാണം.
അവിടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾക്ക് സ്ഥാനമില്ല.”

“അതറിയാം. പക്ഷെ അച്ഛന് മുന്നിൽ പല വഴികളുമുണ്ടായിരുന്നു!!!, പക്ഷെ ഇനി അതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. അച്ഛന് നഷ്ടപ്പെട്ട സുഖങ്ങൾ നേടിത്തരാൻ മകളെന്ന നിലയിൽ എനിക്ക് ചില കടമകൾ ഒക്കെ ഉണ്ട് ”

അപ്പുമാഷിന് മകൾ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായില്ല.

ഉഷ തുടർന്നു.

“അമ്മയ്ക്ക് പകരം ആ സുഖം ഒരു സ്ത്രീയായ എനിക് പകർന്ന് തരാൻ കഴിയും!!.”

“മോളെ.അപ്പുമാഷ് ഒരു നിമിഷം പതറിപ്പോയി. അത് പാടില്ല കുട്ടി. ഒരച്ഛനും മകളും തമ്മിൽ.”

“എന്താ പാടില്ലാത്തത്? അവർക്കാകാമെങ്കിൽ നമുക്കും അതാകാം!!!.”

“ഉഷാ. . . .നി എന്താണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്നറിയാമോ? അതും ആരോടാണെന്ന്?”
“എല്ലാം അറിയാം അച്ഛാ. പക്ഷെ അച്ഛനൊന്നോർക്കണം ഇന്ന് ലോകത്ത് ഞാനേറ്റവും കൂടുതൽ വെറുക്കുന്നത് എന്റെ ജീവന് തുല്ല്യം സ്നേഹിച്ച ഭർത്താവിനെയാണ്. ഇപ്പോൾ അയാളോടുള്ള പ്രതികാരം മാത്രമാണ് എന്റെ ലക്ഷ്യം. അതിന് ഒരു മകളെന്ന
നിലയിൽ അച്ഛൻ എന്നെ സഹായിച്ചേ തീരൂ. അല്ലെങ്കിൽ ഞാനൊരു ഭ്രാന്തിയായിത്തീരുന്നത് അച്ഛന് കാണാം.

“മോളെ.എന്റെ കുട്ടി. “അപ്പുമാഷിന്റെ ഇടനെഞ്ച് പൊടിഞ്ഞു.

“മോളെ അത് പാടില്ല കുട്ടി.”

ഉഷ അപ്പുമാഷിന്റെ ഞെഞ്ചിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ തന്റെ മുടി വാരിക്കെട്ടിയിട്ട് മാഷിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു.

“അച്ഛാ അച്ഛനും മകളും തമ്മിൽ പാടില്ല പക്ഷെ മുത്തച്ഛനും കൊച്ചുമക്കളും ആയി പാടും അല്ലെ ?”

മാഷൊന്നു ഞെട്ടി വിറച്ചു. തൊണ്ട വരണ്ടുണങ്ങി. വളരെ ദയനീയമായി മകളെ നോക്കിയ മാഷിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.
തന്റെ ആവനാഴിയിലെ അവസാന ആയുധവും പ്രയോഗിക്കേണ്ടി വന്നതിൽ ഉഷയ്ക്കും ദു:ഖമില്ലാതില്ല. പക്ഷെ അച്ഛന്നെ ഏതു വിധേനയും തന്റെ വരുതിയിൽ കൊണ്ടു വരാൻ അവൾക്കത് ഒഴിവാക്കാനാകുമായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും കരയുന്ന തന്റെ പിതാവിന്റെ മുഖം അവൾ കൈക്കുടന്നയിലെടുത്തിട്ട പറഞ്ഞു.

“അച്ഛൻ , ഏത് സാഹചര്യത്തിലാണ് അത് ചെയ്ത് പോയതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. എനിക്കെന്റെ അച്ഛനെ വേണം. അവൾ അപ്പുമാഷിനെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി
മകൾ പലപ്പോഴും തന്നെ ചുംബിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതിനൊന്നും ഇത്രത്തോളം തീവ്രത ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവളുടെ ചുംബന രതി സ്പന്ദനങ്ങൾ മാഷിന്റെ ശരീരത്തിലേക്കും പടർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതിന്റെ അനുരണനങ്ങൾ അരക്കെട്ടിലെത്തിയ നിമിഷം ഉഷയുടെ കൈയ്യും അവിടെയെത്തി. പെട്ടെന്നാണ് വലതകെ അച്ഛന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് നീങ്ങിയത്. ഉഷയുടെ അവൾ മുണ്ടിന് മുകളിലൂടെ അവരുടെ സംഭാക്ഷണം ശകലങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ഉത്സകനായ മട്ടിൽ ഉറക്കമുണർന്ന അവനെ കൊണ്ട് ഞെരിച്ചമർത്തി. മാഷക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിയും മുൻപെ അവൾ മുണ്ടിന്റെ തലകൾ പകുത്തമാറ്റി കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി കുലുക്കിയുണർത്തിക്കഴിഞ്ഞു. അൽപ്പം കുടി പുറകിലേക്ക് നിരങ്ങിയിരുന്ന ഉഷ കുനിഞ്ഞ് തന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ പുളയുന്ന അച്ഛന്റെ ഭോഗദന്ധിന്റെ ചുവന്ന തലയിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തിയുമ്മ വച്ചു. പിന്നെ ആവേശത്തോടെ അവളതിനെ തന്റെ വായിലേക്ക് കടത്തി അതിൽ തുടങ്ങി. ഊമ്പാൻ മകളെക്കൊണ്ടത് ചെയ്യിക്കരുതെന്ന് അപ്പുമാഷിന്റെ മനസ്സ് അയാളോട് മന്ത്രിക്കുന്നത് കേട്ടതും ഇത്രയും നാൾ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്ന മറുഭാഗം സടകുടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. കാമത്തെ രണ്ടു കയ്യും നിട്ടി സ്വീകരിച്ച മറുഭാഗം ഒരു ചെറുത്ത് നിൽപ്പിനു പോലും ഇട നൽകാതെ, തന്നെ ഇത്രയും നാൾ അടക്കി ഭരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *