“ടിച്ചറൊരു കള്ളിയാ.”
കൊച്ചുമാഷിനെ കയ്യിൽനിന്നും വിടാതെ മാഷിന്റെ മാറിലേക്ക് കയറി മുഖം പൂഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് ടീച്ചർ ചോദിച്ചു.
“അതെന്താ എന്റെ അപ്പുമാഷെ അങ്ങനെ പറയുന്നത്?.”
ഉടനെ അപ്പുമാഷ തിരിച്ച് ചോദിച്ചു.
” അല്ല അപ്പോൾ ശങ്കുണ്ണി നായർ ?”
തന്റെ ഇടതുകയ്യിലിരിക്കുന്ന അപ്പുമാഷിന്റെ കുട്ടനെ തഴുകിക്കൊണ്ട് വലതുകൈമുട്ട് അപ്പുമാഷിന്റെ തലയ്ക്കടുത്ത് കുത്തി തൂങ്ങിയാടുന്ന ഇളനീർകൂടങ്ങൾ മാഷിന്റെ മുഖത്തുരച്ചിട്ട് ശ്രീദേവിടിച്ചർ പറഞ്ഞു.
“ആ വലിയ കുമ്പയും വച്ചിട്ട ശങ്കുണ്ണിയേട്ടൻ എന്ത് കാട്ടാനാ എന്റെ അപ്പുമാഷെ? സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കൊന്നുമാകാറില്ല.” അതു പറയുമ്പോൾ ടീച്ചറിന്റെ സ്വരം വല്ലാതെ താഴ്ന്നിരുന്നു.
തന്റെ മുഖത്തിഴയുന്ന മുലകളിലൊന്നിനെ അപ്പുമാഷ് തന്റെ വായിലേക്കെടുത്ത് നുണയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അച്ഛനിതറു വരെ
എഴുന്നേറ്റില്ലെയെന്നകർണ്ണപുടങ്ങളിൽ മുഴുകിയത്.
അപ്പുമാഷ് കണ്ണുതുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ ശ്രീദേവിടിച്ചറിന് പകരം
കണ്ടത് തന്റെ മകളെയായിരുന്നു. അച്ഛൻ ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നത കേട്ടത് തോന്നിയതിനാലാണ് ഉഷ അങ്ങോട്ട് കടന്നു വന്നത്തന്നെ. അപ്പോൾ അച്ഛന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കിടക്കുന്ന മുണ്ടിലുടെ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന അച്ഛന്റെ കളി സാധനത്തിൽ സ്വയം
തഴുകിക്കൊണ്ട് എന്തോ പിറുപിറുക്കുന്നതാണ്.
തന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ജാള്യതയും മറച്ചുകൊണ്ട് അപ്പുമാഷ് പതുക്കെയെഴുന്നേറ്റ് മകൾ രണ്ടാമത് തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ട് വന്ന ചായ വാങ്ങി കുടിച്ചിട്ട് പതുക്കെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പല്ലു തേക്കാനാരംഭിച്ച അപ്പുമാഷ് പതുക്കെ കിണറിനടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ രാവിലെ കുളി
കഴിഞ്ഞ തുണി തിരുമ്പുന്ന (കഴുകുന്ന) മണിക്കുട്ടിയെയാണ്.
അപ്പുമാഷ് പേരക്കുട്ടിയെ ആദ്യം കാണുന്നത്പോലെ നോക്കി നിന്നു പോയി. ഒരു കൊച്ചുഷ തന്നെയാണ് മണിക്കുട്ടി. ഉഷയുടെ ചെറുതിലെയുള്ള അതേ രൂപം. മണിക്കുട്ടി ഉയർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന കല്ലിൽ വച്ച് അവളുടെ തുണികൾക്ക് സോപ്പിടുകയാണ്.
തനിക്കഭിമുഖമായി കുനിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മാറത്തെ മണ്ണപ്പം ചുട്ടതു പോലെയുള്ള മാതളകനികൾ അവളുടെ കൈ ചലിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച കഴുത്തിൽ കിടന്ന് ഊഞ്ഞാലാടുന്ന സ്വർണ്ണ മാലയ്ക്കക്കാപ്പം കുലുങ്ങിയാടുന്നത് അപ്പുമാഷിന്റെ നയനങ്ങൾക്ക്
വിരുന്നൊരുക്കി. പേരക്കുട്ടിയാണെന്നുള്ള വിചാരം പോലും മറന്ന് അപ്പുമാഷ് അവളുടെ മാറിലേക്ക് തന്നെ ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു പോയി. അവൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന പഴയ യൂണിഫോം ഷർട്ടിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് കൂടി വെളുത്ത ബ്രായുടെ കപ്പുകൾ കൂടിച്ചേരുന്ന ഭാഗം കണ്ണിൽ പെട്ടതും അപ്പുമാഷിന്റെ മുണ്ടിനടിയിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന സർപ്പം പതുക്കെ തലയുയർത്താൻ തുടങ്ങി.
അപ്പുമാഷ് സ്വയം തന്റെ മനസ്സിനെ ശാസിച്ചു. പാടില്ല അവൾ കൊച്ചുകുട്ടിയാണ്. മകളുമായി അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു പോയെങ്കിലും അതുപോലെ പേരക്കുട്ടിയുമായി. താനിതെന്തൊക്കെയാണ് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നത്.
എന്നാലും അവൾ മുത്തച്ഛനെന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ പുണർന്ന് ഉമ്മ വെയ്ക്കുമ്പോൾ എന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു
വികാരം മനസ്സിനെ കീഴ്പ്പെടുത്താറുണ്ട്.
ഇല്ല .പാടില്ല. അത് നിയന്ത്രിച്ചേ മതിയാകു. അപ്പുമാഷ് ആ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ അവിടെ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി.
രാവിലെയുള്ള പ്രഭാതചര്യകൾക്ക് ശേഷം അപ്പുമാഷ് കൊപ്പത്തിന് തിരിച്ചു. തിരികെ വരുമ്പോൾ അൽപ്പം വൈകിയിരുന്നു. അച്ഛൻ തിരികെ വരാൻ വൈകുന്നതിനാൽ ഉഷയും ഊണ് കഴിക്കാതെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. തിരികെയെത്തിയ അപ്പുമാഷിന് ഭക്ഷണം വിളമ്പിക്കൊടുത്ത് അവൾ അരികെ തന്നെ മുട്ടിയുരുമ്മി നിന്നു. അച്ഛൻ കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒരു ഉരുള്ള മകൾക്ക് വായിൽ വച്ചു
കൊടുക്കാൻ മറന്നില്ല. യാത്രാക്ഷീണം അലട്ടിയിരുന്നതിനാൽ ഭക്ഷണത്തിനശേഷം അപ്പുമാഷു അൽപ്പനേരം കിടക്കാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. മാഷ് കിടക്കുമ്പോഴേക്കും ഉഷയും എത്തി പതുക്കെ അച്ഛനരികിലെത്തി. അച്ഛന്റെ സാമീപ്യത്തിന് എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകത ഉള്ളതു പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അമ്മ ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് മയങ്ങന്നു. മണിക്കുട്ടി ആകട്ടെ മുകളിലെ മുറിയിലാണ്. കിങ്ങിണി ടീ വിക്ക് മുന്നിലിരുപ്പുണ്ട്.
കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടക്കുന്ന അച്ഛന്റെ അരികെ അവൾ പതുക്കെ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. യാത്രയെപ്പറ്റിയുള്ള വിശേഷങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ അച്ഛന്റെ മാറിലുടെ വിരലുകളോടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മകളുമായി സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അപ്പുമാഷ് അവളുടെ മുലയിലൊന്ന് ഞെക്കിയ മർത്തി. അച്ഛൻ മുലയ്ക്ക് പിടിച്ചതും ഉഷ അച്ഛന്റെ കയ്യിലൊരു നുള്ള കൊടുത്തിട്ട് മുഖം കൂർപ്പിച്ചു കാണിച്ചു. ആംഗ്യത്തിലൂടെ അപ്പുമാഷ് മകളോട് മുല കുടിക്കാൻ വേണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു.